Skanda Purana · Verses 7.25-2

// iṃdradyumna uvāca // //
kathayasva muniśreṣṭha kiṃcitkautūhalaṃ mama //
puṇyaṃ pavitraṃ pāpaghnaṃ tīrthaṃ tu vada vistarāt

// mārkaṇḍeya uvāca // //
mathurā dvārakā'yodhyā kalikāle purītrayam //
dharmārthakāmadaṃ bhūpa mokṣadaṃ harivallabham

madhurāyāṃ tu kāliṃdī gomatī kṛṣṇasannidhau //
ayodhyāyāṃ tu sarayūrmuktidā sevitā sadā

drāravatyāmayodhyāyāṃ kṛṣṇaṃ rāmaṃ śubhapradam //
mathurāyāṃ hariṃ viṣṇuṃ smṛtvā muktimavāpnuyāt

dhanyā sā mathurā loke yatra jāto hariḥ svayam //
dvārakā saphalā loke krīḍitaṃ yatra viṣṇunā

dhanyānāmapi sā pūjyā ayodhyā sarvakāmadā //
yā svayaṃ rāmadevena pālitā dharmabuddhinā

yaddadāti phalaṃ kāśī sevitā kalpasaṃkhyayā //
kalā dadāti mathurā vāsareṇāpi tatphalam

manvaṃtarasahasre tu prayāge yatphalaṃ bhavet //
nimiṣārddhena vasatāṃ dvārakāyāṃ tu tatphalam

prabhāse ca kurukṣetre yatphalaṃ vatsaraiḥ śataiḥ //
vasatāṃ nimiṣārddhena hyayodhyāyāṃ ca tadbhavet

ayodhyādhipatiṃ rāmaṃ mathurāyāṃ tu keśavam //
dvārakāvāsinaṃ kṛṣṇaṃ kīrtanaṃ cāpi durllabham

mathurākīrtanenāpi śravaṇāddvārakāpuraḥ //
ayodhyādarśanenāpi triśuddhaṃ ca padaṃ vrajet

kṛṣṇaṃ svayaṃbhuvaṃ devaṃ dvārakā tridivopamā //
śrutā cāpyathavā dṛṣṭā kurute janmasaṃkṣayam

śrutābhilikhitā dṛṣṭā hyayodhyā mathurāpurī //
pāpaṃ harati kalpotthaṃ dvārakā ca tṛtīyakā

kṛṣṇaṃ viṣṇuṃ hariṃ devaṃ viśrāṃtaṃ ca kalau smṛtam //
dvādaśyāṃ jāgare rātrāvaśvamedhāyutaṃ phalam

bālakrīḍanakaṃ sthānaṃ ye smaraṃti dinedine //
svarṇaśailapadaṃ nṛṇāṃ jāyate rājasattama

dhanyāste mānavā loke kalikāle narottama//
plavanaṃ siṃdhutoyena gomatyāṃ yairnaraiḥ kṛtam

paścimāśāṃ naraḥ snātvā kṛtvā vai karasaṃpuṭam //
dvārakāṃ ye smariṣyaṃti teṣāṃ koṭiguṇaṃ phalam

manasā cintayedyo vai kalau dvāravatīṃ purīm //
kapilā'yutapuṇyaṃ ca labhate helayā naraḥ

gaṃgāsāgarajaṃ puṇyaṃ gaṃgādvārabhavaṃ tathā //
kalau dvāravatīṃ gatvā prāpnoti manujādhipa

saptakalpasmaro bhūpa mārkaṇḍeyaḥ smarāmyaham //
samānā vā'dhikā vāpi dvāravatyā na kāpi pūḥ

durvāsasā samo dhanyo nāsti nāpyadhiko nṛpa //
bhāṣābaṃdhaṃ yena kṛtvā dvārakāyāṃ dhṛto hariḥ

mā kāśīṃ mā kurukṣetraṃ prabhāsaṃ mā ca puṣkaram //
dvārakāṃ gaccha rājarṣe paśya kṛṣṇamukhaṃ śubham

aśvamedhasahasraṃ tu rājasūyaśataṃ kalau //
padepade ca labhate dvārakāṃ yāti yo naraḥ

