Skanda Purana · Verses 2.15-3

// śrībhagavānuvāca // //
ye tvayā vai kṛtāḥ praśnāḥ pūrvaṃ praśnavidāṃ vara //
tānvarṇayiṣye kramaśo niśāmaya suniścitam

sahomāse ca devo vai kīrtiyukto hi keśavaḥ //
tasya pūjā prakartavyā yathāpūrvaṃ prabhāṣitam

brāhmaṇaṃ keśavaṃ smṛtvā tatpatnīṃ kīrtimeva ca //
daṃpatī vidhivatpūjyau vastrābharaṇadhenubhiḥ

dampatī pūjitau vatsa pūjito'haṃ na saṃśayaḥ//
tasmādavaśyaṃ saṃpūjyau daṃpatī mama tuṣṭidau

dānaṃ ca vividhaṃ kāryaṃ mama tuṣṭikaraṃ param //
godānaṃ bhūmidānaṃ ca svarṇadānaṃ viśeṣataḥ

vastradānaṃ tathā śayyā tathā'laṃkaraṇāni ca //
sadmadānaṃ prakartavyaṃ mama santoṣakārakam

sarveṣāmeva dānānāṃ viśeṣaṃ ca trikaṃ smṛtam //
vasundharā tathā dhenurvidyādānaṃ tathaiva ca

datte dānatrike vatsa bhavetprītirmamā'tulā //
tasmānnaraistu kartavyaṃ sahomāse trikaṃ śubham

snānasya ca vidhiḥ samyakpuraivokto mayā'nagha //
pūjāsnānaṃ ca dānaṃ ca vidhireṣa na saṃśayaḥ

mārgaśīrṣaṃ samagraṃ tu ekabhaktena yaḥ kṣipet //
bhojayedyo dvijānbhaktyā sa mucyedvyādhikilviṣaiḥ

kṛṣibhāgī bahudhano bahudhānyaśca jāyate //
kimatra bahunoktena śṛṇu guhyaṃ para mama

hutabhugbrāhmaṇaścaiva vadanaṃ mama mānada //
brāhmaṇākhyaṃ mukhaṃ śreṣṭhaṃ na tathā havyavāhanaḥ

brāhmaṇākhye mukhe putra hutaṃ koṭiguṇaṃ bhavet //
agnyākhyaṃ brāhmaṇādhīnaṃ svataṃtrā brāhmaṇāḥ kila

saśarkaraṃ ghṛtayutaṃ pāyasaṃ śaśisannibham //
hotavyaṃ brāhmaṇamukhe mama tuṣṭikaraṃ suta

śubhamaṃḍalamodakakokarasaṃ suta phenikayā ghṛtapūrayutam //
yaja vipramukhe mama tuṣṭikaraṃ yadi cecchasi dārasutādisukham

kumudena samaprabhasaurabhadaṃ śubhabhaktayutaṃ tvatha mudgayutam //
surabhīkṛtapuṣkalasarpisamaṃ kuru vipramukhe havanaṃ hi sahe

payasā saha sarpiṣi ca kvathitaṃ bahukhārikacāraphalaiḥ sitayā //
saha karpuranāriphalena samaṃ yutasīkarakaṃ suta śubhrakaram

vyaṃjanāni ca śubhrāṇi manojñāni priyāṇi ca //
karttavyāni sahomāse brāhmaṇārthe caturmukha

priyā śikhariṇī kāryā cānyatteṣāṃ priyaṃ ca yat //
kṛtvaivaṃ bhojayedviprāñchraddhayā parayā suta

rasāsvādanapūrvaṃ hi bhuñjate vai yathāyathā //
tathātathā mama prītirjāyate bhuvi durlabhā

tasmāttattattathā kāryaṃ yathā tuṣyaṃti brāhmaṇāḥ //
tuṣṭaistaiścāpyahaṃ tuṣṭo bhavāmīha na saṃśayaḥ

śraddhatsva tvaṃ caturvaktra na te mithyā bravīmyaham //
etadguhyaṃ mayā proktaṃ śreyorthaṃ tava mānada

