Skanda Purana · Verses 5.35-3

yudhiṣṭhira uvāca -
jalamadhye mahādevaḥ kena tiṣṭhati hetunā /
uttaraṃ dakṣiṇaṃ kūlaṃ varjayitvā dvijottama

śrīmārkaṇḍeya uvāca -
etadākhyānamatulaṃ puṇyaṃ śrutimukhāvaham /
purāṇe yacchrutaṃ tāta tatte vakṣyāmyaśeṣataḥ

tretāyuge mahābhāga rāvaṇo devakaṇṭakaḥ /
trailokyavijayī raudraḥ surāsurabhayaṃkaraḥ

devadānavagandharvairṛṣibhiśca tapodhanaiḥ /
avadhyo'tha vimānena yāvatparyaṭate mahīm

tāvaddhindhyagirermadhye dānavo baladarpitaḥ /
mayo nāmeti vikhyāto guhāvāsī tapaścaran

tasya pārśvagato rakṣo vinayādavaniṃ gataḥ /
pūjito dānasanmānairidaṃ vacanamabravīt

kasyeyaṃ padmapatrākṣī pūrṇacandranibhānanā /
kiṃnāmadheyā tapati tapa ugraṃ kathaṃ vibho

maya uvāca -
dānavānāṃ patiḥ śreṣṭho mayo'haṃ nāma nāmataḥ /
bhāryā tejovatī nāma tasyāstu tanayā śubhā

mandodarīti vikhyātā tapate bhartṛkāraṇāt /
ārādhayantī bhartāramumāyā dayitaṃ śubham

tacchrutvā vacanaṃ tasya rāvaṇo madamohitaḥ /
prasṛtaḥ praṇato bhūtvā mayaṃ vacanamabravīt

paulastyānvayasaṃjāto devadānavadarpahā /
prārthayāmi mahābhāga sutāṃ tvaṃ dātumarhasi

jñātvā paitāmahaṃ vṛttaṃ mayenāpi mahātmanā /
rāvaṇāya sutā dattā pūjayitvā vidhānataḥ

gṛhītvā tāṃ tadā rakṣo'bhyarcyamāno niśācaraiḥ /
devodyāne vimānaiśca krīḍate sa tayā saha

kenacittvatha kālena rāvaṇo lokarāvaṇaḥ /
putraṃ putravatāṃ śreṣṭho janayāmāsa bhārata

tenaiva jātamātreṇa rāvo mukto mahātmanā /
saṃvartakasya meghasya tena lokā jaḍīkṛtāḥ

śrutvā tannarditaṃ ghoraṃ brahmā lokapitāmahaḥ /
nāma cakre tadā tasya meghanādo bhaviṣyati

evaṃnāmā kṛtaḥ so'pi paramaṃ vratamāsthitaḥ /
toṣayāmāsa deveśamumayā saha śaṅkaram

vratairniyamadānaiśca homajāpyavidhānataḥ /
kṛcchracāndrāyaṇairnityaṃ kṛśaṃ kurvankalevaram

evamanyaddine tāta kailāsaṃ dharaṇīdharam /
gatvā liṅgadvayaṃ gṛhya prasthito dakṣiṇāmukhaḥ

narmadātaṭamāśritya snātukāmo mahābalaḥ /
nikṣipya pūjayan devaṃ kṛtajāpyo nareśvara

tatrāyatanāvāsena snāto hutahutāśanaḥ /
kṛtakṛtyamivātmānaṃ mānayitvā niśācaraḥ

gantukāmaḥ paraṃ mārgaṃ laṅkāyāṃ nṛpasattama /
ekamuddharato liṅgaṃ praṇataḥ savyapāṇinā

dvitīyaṃ tu dvitīyena bhaktyā paulastyanandanaḥ /
tāvadeva mahāliṅgaṃ patitaṃ narmadāṃbhasi

yāhi yāhīti cetyuktvā jalamadhye pratiṣṭhitaḥ /
namitvā rāvaṇistasya devasya parameṣṭhinaḥ

jagāmākāśamāviśya pūjyamāno niśācaraiḥ /
tadā prabhṛti tattīrthaṃ meghanādeti viśrutam

pūrvaṃ tu garjanaṃ nāma sarvapāpakṣayaṃkaram /
tasmiṃstīrthe tu rājendra yastu snānaṃ samācaret

ahorātroṣito bhūtvā aśvamedhaphalaṃ labhet /
piṇḍadānaṃ tu yaḥ kuryāttasmiṃstīrthe narādhipa

yatphalaṃ sattrayajñena tadbhavennātra saṃśayaḥ /
tena dvādaśavarṣāṇi pitaraḥ saṃpratarpitāḥ

yastu bhojayate vipraṃ ṣaḍrasātrena bhārata /
akṣayapuṇyamāpnoti tatra tīrthe narottama

prāṇatyāgaṃ tu yaḥ kuryādbhāvito bhāvitātmanā /
sa vasecchāṅkare loke yāvadā bhūtasamplavam

eṣā te naraśārdūla garjanotpattiruttamā /
kathitā snehabandhena sarvapāpakṣayakarī

// iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe meghanādatīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāma pañcatriṃśo'dhyāyaḥ //