saphalaṃ jīvitaṃ teṣāṃ kalau nṛpavarottama // ye
ṣāṃ na skhalitaṃ cittaṃ dvārakāṃ prati gacchatām

mātā ca putriṇī tena pitā caiva pitāmahāḥ //
piṃḍadānaṃ kṛtaṃ yena gomatyāṃ kṛṣṇasannidhau

gopīcandanamudrāṃ tu kṛtvā bhramati bhūtale //
so'pi deśo bhavetpūtaḥ ki punaryatra saṃsthitam

dvārakāyāṃ samudbhūtāṃ tulasīṃ kṛṣṇasevitām //
nityaṃ bibharti śirasā sa bhavettridaśādhipaḥ

daityārerbhagavattithiśca vijayā nīraṃ ca gagodbhavaṃ nityaṃkāśipurī tathaiva tulasī dhātrīphalaṃ vallabham

śāstraṃ bhāgavataṃ tathā ca dayitaṃ rāmāyaṇaṃ dvārakā puṇyaṃ mālatisambhavaṃ sudayitaṃ gītaṃ kṛtaṃ jāgaram

gṛhe yasya sadā tiṣṭhedgopīcandanamṛttikā //
dvārakā tiṣṭhate tatra kṛṣṇena sahitā kalau

kṛtaghno vā'tha goghno'pi haitukaḥ kṛtsnapāpakṛt //
gopīcandanasaṃparkātpūto bhavati tatkṣaṇāt

gopīcandanakhaṃḍaṃ tu yo dadātīha vaiṣṇave //
kulamekottaraṃ tena śataṃ tāritameva vā

dvārakāsambhavā bhūpa tulasī yasya maṃdire //
tasya vaivasvato nityaṃ bibheti saha kiṃkaraiḥ //

dvārakāsaṃbhavā mṛtsnā tulasīkṛṣṇakīrtanam //
kratukoṭiśataṃ puṇyaṃ kathitaṃ vyāsasūnunā

āloḍya sarvaśāstrāṇi purāṇāni punaḥpunaḥ //
mayā dṛṣṭā mahīpāla na dvārakāsamā purī

dvārakāgamanaṃ yena kṛtaṃ kṛṣṇasya kīrtanam //
snātaṃ tīrthasahasraistu teneṣṭaṃ kratukoṭibhiḥ

idriyāṇāṃ tu damanaṃ kiṃ kariṣyati dehinām //
sāṃkhyamadhyayanaṃ cāpi dvārakāṃ gacchate na cet

paśavaste na sandeho gardabhena samā janāḥ //
dṛṣṭaṃ kṛṣṇamukhaṃ yairna gatvā dvāravatīṃ purīm

kṛtakṛtyāstu te dhanyā dvādaśyāṃ jāgare hareḥ //
kṛtvā jāgaraṇaṃ bhaktyā nṛtyamānā muhurmuhuḥ

kṛṣṇālayaṃ tu yo gatvā gomatyāṃ piṃḍapātanam //
karoti śaktyā dānaṃ ca muktāstasya pitāmahāḥ

pretatvaṃ ca piśā catvaṃ na bhavettasya dehinaḥ //
janmajanmani rājeṃdra yo gato dvārakāṃ purīm

anaśanena yatpuṇyaṃ prayāge tyajatastanum //
dvādaśyāṃ nimiṣārddhena tatphalaṃ kṛṣṇasannidhau

sūryagrahe gavāṃ koṭiṃ dattvā yatphalamāpnuyāt //
tatphalaṃ kalikāle tu dvāravatyāṃ dinedine

koṭibhāraṃ suvarṇasya grahaṇe caṃdrasūryayoḥ //
dattvā yatphalamāpnoti tatphalaṃ kṛṣṇadarśane

dolāsaṃsthaṃ ca ye kṛṣṇaṃ paśyaṃti madhumādhave //
teṣāṃ putrāśca pautrāśca mātāmahapitāmahāḥ

