Skanda Purana · Verses 2.26-2

// jaiminiruvāca // //
nirutpātaṃ same deśe vidhivarttanayāpi ca //
prāsādanikaṭaṃ devāḥ prāpitāḥ sumuhurttake

tataḥ śālāsumahatī ratnavarṇavinirmitā //
nideśādiṃdradyumnasya nirmitā viśvakarmaṇā

sabhārcanāyāṃ vastūni havīṃṣi ca samitkuśāḥ //
bhojyaṃ nānāvidhaṃ gītanṛtyāṃśca vividhāṃstathā

sāmrājye yādṛśī pūrvaṃ saṃpattirabhavatkṣitau //
tataḥ śreṣṭhatarā viprāḥ pratiṣṭhāyāṃ babhūva ha

gālonāma mahīpālastadā kṣititale'bhavat //
sopyatra pratimāṃ kṛtvā mādhavākhyāṃ dṛṣanmayīm

sthāpayitvātra prāsāde pūjayāmāsa ṛddhimat //
kanīyāṃsaṃ ca prāsādaṃ nirmāya nṛpasattamaḥ

tatra tāṃ sthāpayāmāsa tato niṣkṛṣya sādaram //
tato'sya nṛpatirdūtamukhācchutvāsya karma tat

gālo'bhyāgātsasainyaḥ sankruddhastaṃ nīlaparvatam //
dṛṣṭvā pratiṣṭhāsaṃbhāraṃ martyaiḥ svapne'pi durlabham

vismayāviṣṭacetāḥ sa tasthau gālo narādhipaḥ //
kimetaditi vṛttāntaṃ ko vā kārayatīdṛśam //

yatnāddivyaṃ sa vijñāya indradyumnaṃ narādhipam //
brahmalokādāgataṃ taṃ karttāraṃ devaveśmanaḥ

pratiṣṭhāpayituṃ devaiḥ sārddhaṃ saṃbhārakārakam //
sahitaṃ padmanidhinā guruṇā nāradena ca

brahmāṇaṃ cāgamiṣyantaṃ pratiṣṭhāyai surottamam //
śrutvā sarvaṃ ca vṛttāntaṃ tadrājā divyaceṣṭitam //

mene kṛtārthamātmānaṃ tadrājye paramādbhutam //
itaḥ śreyaskaraṃ karma na bhūtaṃ na bhaviṣyati

tadasya nikaṭe sthitvā jñātvā karmakramaṃ vidhim //
utsavāṃścāpi vijñāya kariṣye prativatsaram

amuṃ dārumayaṃ sākṣādbrahmarūpaṃ janārdanam //
abhāgyopacayādetāvaṃtaṃ kālaṃ na jānatā

asevyamānena kṛtaṃ janmaiva viphalaṃ mayā //
tadenamiṃdradyumnaṃ vai praṇipatya jagadgurum

mahābhāgavataśreṣṭhaṃ brahmalokādihāgatam //
upetya śaraṇaṃ sākṣāddṛṣṭvā nārāyaṇaṃ vibhum

pratiṣṭhitaṃ vai prāsāde muktimeṣyāmi niścayam //
vaikuṇṭhaṃ sa pratiṣṭhāpya mayyevāropayiṣyati

brahmalokaṃ gato yo vai kiṃ kṣitau so'vatiṣṭhate //
upacārānsamādiśya koṣaṃ saṃbhṛtya ca prabhoḥ//

brahmaṇā sahito'vaśyaṃ punaryāsyati tatkṣayam //
vicārya maṃtribhiḥ sārddhaṃ tato gālo'pi vaiṣṇavaḥ

indradyumnasya nikaṭaṃ vinītaḥ prayayau mudā //
gatvā taṃ dūrato dṛṣṭvā praṇipātapuraḥsaram

baddhāṃjalipuṭo rājā mūrdhni vīkṣansasādhvasam //
śanaiḥ śanairyayau tasya nikaṭaṃ gālapārthivaḥ

deva tvaṃ rājarājo'si martyo'si brahmalokagaḥ //
kiṃ staumi nṛpakīṭo'haṃ tvāṃ jīvanmuktamīśvaram

ajñātvā mahimānaṃ te sacivairmaṃtrayanmuhuḥ //
yoddhumabhyāgato deva dṛṣṭvā te pauruṣaṃ mahat

atimānuṣamāścaryaṃ padaṃ cāpi śacīpateḥ //
dṛṣṭvaitanniścitaṃ deva brahmalokāgatasya hi

īdṛśaṃ hi mahatkarma yadājñākṛnmahānidhiḥ //
cetaḥ prasādapravaṇaṃ mayi dhehi surottama

trailokyavāsino devā yadājñāvaśavartinaḥ

// jaiminiruvāca // //
itthaṃ vijñāpayaṃtaṃ taṃ gālaṃ nṛpatikuṃjaram //
smayamāna uvācedaṃ rājankiṃ bahu bhāṣase

bhavānapi harerbhaktaḥ sārvabhaumo mahīpatiḥ //
sāmānyametadrājñā vai bhūsvāmyaṃ bhuvi varttatām

sāṃprataṃ hi bhavānatra pṛthivyāmekapārthivaḥ //
nṛpāyattāḥ kriyāḥ sarvā martyānāṃ marutāmapi

aṣṭadikpālakāṃśaistu brahmaṇā nirmito nṛpaḥ//
na hyalpapuṇyakṛdrājā prajāpālanatatpara

