Shiva Purana · Chapter 2.3.8

// brahmovāca //
ekadā tu śivajñānī śivalīlāvidāṃvaraḥ //
himācalagṛhaṃ prītyāgamastvaṃ śivapreritaḥ

dṛṣṭvā mune girīśastvāṃ natvānarca sa nārada //
āhūya ca svatanayāṃ tvadaṅghryostāmapātayat

punarnatvā munīśa tvāmuvāca himabhūdharaḥ //
sāñjaliḥ svavidhiṃ matvā bahusannatamastakaḥ

himālaya uvāca //
he mune nārada jñāninbrahmaputravara prabho //
sarvajñastvaṃ sakaruṇaḥ paropakaraṇe rataḥ

matsutājātakaṃ brūhi guṇadoṣasamudbhavam //
kasya priyā bhāgyavatī bhaviṣyati sutā mama

// brahmovāca //
ityukto munivarya tvaṃ girīśena himādriṇā //
vilokya kālikāhastaṃ sarvāṃgaṃ ca viśeṣataḥ

avocastvaṃ giriṃ tāta kautukī vāgviśāradḥ //
jñānī viditavṛttānto nāradaḥ prītamānasaḥ

nārada uvāca //
eṣā te tanayā mene sudhāṃśoriva varddhitā //
ādyā kalā śailarāja sarvalakṣaṇaśālinī

svapatessukhadātyantaṃ pitroḥ kīrtivivarddhinī //
mahāsādhvī ca sarvāsu mahānandakarī sadā

sulakṣaṇāni sarvāṇi tvatsutāyāḥ kare gire //
ekā vilakṣaṇā rekhā tatphalaṃ śṛṇu tattvataḥ

yogī nagno'guṇo'kāmī mātṛtātavivarjitaḥ //
amāno'śivaveṣaśca patirasyāḥ kiledṛśaḥ

/
// brahmovāca //
ityākarṇya vacaste hi satyaṃ mattvā ca dampatī //
menā himācalaścāpi duḥkhitau tau babhūvatuḥ

śivākarṇyavacaste hi tādṛśaṃ jagadambikā ///
lakṣaṇaistaṃ śivaṃ mattvā jaharṣāti mune hṛdi // १ ३//
na mṛṣā nāradavacastviti saṃcintya sā śivā //
snehaṃ śivapadadvandve cakārāti hṛdā tadā

uvāca duḥkhitaḥ śailastvāntadā hṛdi nārada //
kamupāyaṃ mune kuryāmatiduḥkhamabhūditi

tacchutvā tvaṃ mune prāttha mahākautukakārakaḥ //
himācalaṃ śubhairvākyairharṣayanvāgviśāradaḥ

nārada uvāca //
snehācchṛṇu gire vākyaṃ mama satyaṃ mṛṣā na hi //
kararekhā brahmalipirna mṛṣā bhavati dhuvam

tādṛśo'syāḥ patiḥ śaila bhaviṣyati na saṃśayaḥ //
tatropāyaṃ śṛṇu prītyā yaṃ kṛtvā lapsyase sukham

tādṛśo'sti varaḥ śambhulīlārūpadharaḥ prabhuḥ //
kulakṣaṇāni sarvāṇi tatra tulyāni sadguṇaiḥ

prabhau doṣo na duḥkhāya duḥkhado'tyaprabhau hi saḥ //
ravipāvakagaṃgānāṃ tatra jñeyā nidarśanā

tasmācchivāya kanyā svāṃ śivāṃ dehi vivekataḥ//
śivassarveśvarassevyo'vikārī prabhuravyayaḥ

śīghraprasādaḥ sa śivastāṃ grahīṣyatyasaṃśayam //
tapaḥsādhyo viśeṣeṇa yadi kuryācchivā tapaḥ

sarvathā susamartho hi sa śivassakaleśvaraḥ //
kuliperapi vidhvaṃsī brahmādhīnastvakapradaḥ

// brahmovāca //
ityuktvā tvaṃ punastāta kautukī brahmavinmune //
śailarājamavoco hi harṣayanvacanaiśśubhaiḥ

bhāvinī dayitā śambhossānukūlā sadā hare //
mahāsādhvī suvratā ca pitrossukhavivarddhinī

śambhościttaṃ vaśe caiṣā kariṣyati tapasvinī //
sa cāpyenāmṛte yoṣāṃ na hyanyāmudvahiṣyati

etayossadṛśaṃ prema na kasyāpyeva tādṛśam //
bhūtaṃ vā bhavitā vāpi nādhunā ca pravartate

anayossurakāryyāṇi kartavyāni mṛtāni ca//
yāni yāni nagaśreṣṭha jīvitāni punaḥ punaḥ

anayā kanyayā te'dre ardhanārīśvaro haraḥ //
bhaviṣyati tathā harṣadinayormilitampunaḥ

