Skanda Purana · Verses 2.2-5

// śrīṛṣaya ūcuḥ // //
śāṃḍilye tau samādiśya parāvṛtte svamāśramam //
ki kathaṃ cakratustau tu rājānau sūta tadvada

//
// śrīsūta uvāca // //
tatastu viṣṇurātena śreṇīmukhvāḥ sahasraśaḥ //
indraprasthātsamānāyya mathurāsthānamāpitāḥ

māthurānbrāhmaṇāṃstatra vānarāṃśca purātanān //
vijñāya mānanīyatvaṃ teṣu sthāpitavānsvarādaṭ

vajrastu tatsahāyena śāṇḍilyasyā'pyanugrahāt //
govindagopagopīnāṃ līlāsthānānyanukramāt

vijñāyā'bhidhayā''sthāpya grāmānāvāsayadbahūn //
kuṇḍakūpādipūrtena śivādisthāpanena ca

govindaharidevādisvarūpā''ropaṇena ca //
kṛṣṇaikabhaktiṃ sve rājyaṃ tatāna ca mumoda ha

prajāstu muditāstasya kṛṣṇakīrtanatatparāḥ//
paramānandasampannā rājyaṃ tasyaiva tuṣṭuvuḥ

ekadā kṛṣṇapatnyastu śrīkṛṣṇavirahāturāḥ //
kālindīṃ muditā vīkṣya papracchurgatamatsarāḥ

//
// śrīkṛṣṇapatnya ūcuḥ // //
yathā vayaṃ kṛṣṇapatnyastathā tvamapi śobhane //
vayaṃ virahaduḥkhārtāstvaṃ na kālindi tadvada

tacchrutvā smayamānā sā kālindī vākyamabravīt //
sāpatnyaṃ vīkṣya tattāsāṃ karuṇāparamānasā

//
śrīkālindyuvāca // //
ātmārāmasya kṛṣṇasya dhruvamātmāsti rādhikā //
tasyā dāsyaprabhāveṇa viraho'smānna saṃspṛśet

tasyā evāṃśavistārāḥ sarvāḥ śrīkṛṣṇanāyikāḥ //
nityasaṃbhoga evāsti tasyāḥ sāmmukhyayogataḥ

sa eva sā sa saivāsti vaṃśī tatpremarūpikā //
śrīkṛṣṇanakhacandrālisaṃgāccandrāvalī smṛtā

rūpāntaraṃ ca gṛhṇānā tayoḥ sevātilālasā //
rukmiṇyādisamāveśo mayātraiva vilokitaḥ

yuṣmākamapi kṛṣṇena viraho naiva sarvataḥ //
kintu evaṃ na jānītha tasmādvyākulatāmitāḥ

evamevātra gopīnāmakrūrāvasare purā //
virahābhāsa evāsīduddhavena samāhitaḥ

tenaiva bhavatīnāṃ cedbhavedatra samāgamaḥ //
tarhi nityaṃ svakāntena vihāramapi lapsyatha

// śrīsūta uvāca // //
evamuktāstu tāḥ patnyaḥ prasannāṃ punarabruvan //
uddhavālokanenātmapreṣṭhasaṃgamalālasāḥ

// śrīkṛṣṇapatnya ūcuḥ // //
dhanyāsi sakhi kāntena yasyā naivāsti vicyutiḥ //
yataste svārthasaṃsiddhistasyā dāsyo babhūvima

parantūddhavalābhe syādasmatsarvārthasādhanam //
tathā vadasva kālindi tallābho'pi yathā bhavet

// śrīsūta uvāca // //
evamuktā tu kālindī pratyuvācātha tāstathā //
smarantī kṛṣṇacandrasya kalāṣoḍaśarūpiṇī

sādhanabhūmirbadarī vrajatā kṛṣṇena maṃtriṇe proktā //
tatrāste sa tu sākṣāttadvayunaṃ grāhayam̐llokān

phalabhūmirvrajabhūmirdattā tasmai puraiva sarahasyam //
phalamiha tirohitaṃ sattadihedānīṃ sa uddhavo'lakṣyaḥ

govarddhanagirinikaṭe sakhīsthale tadrajaḥkāmaḥ //
tatratyāṅkuravallīrūpeṇāste sa uddhavo nūnam

ātmotsavarūpatvaṃ hariṇā tasmai samarpitaṃ niyatam //
tasmāttatra sthitvā kusumasaraḥparisare savajrābhiḥ

vīṇāveṇumṛdaṃgaiḥ kīrtanakāvyādisarasasaṃgītaiḥ //
utsava ārabdhavyo hariratalokānsamānāyya

tatroddhavāvaloko bhavitā niyataṃ mahotsave vitate //
yauṣmākīṇāmabhimatasiddhiṃ savitā sa eva savitānām

// śrīsūta uvāca // //
iti śrutvā prasannāstāḥ kālindīmabhivandya tat //
kathayāmāsurāgatya vajraṃ prati parīkṣitam

viṣṇurātastu tacchrutvā prasannastadyutastadā //
tatraivāgatya tatsarvaṃ kārayāmāsa satvaram

govardhanādadūreṇa vṛndāraṇye sakhīsthale //
pravṛttaḥ kusumāmbhodhau kṛṣṇasaṃkīrtanotsavaḥ

vṛṣabhānusutākāntavihāre kīrtanaśriyā //
sākṣādiva samāvṛtte sarve'nanyadṛśo'bhavan

tataḥ paśyatsu sarveṣu tṛṇagulmalatācayāt //
ājagāmoddhavaḥ sragvī śyāmaḥ pītāmbarāvṛtaḥ

guñjāmālādharo gāyanballavīvallabhaṃ muhuḥ //
tadāgamanato reje bhṛśaṃ saṃkīrtanotsavaḥ

candrikāgamato yadvatsphāṭikāṭṭālabhūmaṇiḥ //
atha sarve sukhāmbhodhau magnāḥ sarvaṃ visasmaruḥ

kṣaṇenāgatavijñānā dṛṣṭvā śrīkṛṣṇarūpiṇam //
uddhavaṃ pūjayāṃcakruḥ pratilabdhamanorathāḥ

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīmadbhāgavatamāhātmye govarddhanaparvatasamīpe parīkṣidādīnāmuddhavadarśanavarṇanonāma dvitīyo'dhyāyaḥ