ākrośayaṃti yadi te athavā praharaṃti cet //
tathāpi te namasyā vai mama prītyā hi mānada

evaṃ kāryaṃ sadā putra mārgaśīrṣe viśeṣataḥ //
yaduktaṃ bhavatā brahmanbhoktavyaṃ kiṃ śṛṇuṣva tat

bhoktavyaṃ mama cocchiṣṭaṃ mama bhaktiparāyaṇaiḥ //
pavitrakaraṇaṃ putra pāpināmapi muktidam

mamāśanasya śeṣaṃ ca yo bhunakti dinedine //
sikthesikthe bhavetpuṇyaṃ cāṃdrāyaṇaśatodbhavam

avaśiṣṭaṃ tathocchiṣṭaṃ bhaktānāṃ bhojanadvayam //
nā'nyadvai bhojanaṃ teṣāṃ bhuktvā cāṃdrāyaṇaṃ caret

anarpayitvā yo bhuṃkte annapānādikaṃ ca yat //
śvānaviṣṭhāsamaṃ cānnaṃ pānaṃ ca madirāsamam //

tasmānmāmarpayetputra annapānādi cauṣadham //
bhakṣayetparayā bhaktyā aśuceḥ śucikārakam

tīrthayajñādikaphalaṃ kalidoṣavināśanam //
mamocchiṣṭaṃ sugatidamapi duṣkṛtakarmaṇām

anyeṣāṃ daivatānāṃ ca na gṛhṇīyācca bhakṣitam //
abhaktānāṃ ca pakvānnaṃ bhuktvā ca narakaṃ vrajet

vaktavyameva yatproktaṃ tacchṛṇuṣva samāhitaḥ //
kathayiṣye tava prītyā api guhyataraṃ mama

mama nāma pravaktavyaṃ sahe caiva viśeṣataḥ //
kṛṣṇakṛṣṇeti vaktavyaṃ mama prītikaraṃ param

pratijñaiṣā ca me putra na jānaṃti surāsurāḥ //
manasā karmaṇā vācā yo me śaraṇamāgataḥ //

sa hi sarvāmavāpnoti kāmanāmiha laukikīm //
sarvotkṛṣṭaṃ ca vaikuṇṭhaṃ matpriyāṃ kamalāmapi

kṛṣṇakṛṣṇeti kṛṣṇeti yo māṃ smarati nityaśaḥ //
jalaṃ bhittvā yathā padmaṃ narakāduddharāmyaham

vinodenā'pi daṃbhena mauḍhyāllobhācchalādapi //
yo māṃ bhajatyasau vatsa madbhakto nā'vasīdati

ye vai paṭhaṃti kṛṣṇeti maraṇe paryupasthite //
yadi pāpayutāḥ putra na paśyaṃti yamaṃ kvacit

pūrve vayasi pāpāni kṛtānyapi ca kṛtsnaśaḥ //
aṃtakāle ca kṛṣṇeti smṛtvā māmetyasaṃśayam

namaḥ kṛṣṇāya mahate vivaśo'pi vadedyadi //
dhruvaṃ padamavāpnoti maraṇe paryupasthite

śrīkṛṣṇeti kṛtoccāraiḥ prāṇairyadi viyujyate //
dūrasthaḥ paśyati ca taṃ svargataṃ pretanāyakaḥ

śmaśāne yadi rathyāyāṃ kṛṣṇakṛṣṇeti jalpati //
mriyate yadi cetputra māmevaiti na saṃśayaḥ

darśanātmama bhaktānāṃ mṛtyumāpnoti yaḥ kvacit //
vinā matsmaraṇātputra muktimeti sa mānavaḥ

pāpānalasya dīptasya bhayaṃ mā kuru putraka //
śrīkṛṣṇanāmameghotthaiḥ sicyate nīrabiṃdubhiḥ

kalikālabhujaṃgasya tīkṣṇadaṃṣṭrasya kiṃ bhayam //
śrīkṛṣṇanāmadārūtthavahnidagdhaḥ sa naśyati

pāpapāvakadagdhānāṃ karmaceṣṭāviyoginām //
bheṣajaṃ nāsti martyānāṃ śrīkṛṣṇasmaraṇaṃ vinā

