Skanda Purana · Chapter 2.49

//munaya ūcuḥ // //
bhagavañjaimine sarvaṃ vedavedāṃgapāraga //
tvadanugrahato'smābhirmāhātmyaṃ jagadīśituḥ

kṣetrarājasya tasyaiva yātrāṇāṃ caiva sarvaśaḥ //
bhagavadbhojanocchiṣṭaprāśanādiphalaṃ tathā

iṃdradyumnasya rājño vai vṛttāṃtamatidurlabham //
nīlamādhavarūpaṃ tu dārubrahmaprakāśanam //

śrutaṃ tvadvadanāṃbhojādgalitaṃ tadyathāvidhi //
idānīṃ śrotumicchāmastvatto hi vadatāṃ vara

sarvaṃ vistarato brahmanvayaṃ sarve mudānvitāḥ //
purāṇaśravaṇasyaiva yaduktaṃ phalameva tat

ko vā tasya vidhiścaiva kena vā syāttu sāṃgakam//
asmāsu cedanukrośo yathāvadvaktumarhasi

// // jaiminiruvāca // //
sādhu sādhu muniśreṣṭhā yatpṛṣṭaṃ parayā mudā //
tatra me prītiratulā jātā romāṃcakāriṇī

tadvaḥ sarvaṃ pravakṣyāmi śṛṇudhvaṃ sāvadhānataḥ //
purāṇaśravaṇāraṃbhe yathāvibhavamātmanaḥ

ādau saṃkalpya vidhivadbrāhmaṇaṃ śuddhavaṃśajam //
avyaṃgāvayavaṃ śāṃtaṃ svaśākhaṃ svapurodhasam

sarvaśāstrārthatattvajñaṃ bhūṣaṇairatiśobhanaiḥ //
vastracaṃdanamālyādyairvṛṇuyātpāṭhasaṃśrutau

kṛtāṃjalipuṭo bhūtvā tataḥ saṃprārthayeddvijam //
tvaṃ viṣṇurviṣṇureva tvaṃ na tu bhedaḥ kadācana

nirvighnaṃ me bhavatveva tvatprasādātprasīda ca //
tato vṛtaṃ brāhmaṇaṃ ca bahumūlyāsane śubhe //

vāsayitvā ca tasyaiva gale mālāṃ vinikṣipet //
mastake puṣpagarbhaṃ ca caṃdanairanulepayet

yasmāttasmiṃśca samaye vipro vyāsasamo mataḥ //
tenaiva brāhmaṇenaiva pustake viṣṇurūpake

kārayedvyāsapūjāṃ ca śrīkhaṇḍāgurupuṣpakaiḥ //
nānopacārai rucirairbhakṣyabhojyādikairapi

bhaktyā cāsanadānādividhiḥ kāryo dine dine //
sāṃprataṃ kathayāmyevaṃ śrūyatāṃ śrotṛlakṣaṇam

gatānugatikānāṃ ca nivāsārthaṃ tathā dvijāḥ //
āsanāni yathāyogyaṃ racayitvā svayaṃ tathā

śubhāsanāṃtarastho hi bhavedutkaṇṭhamānasaḥ //
athavā saṃskṛte deśe sarvaiḥ saha vasedbhuvi

vyāsasyāgre nivasatirāsane nocca eva ca //
kṛtasnāno mudā yukto dhārayaṃñchuklavāsasī

ācāṃtaḥ śaṃkhacakrāditilakānvitavigrahaḥ //
manasā bhāvayedviṣṇuṃ viśvāsaṃ kārayedbhṛśam

purāṇe brāhmaṇe caiva deve ca maṃtrakarmaṇi //
tīrthe vṛddhasya vacane viśvāsaḥ phaladāyakaḥ

ato munivarāḥ sarvaṃ puṇyaṃ viśvāsakāraṇam //
pāṣaṃḍādikasaṃbhāṣaṃ vṛthālāpaṃ prayatnataḥ

purāṇaśravaṇe kāle sarvaciṃtāṃ ca varjayet //
anena vidhinā viprāḥ pratyahaṃ śṛṇuyānmudā

tataḥ pāṭhe samāpte ca karatālādikairmuhuḥ //
jaya kṛṣṇa jagannātha hara ityādināmabhiḥ

vistārayedyathākāśe śrūyate śabda eva saḥ //
evaṃ ca pratyahaṃ kuryātprītaye muravairiṇaḥ

tato graṃthasamāptau ca viṣṇuprīṇanatatparaḥ //
viśeṣādvastramālyādicaṃdanairbhūṣaṇaistathā //
bhūṣayetparayā bhaktyā vipraṃ vyāsasamaṃ dvijāḥ