śarīrārdhaṃ harasyaiṣā hariṣyati sutā tava//
tapaḥ prabhāvātsaṃtoṣya maheśaṃ sakaleśvaram

svarṇagaurī suvarṇābhā tapasā toṣya taṃ haram //
vidyudgauratamā ceyaṃ tava putrī bhaviṣyati

gaurīti nāmnā kanyā tu khyātimeṣā gamiṣyati //
sarvadevagaṇaiḥ pūjyā haribrahmādibhistathā

nānyasmai tvamimāṃ dātumihārhasi nagottama//
idaṃ copāṃśu devānāṃ na prakāśyaṃ kadācana

brahmovāca //
iti tasya vacaḥ śrutvā devarṣe tava nārada //
uvāca himavānvākyaṃ mune tvāmvāgviśāradaḥ

himālaya uvācā//
he mune nārada prājña vijñaptiṃ kāṃcideva hi//
karomi tāṃ śṛṇu prītyā tastvaṃ pramudamāvaha

śrūyate tyaktasaṃgassa mahādevo yatātmavān //
tapaścarati sannityaṃ devānāmapyagocaraḥ

sa kathaṃ dhyāna mārgasthaḥ parabrahmārpitaṃ manaḥ//
bhraṃśayiṣyati devarṣe tatra me saṃśayo mahān

akṣaraṃ paramaṃ brahma pradīpakalikopamam//
sadāśivākhyaṃ svaṃ rūpaṃ nirvikāramajāparam

nirguṇaṃ saguṇaṃ tacca nirviśeṣaṃ nirīhakam//
ataḥ paśyati sarvatra na tu bāhyaṃ nirīkṣate

iti sa śrūyate nityaṃ kiṃnarāṇāṃ mukhānmune//
ihāgatānāṃ suprītyā kintanmithyā vaco dhuvam

viśeṣataḥ śrūyate sa sākṣānnāmnā tathā haraḥ //
samayaṃ kṛtavānpūrvvaṃ tanmayā gaditaṃ śṛṇu

na tvāmṛte'nyāṃ varaye dākṣāyaṇi priye satī //
bhāryārthaṃ na grahīṣyāmi satyametadbravīmi te

iti satyāsamaṃ tena puraiva samayaḥ kṛtaḥ //
tasyāṃ mṛtāyāṃ sa kathaṃ svayamanyāṃ grahīṣyati // ४३ /
// brahmovāca //
ityuktvā sa giristūṣṇīmāsa tasya purastava //
tadākarṇyātha devarṣe tvaṃ prāvocassutattvataḥ

nārada uvāca //
na vai kāryā tvayā ciṃtā girirāja mahāmate //
eṣā tava sutā kālī dakṣajā hyabhavatpurā

satīnāmābhavattasyāssarvamaṃgaladaṃ sadā //
satī sā vai dakṣakanyā bhūtvā rudrapriyābhavata

pituryajñe tathā prāpyānādaraṃ śaṃkarasya ca //
taṃ dṛṣṭvā kopamādhāyātyākṣīddehaṃ ca sā satī

punassaiva samutpannā tava gehe'mbikā śivā //
pārvatī harapatnīyaṃ bhaviṣyati na saṃśayaḥ

etatsarvaṃ vistarāttvaṃ proktavānbhūbhṛte mune //
pūrvarūpaṃ caritraṃ ca pārvatyāḥ prītivardhanam

taṃ sarvaṃ pūrvavṛttānyaṃ kālyā munimukhādgiriḥ //
śrutvā saputradāraḥ sa tadā niḥsaṃśayo'bhavat

tataḥ kālī kathāṃ śrutvā nāradasya mukhāttadā //
lajjayādhomukhī bhūtvā smitavistāritānanā

kareṇa tāṃ tu saṃspṛśya śrutvā taccaritaṃ giriḥ //
mūrdhni śaśvattathāghrāya svāsa nānte nyaveśayat

tatastvaṃ tāṃ punardṛṣṭvā'vocastatra sthitāṃ mune //
harṣayan girirājaṃ ca menakāntanayaiḥ saha

/
siṃhāsanantu kintvasyāśśailarāja bhavedataḥ //
śambhorūrau sadaitasyā āsanaṃ tu bhaviṣyati

harorūrvāsanamprāpya tanayā tava santatam //
na yatra kasyācidṛṣṭirmānasaṃ vā gamiṣyati

// brahmovāca //
iti vacanamudāraṃ nārada tvaṃ girīśaṃ tridivamagama uktvā tatkṣaṇādevaprītyā //
giripatirapi citte cārusaṃmodayuktassvagṛhamagamadevaṃ sarvasaṃpatsamṛddham // ५६ /
iti śrīśivamahā purāṇe dvitīyāyāṃ rudrasaṃhitāyāṃ tṛtīye pārvatīkhaṃḍe nāradahimālayasaṃvādavarṇanaṃ nāmāṣṭamo'dhyāyaḥ