Skanda Purana · Verses 2.4-7

// skanda uvāca //
sa evamuktotmavidāṃ variṣṭho nārāyaṇenottamapūruṣeṇa //
jagāda vākyaṃ jagatāṃ gariṣṭhaṃ tamacyutaṃ lokahitādhivāsam

nārada uvāca //
śrutaṃ mayā deva samaṃ tvayoktamṛṣyākṛticchāditabhūridhāmnā //
tavaiva līlā sakaleyamīśa sarveśvarasyeti vidāmi citte

tvaddarśanenaiva hi pūrṇakāmo bhavāmi bhūmansvahṛdīpsitena //
tathāpyahaṃ tattava pūrvarūpaṃ prabho didṛkṣāmi hi kautukaṃ me

śrīnārāyaṇa uvāca //
na tatsvarūpaṃ mama dānayajñayogaiśca vaidestapasāpi dṛśyam //
ekāntikairbhaktavaraistu bhaktyā hyananyayā nārada dṛśyate tat

bhaktistava tvasti mayi hyananyā jñānaṃ ca vairāgyayutaṃ svadharmaḥ //
ataśca taddarśanamāpsyasi tvaṃ sureśvarādyairapi yaddurāpam

tvadīyabhaktyā'titarā prasannastvājñāpayāmyadya tadīkṣaṇāya //
sitāntarīpaṃ vraja tatra te'yaṃ manorathaḥ setsyati vipravarya

skanda uvāca //
śrutveti vācaṃ parameṣṭhiputraḥ sopyarccayitvā tamṛṣiṃ purāṇam //
khamutpapātottamayogayuktastatodhimerau sahasā nipete

tasyāvatasthe ca munirmuhūrttamekāntamāsādya gireḥ sa śṛṃge //
ālokayannuttarapaścimena dadarśa cātyadbhutamantarīpam

kṣīrodadheruttarato hi dvīpaḥ śvetaḥ sa nāmnā prathito viśālaḥ //
dedīpyamāno vitatena sarvato jyotiścayenātisi tena nityam

āmrairanekairasanairaśokairāmrātakairnimbakadambanīpaiḥ //
bilvairmadhūkaiḥ suradārubhiśca plakṣairvaṭaiḥ kiṃśukacandanaiśca

sarjjaiśca śālaiḥ panasaistamālairmunidrumaiḥ ketakacampakaiśca //
kundaiśca jātīsuramallikābhidrumairvṛtaḥ puṣpaphalāvanamraiḥ

kalpadrumāṇāṃ bahubhiśca vṛndaiḥ suvarṇarambhākramukālibhiśca //
mahadbhirudyānavarairanekaiḥ saritsarobhirvikacāmbujaiśca //
haṃsādibhiḥ pakṣivaraiḥ suśabdairgaṇairmṛgāṇāṃ ruciraiścaladbhiḥ

sarvepi jīvāḥ kila yatra muktā vasanti ca sthāvarajaṅgamāśca //
taṃ vīkṣamāṇena ca tena dṛṣṭā bhaktottamāḥ śrīpuruṣottamasya

atīndriyā nirgatasarvapāpā niṣyandahīnāśca sugandhinaśca //
dvibāhavaḥ kepi caturbhujāśca śvetāśca kecinnavanīradābhāḥ//

padmacchadākṣāḥ samamānagātrāḥ surūpadivyāvayavāḥ susārāḥ //
vikīrṇakeśāśca sadā kiśorā sadbhiśca cihnairnnikhilairupetāḥ

sarojarekhāṅkitapāṇipādāḥ ṣaḍūrmihīnā mihirātitejasaḥ //
sitāṃśukā dhyānaparāśca saumyāḥ kālopi yebhyo bhayameti nityam

sāvarṇiruvāca //
atīndriyā nirātaṅkā aniṣyandāḥ sugandhinaḥ // ke te narāḥ kathaṃ jātāstādṛśāḥ kā ca tadgatiḥ

śvetadvīpaḥ payombhodhau varttate hi dharātale // tadvāsināmapi kathaṃ proktā'tīndriyatā tvayā

ye brahmaṇyakṣare dhāmni saccidānandarūpiṇi// sthitāḥ syuścinmayā muktāste tathā syurnnahītare

etaṃ me saṃśayaṃ chindhi paraṃ kautūhalaṃ hi me // tvaṃ hi sarvakathābhijñastatastvāmāśritosmayaham

skanda uvāca //
ekāntopāsanenaiva prākkalpeṣu ramāpateḥ // ye brahmabhāvaṃ saṃprāptā ajarāmaratāṃ gatāḥ

akṣarākhyāḥ pumāṃsaste śvetadvīpe'tra dhāmani // sevituṃ vāsudevaṃ taṃ sthitā devarṣiṇekṣitāḥ

prāpte pralayakāle tu punaścākṣaradhāmani // sthāsyanti te svatantrāśca kālamāyābhayojjhitāḥ

atrāpi puruṣā ye tu māyājātā ataḥ kṣarāḥ // tepi sadbhiḥ sādhanairvai jāyante tādṛśāḥ kila

ahiṃsayā ca tapasā svadharmeṇa virāgataḥ // vāsudevasya māhātmyajñānenaivātmaniṣṭhayā

bhaktyā paramayā nityaṃ prasaṅgena mahātmanām // harisevāvihīnānāṃ muktīnāmapyanicchayā

siddhīnāmaṇimādīnāṃ sarvāsāṃ cāpyakāṃkṣayā // anyonyaṃ śrutikīrtibhyāṃ śrīharerjanmakarmaṇām //
bhavanti tādṛśā nūnaṃ puruṣā munisattama

jagatsarge jāyamānepyete kālavaśātkvacit // na jāyante svataṃtratvānna naśyanti laye'nyavat

atra te kathayiṣyāmi kathāṃ paurāṇikīṃ mune // yathātratyopi manujastathā bhāvamupeyivān

vistīrṇaiṣā kathā brahmañchrutā me pitṛsannidhau // saiṣādya tava vaktavyā kathāsāro hi sa smṛtaḥ

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīvāsudevamāhātmye śvetadvīpamuktavarṇanaṃ nāma caturtho'dhyāyaḥ