Skanda Purana · Verses 2.5-6

// skanda uvāca //
āsīdrājoparicaro vasunāmā purā mune //
bhūbhartturāyostanayaḥ khyātaścāsāvamāvasuḥ //
ākhaṇḍalasakho bhaktiṃ prāpto nārāyaṇe prabhau

dhārmikaḥ pitṛbhaktaśca pitṝndevāṃśca tarpayan //
sadācārarato dakṣaḥ kṣamāvānanasūyakaḥ

sarvopakārakaḥ śānto brahmacaryarataḥ śuciḥ //
akrodhanaśca mitabhuṅmṛdurnirvyasano muniḥ

nirdvandvo nirvikāraśca nirmāno dhīra ātmavit //
nirddambho mānado yogī tapasvī vijitendriyaḥ

dhanaputrakalatreṣu viraktaḥ svajanādiṣu //
nārāyaṇamanuṃ bhaktyā sa jajāpānvahaṃ nṛpaḥ

tasmai tuṣṭo'tha bhagavānvāsudevaḥ svayaṃ dadau //
sāmrājyaṃ so'tha nāsaktastatra bheje tamādarāt

tatroktena vidhānena pañcakālasamāhitaḥ //
pūjayāmāsa deveśaṃ taccheṣeṇa surānpitṝn

teṣāṃ śeṣeṇa viprāśca saṃvibhajyāśritāṃśca saḥ //
śeṣānnabhuksatyaparaḥ sarvabhūteṣvahiṃsakaḥ//

bhakṣaṇe doṣamavidatprāṇimātrāmiṣasya tu //
mahāpātakavadrājā svaprajāśca tathā'vadat

sarvabhāvena bheje'sau devadevaṃ janārdanam //
anādimadhyanidhanaṃ lokakarttāramavyayam

śrīvāsudevapadayoḥ sa cakāra manaḥ sthiram //
śrotre ca nityaṃ bhagavatkathāyāḥ śravaṇe nṛpaḥ //१ १//
nayane sve mukundasya tadbhaktānāṃ ca darśane//
guṇagāne harervāṇīṃ cakre bhūmipatiḥ sa tu

nārāyaṇāṃghrisaṃspṛṣṭa tulasīpuṣpasaurabhe//
prāṇaṃ cakāra ca nṛpo nānyagandheṣu karhicit

śrīśopabhuktavastrādi sparśane ca tvacaṃ nijām//
cakāra rasanāmanne nārāyaṇanivedite

bhagavanmandirakṣetrasadantikagatautathā//
cakāra caraṇau rājā sevāyāṃ ca karau hareḥ

uttamāṃgaṃ ca cakre'sau viṣṇupādābhivandane//
sakhyaṃ cakāra paramaṃ mahābhāgavateṣu saḥ

ekopi na kṣaṇastasya vinā bhaktiṃ ramāpateḥ //
jagāma kila rājarṣestadīya vratacāriṇaḥ

mahadbhireva saṃbhārairviṣṇorjjanmadinotsavān //
cakre tadarthamudyānamaṃdiropavanāni ca

itthaṃ nārāyaṇe bhaktiṃ vahato brāhmaṇottama //
ekaśayyāsanaṃ tasya dattavāndevarāṭ svayam

vaijayantīṃ dadau mālāṃ tasmā indro'tiśobhanām //
amlānapaṅkajamayīṃ tathā ratnāni bhūriśaḥ

ātmā rājyaṃ dhanaṃ caiva kalatraṃ vāhanādi ca //
yattadbhagavataḥ sarvamiti tatprekṣitaṃ sadā

kāmyā naimittikājasraṃ yajñiyāḥ paramāḥ kriyāḥ //
sarvāḥ sātvatamāsthāya vidhiṃ cakre samāhitaḥ

pañcarātravido mukhyāstasya gehe mahātmanaḥ //
prāyaṇaṃ bhagavatprattaṃ bhuñjatesmāgrato dvijāḥ

tasya praśāsato rājyaṃ dharmeṇā'mitraghātinaḥ //
nānṛtā vāksamabhavanmano duṣṭaṃ na cā'bhavat //
na ca kāyena kṛtavānsa pāpaṃ paramaṇvapi

pañcarātraṃ mahātantraṃ bhagavadbhaktipuṣṭaye //
śuśrāvānudinaṃ rājā bhagavadbhaktavaktrataḥ

dharmaṃ saṃsthāpayañchuddhaṃ rañjayansakalāḥ prajāḥ //
pālayāmāsa pṛthivīṃ divamākhaṇḍalo yathā

api saptavidhastasya rājye palalabhakṣakaḥ //
pumānkopyabhavannaiva na ca pāṣaṇḍaveṣiṇaḥ

asādhyo yoṣitaścaiva puruṣāḥ pāradārikāḥ //
na śrutāstasya rājye ca dharmasaṃkarakāriṇaḥ

ekādaśavidhaṃ madyaṃ trividhāṃ ca surāmapi //
nājighradapi kopīha tasminrājyaṃ praśāsati

evaṃguṇaḥ sa tu kvāpi pakṣapātāddivaukasām //
mithyālāpāddivo bhraṣṭaḥ praviveśa mahītalam

antarbhūmigataścāsau satataṃ dharmavatsalaḥ //
nārāyaṇaparo bhūtvā tanmaṃtramajapatsthiraḥ

tasyaiva ca prasādena punarevotthitastu saḥ //
divaṃ prāpya sukhaṃ tatra manobhīṣṭaṃ samanvabhūt

punaścedipatirbhūtvā bhuvyasau pitṛśāpataḥ //
pañcarātroktavidhinā bheje harimatandritaḥ

svargalokaṃ tataḥ prāpaddivyadehena bhūpatiḥ //
upāsanāṃ ca tatratyaiḥ paramarṣigaṇaiḥ saha

dṛḍhīkurvanbhagavataḥ kañcitkālamuvāsa tat //
paraṃ padamatha prāpadvāsudevasya nirbhayam

// // iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīvāsudevamāhātmya uparicaravasusadguṇavarṇanaṃ nāma paṃcamo'dhyāyaḥ