Sushruta Samhita · Chapter 6.37

athāto grahotpattimadhyāyaṃ vyākhyāsyāmaḥ//

yathovāca bhagavān dhanvantariḥ//

nava skandādayaḥ proktā bālānāṃ ya ime grahāḥ/
śrīmanto divyavapuṣo nārīpuruṣavigrahāḥ//

ete guhasya rakṣārthaṃ kṛttikomāgniśūlibhiḥ/
sṛṣṭāḥ śaravaṇasthasya rakṣitasyātmatejasā//

strīvigrahā grahā ye tu nānārūpā mayeritāḥ/
gaṅgomākṛttikānāṃ te bhāgā rājasatāmasāḥ//

naigameṣastu pārvatyā sṛṣṭo meṣānano grahaḥ/
kumāradhārī devasya guhasyātmasamaḥ sakhā//

skandāpasmārasaṃjño yaḥ so'gnināgnisamadyutiḥ/
sa ca skandasakhā nāma viśākha iti cocyate//

skandaḥ sṛṣṭo bhagavatā devena tripurāriṇā/
bibharti cāparāṃ saṃjñāṃ kumāra iti sa grahaḥ//

bālalīlādharo yo'yaṃ devo rudrāgnisṃbhavaḥ/
mithyācāreṣu bhagavān svayaṃ naiṣa pravartate//

kumāraḥ skandasāmānyādatra kecidapaṇḍitāḥ/
gṛhṇātītyalpavijñānā bruvate dehacintakāḥ//

tato bhagavati skande surasenāpatau kṛte/
upatasthurgrahāḥ sarve dīptaśaktidharaṃ guham//

ūcuḥ prāñjalayaścainaṃ vṛttiṃ naḥ saṃvidhatsva vai/
teṣāmarthe tataḥ skandaḥ śivaṃ devamacodayat//

tato grahāṃstānuvāca bhagavān bhaganetrahṛt/
tiryagyoniṃ mānuṣaṃ ca tritayaṃ jagat//

parasparopakāreṇa vartate dhāryate'pi ca/
devā manuṣyān prīṇanti tairyagyonīṃstathaiva ca//

vartamānairyathākālaṃ śītavarṣoṣṇamārutaiḥ/
ijyāñjalinamaskārajapahomavratādibhiḥ//

narāḥ samyak prayuktaiśca prīṇanti tridiveśvarān/
bhāgadheyaṃ vibhaktaṃ ca śeṣaṃ kiñcinna vidyate//

tadyuṣmākaṃ śubhā vṛttirbāleṣveva bhaviṣyati/
kuleṣu yeṣu nejyante devāḥ pitara eva ca//

brāhmaṇāḥ sādhavaścaiva guravo'tithayastathā/
nivṛttācāraśauceṣu parapākopajīviṣu//

utsannabalibhikṣeṣu bhinnakāṃsyopabhojiṣu/
gṛheṣu teṣu ye bālāstān gṛhṇīdhvamaśaṅkitāḥ//

tatra vo vipulā vṛttiḥ pūjā caiva bhaviṣyati/
evaṃ grahāḥ samutpannā bālān gṛhṇanti cāpyataḥ//

grahopasṛṣṭā bālāstu duścikitsyatamā matāḥ/
vaikalyaṃ maraṇaṃ cāpi dhruvaṃ skandagrahe matam//

skandagraho'tyugratamaḥ sarveṣveva yataḥ smṛtaḥ/
anyo vā sarvarūpastu na sādhyo graha ucyate//