iha kīrtiṃ ca dharmaśca yatra gacchansuvartmani //
prāpnoti rājaśārdūla viśeṣāttvaṃ tu vaiṣṇavaḥ

prāsāde sthāpayedyastu harerarcāṃ vidhānataḥ//
na dehabandhamāpnoti yāti viṣṇoḥ paraṃ padam

mādhavapratimāmetāṃ dāravīṃ śubhalakṣaṇām //
sākṣānmuktipradāṃ bhūpa svayaṃ sthāpitavānasi

nirvighnaṃ karma te jātaṃ mama manvaṃtaraṃ gatam //
bhavedvā saṃśayo me'tra na svataṃtraścaturmukhaḥ

pratiṣṭhāyai prārthito'yaṃ tadanyaḥ sthāpayetkatham //
sākṣāddārvavatārasya prāsādasya nṛpottama

saṃnidhānena cedatra vidhātānugrahiṣyati //
tadenaṃ sthāpayitvā tu catūrūpaṃ janārdanam

samarpya tvāṃ gamiṣyāmi tvamevopacariṣyasi //
nityopahāraṃ yātrāśca utsavāṃśca jagatpateḥ

yānevopadiśeddevaḥ svayaṃ vā prapitāmahaḥ //
tāṃstānprayatnātkurvīta rājā vai dharmapālakaḥ

tataḥ sa gālo nṛpatiḥ śrutvā tacciṃtitaṃ svayam //
indradyumnādiṣṭametaditi prāpa parāṃ mudam

tasthau tasyāṃtike gāla ājñākāra iva svayam //
tattadāśu karotyeṣa indradyumno yadādiśat

evaṃ saṃbhṛtasaṃbhāraḥ siṃhāsanagataḥ prabhuḥ //
devaiḥ parivṛtaśceṃdradyumnaḥ śakra ivābabhau

tato'śrūyaṃta ninadā divyaduṃdubhijāḥ śubhāḥ //
mṛdaṃgaveṇuvīṇādi tālakāhālaniḥsvanāḥ

airāvatādikariṇāṃ bṛṃhitāni bahūni khe //
samaṃtājjayaśabdāśca puṣpavṛṣṭivimiśritāḥ

ākāśagaṃgāsalilakaṇā mandāramiśritāḥ //
divya sraglepadhūpānāṃ gandhā digvyāpinastathā //
vaimānikānāṃ devānāṃ kiṃkiṇījālaniḥsvanāḥ

tataśca tejasāṃ rāśī rodasīmadhyapūrakaḥ //
āvirāsītkṣitigata nayanācchādako dvijāḥ

uttolitākṣimālābhiḥ prajābhirvīkṣitaḥ puraḥ //
tataḥ kramātsa dadṛśe vimānāgryaṃ prajāpateḥ //

svarṇahaṃsaśataiḥ skaṃdhenohyamānaḥ samaṃtataḥ //
dikpālaiścāmaravyagrahastairāsevitaḥ puraḥ

jāhnavīyamunānīraprakīrṇakakare'bhitaḥ //
pārśvayoścandrasūryābhyāmubhābhyāmātapatrake

dhāryamāṇe śanairvāyorgaticaṃcalacolake //
brahmarṣibhirgautamādyaiḥ stūyamāno rahasyakaiḥ

tanmadhyasthaḥ prajānātha iṃdradyumnādibhiḥ stutaḥ //
āluloke devagaṇairjayaśabdairabhiṣṭutaḥ

raṃbhādikābhirveśyābhirnṛtyate sma sasādhvasam //
hāhāhūhūprabhṛtibhirgīyamānaśca gāyakaiḥ

siddhavidyādharagaṇaiḥ sādaraṃ copavīṇitaḥ //
kṛtāṃjalipuṭairdūrāttapasvibhirupāsitaḥ

sāvitrīśārade tasya vākprabaṃdhairvicitrakaiḥ //
toṣamāsādayaṃtyau ca ko'nyastattoṣaṇe kṣamaḥ

jāhnavīyamunānīra prakīrṇita kalevaraḥ //
ye ca gaṃdharvasiddhādyā nāradapramukhā dvijāḥ

vetrahastāḥ savinayā divyasopānadarśanāḥ //
saṃmardaḥ sa mahānāsīddevānāṃ divi gacchatām

na ko'pi gaṇyate devaḥ ko vā kena pathā vrajet //
ahaṃpūrvikayā teṣāṃ vrajatāṃ tridivaukasām

saṃmardātiśayātteṣāṃ vibhraṃśo'bhūtsvavāhanaiḥ //
sraṣṭā pātā ca saṃharttā jagatāṃ yo jaganmayaḥ

sākṣādvrajati tatraiṣāṃ surāṇāṃ mahimā kutaḥ //
taṃ dṛṣṭvā sādhvasānnamro bhaktyā baddhāṃjalirnṛpaḥ

tairdevairgālarājena nāradapramukhena ca //
sahito dharaṇīṃ prāyātsāṣṭāṃgaṃ praṇipatya ca

utthāya parayā bhaktyā prahṛṣṭenāṃtarātmanā //
pulakāṃkitasarvāṃgaṃ svaṃ manvānaḥ kṛtārthakam

purato jagadīśasya paśyañchuddhaṃ pitāmaham //
kṛtāṃjalipuṭo rājā mamajjānaṃdasāgare

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe puruṣottamakṣetramāhātmye jaiminiṛṣisaṃvāde ṣaḍviṃśo'dhyāyaḥ