śvaśurādyāḥ sabhṛtyāśca paśavaśca narottama //
krīḍaṃti viṣṇunā sārddhaṃ yāvadābhūtasaṃplavam

yā kāciddvādaśī bhūpa jāyate kṛṣṇasannidhau //
paśyāmi nāṃtaraṃ kiñcitkalikāle viśeṣataḥ

kṛṣṇasya sannidhau nityaṃ vāsarā dvādaśīsamāḥ //
yugādibhiḥ samāḥ sarve nityaṃ kṛṣṇasya sannidhau

kalau dvāravatī sevyā jñātvā puṇyaṃ viśeṣataḥ //
ṣaṭapuryaścaiva sulabhā durllabhā dvārakā kalau

smaraṇātkīrtanādyasmādbhuktimuktī sadā nṛṇām //
durvāsasā tu ṛṣiṇā rakṣitā tiṣṭhate purī

kalau na śakyate gaṃtuṃ vinā kṛṣṇaprasādataḥ //
kṛṣṇasya darśanaṃ kartuṃ yānti rudrādayaḥ surāḥ

trikālaṃ jagatīnātha rukmiṇīdarśanāya ca //
saphalā bhāratī tasya kṛṣṇakṛṣṇeti yā vadet

dvārakā yāyinaṃ dṛṣṭvā gāyaṃti divisaṃsthitāḥ //
narakātpitaro muktāḥ pracalaṃti hasaṃti ca

gopyaṃ yatpātakaṃ puṃsāṃ gomatī tadvyapohati //
smaraṇātkīrttanādvāpi kiṃ punaḥ plavane kṛte

rukmiṇīsahitaṃ devaṃ śaṃkhoddhāre ca śaṃkhinam //
piṃḍārake caturbāhuṃ dṛṣṭvā'nyaiḥ kiṃ kariṣyati

rukmiṇī devakīputraścakratīrthaṃ ca gomatī //
gopīnāṃ caṃdanaṃ loke tulasī durlabhā kalau

durlabhāste sutā jñeyā dharaṇīpāpanāśakāḥ //
gayāṃ gatvā tu ye piṃḍaṃ dvārakāṃ kṛṣṇadarśanam //
kariṣyaṃti kalau prāpte vaṃjulīsamupoṣaṇam

samaṃ puṇyaphalaṃ teṣāṃ vaṃjulī dvārakā samā //
yena nyūnā nādhikā'pi kathitaṃ viṣṇunā svayam

vaṃjulī cādhikāṃ rājañchṛṇu vakṣyāmi kāraṇam//
dvādaśyāmupavāsena dvādaśyāṃ pāraṇena tu //
prāpyate helayā caiva tadviṣṇoḥ paramaṃ padam

gṛheṣu vasatāṃ tīrthaṃ gṛheṣu vasatāṃ tapaḥ //
gṛheṣu vasatāṃ mokṣo vaṃjulīsamupoṣaṇāt

vaṃjulī dvārakā gaṃgā gayā goviṃdakīrttanam //
gomatī gokulaṃ gītā durllabhaṃ gopicandanam

etacchṛṇoti yo bhaktyā kṛtvā manasi keśavam //
aśvamedhasahasrasya phalamāpnoti mānavaḥ

śroṣyaṃti jāgare ye vai māhātmyaṃ keśavasya ca //
sarvapāpavinirmuktāḥ padaṃ yāsyaṃti vaiṣṇavam //

paṭhiṣyaṃti narā nityaṃ ye vai śropyaṃti bhaktitaḥ //
tulāpuruṣadānasya phalaṃ te prāpnuvaṃti hi

kṛṣṇajāgaraṇe dānaṃ yaccālpamapi dīyate //
sarvaṃ koṭiguṇaṃ jñeyamityāhuḥ kavayo nṛpa

mānakūṭaṃ tulākūṭaṃ kanyāhayagavāṃ krayāt //
tatsarvaṃ vilayaṃ yāti dvādaśyāṃ jāgare kṛte

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe caturthe dvārakāmāhātmye vaṃjulīdvārakāgaṃgāgayāgovindagomatīgokula gītāgopīcandanamāhātmyavarṇanaṃnāma pañcaviṃśatitamo'dhyāyaḥ