ātmaśaktyā pradadyācca dakṣiṇāṃ vai yathāvidhi //
ye ye pradadyuryadyacca mattastacchṛṇutādhunā

rājānaḥ kariṇo dadyuḥ sālaṃkārānsulakṣaṇān //
kṣatriyā evamevaṃ ca te vai rājasamā matāḥ

brāhmaṇāḥ pustakāṃścaiva viṣṇorarcākaraṃḍikāḥ //
kanakaṃ rajataṃ caiva dhānyaṃ vastraṃ svabhaktitaḥ

viśaśca ratnabhūṣāḍhyānsindhudeśodbhavānapi //
gāśca lakṣaṇasaṃyuktāḥ savatsāśca payasvinīḥ

anyacca kanakādyaṃ ca tyajeyurdharmatatparāḥ //
śūdrāḥ pradadyuḥ parayā mudā saṃyuktamānasāḥ

vāsāṃsi ca suvarṇaṃ ca dhānyaṃ ratnāni gāstathā //
nānālaṃkārayuktāśca ghaṭoghnīrbālagarbhiṇīḥ

evaṃ vai dakṣiṇāṃ dadyādyena saṃtuṣyate guruḥ //
ātmanaḥ śaktito viprā vittaśāṭhyaṃ na kārayet

śāṃtikaṃ pauṣṭikaṃ caiva vratodvāhādi karma ca //
mokṣasya sādhakaṃ karma purāṇaśravaṇaṃ tathā

yajñādikaṃ ca dānaṃ ca vrataṃ nānāvidhaṃ tathā //
yadi ceddakṣiṇāhīnaṃ tadā bhavati niṣphalam

asurāḥ karmaṇastasya haraṃti phalameva tat //
yathā strīṇāṃ ca lāvaṇyaṃ bhartṛsnehavivarjitam

yuddhātpalāyitānāṃ ca pṛṣṭhaṃ kṛtvā dhanuṣmatām //
vinā dhāvanamaśvānāṃ duṣṭatvaṃ hi yathā dvijāḥ

mūkatveneva pāṃḍityaṃ sarvaśāstravipaścitām //
hīnaṃ dakṣiṇayā yadyatkarma tadvacca niṣphalam

dānena kṣīyate yasmāduritānāṃ kadaṃbakam //
dakṣiṇeti tathā viprā gīyate śāstravedibhiḥ

tato viprānbhojayedvai yathāśaktiprakalpitaiḥ //
karpūreṇa ca khaṃḍena sarpiṣā pāyasairyutaiḥ

ṣaḍvidhairannapānādyaiḥ susvādairamṛtopamaiḥ //
tebhyopi svarṇavastrādi yathāśaktyā pradāpayet

etadvaḥ kathitaṃ sarvaṃ purāṇaśravaṇasya ca //
sāṃgopāṃgavidhānaṃ ca yena syātsaphalaṃ tvidam //
idānīṃ bho muniśreṣṭhāḥ kimanyajjñātumicchatha

// munaya ūcuḥ // //
aho'smākaṃ mahābhāgyaṃ yatpāpaughavināśanam //
purāṇaśravaṇasyaiva phalamasmābhireva ca

sāṃgopāṃgavidhānaṃ ca śrutaṃ tvanmukhapaṃkajāt //
dhanyāḥ sma kṛtapuṇyāḥ sma saṃsāre vigatajvarāḥ

idānīmātmaśaktyā vai dīyate bhavate mune //
dakṣiṇā phalasaṃprāptyai prasannastvaṃ gṛhāṇa ca

ityuktavaṃto munayo hyakiṃcanāḥ samitkuśaṃ puṣpaphalākṣatādikam //
klṛptvā ca tasmai munayaḥ sumuktāḥ kṣetrottamaṃ jagmuratipraharṣitāḥ

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe puruṣottamakṣetra māhātmye jaiminiṛṣisaṃvāda ekonapaṃcāśattamo'dhyāyaḥ

// // // // //
iti vaiṣṇavakhaṇḍe dvitīyaṃ śrīpuruṣottama (jagannātha) kṣetramāhātmyaṃ samāptam // (२-२) //