Skanda Purana · Verses 7.43-2

// prahlāda uvāca // //
sāvitrīṃ ca bhavānīṃ ca durgāṃ caiva sarasvatīm //
yo'rcayettulasīpatraiḥ sarvakāmasamanvitaḥ

gṛhītvā tulasīpatraṃ bhaktyā viṣṇuṃ samarcayet //
arcitaṃ tena sakalaṃ sadevāsuramānuṣam

caturddaśyāṃ maheśānaṃ paurṇamāsyāṃ pitāmaham //
ye'rcayanti ca saptamyāṃ tulasyā ca gaṇādhipam

śaṃkhodakaṃ tīrthavarādvariṣṭhaṃ pādodakaṃ tīrthavarādvariṣṭham//
naivedyaśeṣaṃ kratukoṭitulyaṃ nirmālyaśeṣaṃ vratadānatulyam

mukundāśanaśeṣaṃ tu yo bhunakti dinedine //
sikthesikthe bhavetpuṇyaṃ cāndrāyaṇaśatādhikam

naivedyaśeṣaṃ tulasīvimiśraṃ viśeṣataḥ pādajalena viṣṇoḥ //
yo'śnāti nityaṃ puruṣo murāreḥ prāpnoti yajñāyutakoṭipuṇyam

yaḥ śrāddhakāle haribhuktaśeṣaṃ dadāti bhaktyā pitṛdevatānām //
tenaiva piṃḍātsutilairvimiśrādākalpakoṭiṃ pitaraḥ sutṛptāḥ

snānārcanakriyākāle ghaṃṭāvādyaṃ karoti yaḥ //
purato vāsudevasya gavāṃ koṭiphalaṃ labhet

sarvavādyamayī ghaṃṭā keśavasya sadā priyā //
vādanāllabhate puṇyaṃ yajñakoṭiphalaṃ naraḥ

vāditrāṇāmabhāve tu pūjākāle ca sarvadā //
ghaṃṭāvādyaṃ naraiḥ kāryyaṃ sarvavādyamayī yataḥ

tulasīkāṣṭhasaṃbhūtaṃ candanaṃ yacchate hareḥ //
nirddahetpātakaṃ sarvaṃ pūrvajanmaśatārjitam

dadāti pitṛ piṃḍeṣu tulasīkāṣṭhacandanam //
pitṝṇāṃ jāyate tṛptirgayāśrāddhena vai tathā

sarveṣāmeva devānāṃ tulasīkāṣṭhacandanam //
pitṝṇāṃ ca viśeṣeṇa sadā'bhīṣṭaṃ hareḥ kalau

harerbhāgavatā bhūtvā tulasīkāṣṭhacandanam //
nārpayati sadā viṣṇorna te bhāgavatāḥ kalau

śarīraṃ dahyate yasya tulasīkāṣṭhavahninā //
nīyamāno yamenāpi viṣṇulokaṃ sa gacchati

yadyekaṃ tulasīkāṣṭhaṃ madhye kāṣṭhasya yasya hi //
dāhakāle bhavenmuktaḥ pāpakoṭiśatāyutaiḥ

dahyamānaṃ naraṃ dṛṣṭvā tulasīkāṣṭhavahninā //
janmakoṭisahasraistu toṣitastairjanārdanaḥ

dahyamānaṃ naraṃ sarve tulasīkāṣṭhavahninā //
vimānasthāḥ suragaṇāḥ kṣipaṃti kusumāṃjalīn

nṛtyaṃtyo'psaraso hṛṣṭā gītaṃ gāyanti susvaram //
jvalate yatra daityendra tulasīkāṣṭhapāvakaḥ

kurute vīkṣaṇaṃ viṣṇuḥ santuṣṭaḥ saha śaṃbhunā

gṛhītvā taṃ kare śauriḥ puruṣaṃ svayamagrataḥ//
mārjate tasya pāpāni paśyatāṃ tridivaukasām //
mahotsavaṃ ca kṛtvā tu jayaśabdapuraḥsaram

// sūta uvāca // //
prahlādenoditaṃ śrutvā māhātmyaṃ dvārakābhavam //
prahṛṣṭā ṛṣayaḥ sarve tathā daityeśvaro baliḥ

tataḥ sarve'bhinandyainaṃ prahlādaṃ daityapuṅgavam //
udyuktā dvārakāṃ gatvā draṣṭuṃ kṛṣṇamukhāmbujam

tataste balinā sārdhaṃ munayaḥ saṃśitavratāḥ //
āgatya dvārakāṃ snātvā gomatyāṃ vidhipūrvakam

kṛṣṇaṃ dṛṣṭvā samabhyarcya kṛtvā yātrāṃ yathāvidhi //
dattvā dānāni bahuśaḥ kṛtakṛtyāstato'bhavan

jagmuḥ svīyāni sthānāni baliḥ pātālamāyayau //
prahlādaṃ ca praṇamyāśu mene svasya kṛtārthatām

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe caturthe dvārakāmāhātmye dvārakāmāhātmyaśravaṇādiphalaśrutivarṇanapuraḥsaratulasīpatrakāṣṭhamahimavarṇanapūrvakaṃ prahlādadvijasaṃvāda samāptyanaṃtaraṃ balinā saha dvijakṛtadvārakāyātrāvidhivarṇanaṃnāma tricatvāriṃśattamo'dhyāyaḥ