Skanda Purana · Verses 2.2-7

// skanda uvāca //
mahāntaṃ praśnavitpraśnaṃ pṛcchasi tvami hā'nagha //
nāsyottaraṃ varṣaśatairvaktuṃ śakyaṃ svatarkataḥ //
ṛte devaprasādādvai brahmañjñānivarairapi

vāsudevaprasādāttu mayā jñātaṃ vadāmi te //
anākhyeyaṃ na te kiñciddharmaniṣṭhāya sanmate

evameva hi papraccha nivṛtte bhārate raṇe //
ajātaśatrurnṛpatirbhīṣmaṃ dharmmavidāṃvaram

śayitaṃ śaraśayyāyāṃ dhyānaprāptācyutena ca //
prāptamaikātmyamavyagraṃ nigamāgamapāragam

yudhiṣṭhira uvāca //
caturṣu tāta varṇeṣu caturṣvapyāśrameṣu yaḥ //
iccheccaturvargasiddhiṃ devatāṃ kāṃ yajeta saḥ

nirvighrena ca kā siddhiḥ kathaṃ syādalpakālataḥ //
kathaṃ cāpyalpasukṛtī padavīṃ mahatīmiyāt//
etaṃ me saṃśayaṃ chindhi sarvajñastvaṃ pitāmaha

skanda uvāca //
evaṃ dharmmātmanā tena pṛṣṭaḥ śāntanavo mune//
kiñcijjahāsa vīkṣyaiva śrīkṛṣṇa mukhapaṅkajam

dṛśā sa preritastena naranārāyaṇoditam //
śrīvāsudevamāhātmyaṃ pituḥ śrutamuvāca tam

tataḥ śrutvā nāradopi kurukṣetraṃ gataḥ punaḥ //
kailāsa etya tatprāha pitaraṃ me sa cāpi mām

tatte'haṃ saṃpravakṣyāmi niśchadma paripṛcchate //
mahāsadasi nirṇītaṃ munivaryā'pasaṃśayam

vāsudevaḥ paraṃ brahma śrīkṛṣṇaḥ puruṣottamaḥ //
devo'kāmaiḥ sakāmaiśca pūjyo muktairnarairapi

dvijātīnāṃ cāśramāṇāṃ strīśūdrādeśca sarvathā //
svasvadharmaireṣa eva toṣaṇīyosti bhaktitaḥ

tasmātkarmākhilamapi daivaṃ pitryaṃ ca sarvadā //
tatprītyā eva karttavyaṃ vedoktaṃ ca yathocitam

sukhāptaye nṛbhiyadyatkarmā'tra kriyate śubham //
api svanuṣṭhitaṃ taccetkṛṣṇasaṃbandhavarjitam //
tadā kṣayiṣṇvalpaphalaṃ jñeyaṃ tacca guṇātmakam

phalavaiguṇyakṛttaccā'śubhadeśādiyogataḥ //
bahuvighnaṃ ca tannṝṇāṃ naiva vāñchitasiddhidam

karmaitadeva śrīkṛṣṇaprīṇanāya kriyeta cet //
tatsaṃbandhena tarhyetadbhavetsarvaṃ hi nirguṇam

svavāñchitādapyadhikaṃ dadāti phalamakṣayam //
asaddeśādisaṃbandhāttadvaiguṇyabhavenna ca

vighnastu kopi brahmarṣe pratāpāccakrapāṇinaḥ //
tasminna prabhavetkvāpi tatsyādīpsitasiddhidam

yadyapyalpaṃ svasukṛtaṃ tathāpi paramātmanaḥ //
sākṣātsaṃbandhato brahmanbhavatyeva mahattaram

yathā sphuliṅgamātropi vanyakāṣṭhaughayogataḥ //
anivāryo bhaveddāvastathaitaddhariyogataḥ

pravṛtte vā nivṛtte vā tasmāddharme sthitairnnaraiḥ //
upāstavyo vāsudevastatsamyaksiddhimīpsubhiḥ

atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam//
nāradasya ca saṃvādamṛṣernārāyaṇasya ca

yo vāsudevo bhagavānnityaṃ brahmapure sthitaḥ //
dākṣāyaṇyāmāvirāsīddharmāllokahitāya saḥ

kṛte yuge dvijavara purā svāyambhuvāntare //
naro nārāyaṇaśceti dvirūpaḥ prādurāsa saḥ

dharmāśramāttapastaptuṃ kṣemāyaiva nṛṇāṃ bhuvi //
naranārāyaṇau tau ca badaryāśramamīyatuḥ

tatrādyau lokanāthau tau kṛśau dhamanisaṃtatau //
tepāte tejasā svena durnirīkṣyau surairapi

yasya prasādaṃ kurvāte sa vai tau draṣṭumarhati //
śakyate nānyathā draṣṭumapi taddhāmavāsibhiḥ

ekadā nārado yogī tābhyāmeva didṛkṣitaḥ //
antarātmatayā cāntarhṛdayepi pracoditaḥ

merormahāgireḥ śṛṅgātsadyo gaganavartmanā //
taṃ deśamāgamadbrahmanbadaryāśramasaṃjñitam

tayorāhnikavelāyāmāgatastatra sa drutam //
ādyāśramakriyāsaktau tau dadarśa ca dūrataḥ

dṛṣṭvaiveśvaracaryāṃ tā tasya kautūhalaṃ tvabhūt //
aho etau jagatpūjyāvīśvarau sarvadehinām //
etau hi paramaṃ brahma kā'nayorāhnikī kriyā

pitarau sarvabhūtānāṃ devatānāṃ ca daivatam //
kāṃ devatāṃ tu yajataḥ pitṝnvaitau mahāmatī

iti saṃcintya manasā bhakto nārāyaṇasya saḥ //
tatsamīpamupetyā'tha tasthau natvā kṛtāñjaliḥ

kṛte daive ca pitrye ca tatastābhyāṃ nirīkṣitaḥ //
pūjitaścaiva vidhinā śāstradṛṣṭena so'nagha

taddṛṣṭvā mahadāścaryyamapūrvaṃ vidhivistaram//
upopaviṣṭaḥ suprīto nāradobhūcca vismitaḥ

nārāyaṇaṃ saṃnirīkṣya prayatenāntarātmanā //
namaskṛtya ca taṃ devamidaṃ vacanamabravīt

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīvāsudevamāhātmya ātyantikaśreyaḥsādhananirūpaṇe nārāyaṇanāradasamāgamo nāma dvitīyo'dhyāyaḥ