prayāge vai yathā gaṃgā śuklatīrthe ca narmadā //
sarasvatī kurukṣetre tadvacchrīkṛṣṇakīrtanam

bhavāṃbhodhinimagnānāṃ mahāpāpormipātinām //
na gatirmānavānāṃ ca śrīkṛṣṇasmaraṇaṃ vinā

mṛtyukāle'pi martyānāṃ pāpināṃ tadanicchatām //
gacchatāṃ nā'sti pātheyaṃ śrīkṛṣṇasmaraṇaṃ vinā

tatra putra gayā kāśī puṣkaraṃ kurujāṃgalam //
pratyahaṃ maṃdire yasya kṛṣṇakṛṣṇeti kīrtanam

jīvitaṃ janmasāphalyaṃ sukhaṃ tasyaiva sārthakam //
satataṃ rasanā yasya kṛṣṇakṛṣṇeti jalpati

sakṛduccaritaṃ yena harirityakṣaradvayam //
baddhaḥ parikarastena mokṣāya gamanaṃ prati

nāmno'sya yāvatī śaktiḥ pāpanirdahane mama //
tāvatkartuṃ na śaknoti pātakaṃ pātakī janaḥ

nā'paviddhaṃ bhavettasya śarīraṃ naiva mānasam //
na pāpaṃ na ca vaiklavyaṃ kṛṣṇakṛṣṇeti kīrtanāt

śrīkṛṣṇeti vacaḥ pathyaṃ na tyajedyaḥ kalau naraḥ //
pāpāmayo vai na bhavetkalau tasyaiva mānase

śrīkṛṣṇeti prajalpaṃtaṃ dakṣiṇāśāpatirnaram //
śrutvā mārjayate pāpaṃ tasya janmaśatārjitam

cāṃdrāyaṇaśataiḥ pāpaṃ parākāṇāṃ sahasrakaiḥ //
yannāpayāti tadyāti kṛṣṇakṛṣṇeti kīrtanāt //

nānyābhirnāmakoṭībhistoṣo mama bhavetkvacit //
śrīkṛṣṇeti kṛtoccāre prītirevā'dhikādhikā

caṃdrasūryoparāgaistu koṭībhiryatphalaṃ smṛtam //
tatphalaṃ samavāpnoti kṛṣṇakṛṣṇeti kīrtanāt

gurudārābhigamanaṃ hemasteyādi pātakam //
śrīkṛṣṇakīrtanādyāti gharmataptaṃ himaṃ yathā

yukto yadi mahāpāpairagamyāgamanādibhiḥ //
mucyate cāṃtakāle'pi sakṛcchrīkṛṣṇakīrtanāt //

aviśuddhamanā yastu vināpyācāravartanāt //
pretatvaṃ so'pi nāpnoti ante śrīkṛṣṇakīrtanāt

mukhe bhavatu mā jihvā'satī yātu rasātalam //
na sā cetkalikāle yā śrīkṛṣṇaguṇavādinī

svavaktre paravaktre ca vaṃdyā jihvā prayatnataḥ //
kurute yā kalau putra śrīkṛṣṇa guṇakīrtanam

pāpavallī mukhe tasya jihvārūpeṇa kīrtyate //
yā na vakti divārātrau śrīkṛṣṇaguṇakīrtanam

patatāṃ śatakhaṇḍā tu sā jihvā rogarūpiṇī //
śrīkṛṣṇakṛṣṇakṛṣṇeti śrīkṛṣṇeti na jalpati

śrīkṛṣṇanāmamāhātmyaṃ prātarutthāya yaḥ paṭhet //
tasyā'haṃ śreyasāṃ dātā bhavāmyeva na saṃśayaḥ

śrīkṛṣṇanāmamāhātmyaṃ trisaṃdhyaṃ hi paṭhettu yaḥ //
sarvānkāmānavāpnoti sa mṛtaḥ paramāṃ gatim

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe brahmaviṣṇusaṃvāde mārgaśīrṣamāsamāhātmye śrīkṛṣṇanāmamāhātmyavarṇanaṃnāma paṃcadaśo'dhyāyaḥ