Shiva Purana · Chapter 2.2.17

brahmovāca //
ityuktvā sarvadevaiśca kṛtā śaṃbhornutiḥ parā //
śivācca sā varaṃ prāptā śṛṇu hyādarato mune

atho satī punaḥ śuklapakṣe'ṣṭamyāmupoṣitā //
āśvine māsi sarveśaṃ pūjayāmāsa bhaktitaḥ

iti naṃdāvrate pūrṇe navamyāṃ dinabhāgataḥ //
tasyāstu dhyānamagnāyāḥ pratyakṣamabhavaddharaḥ

sarvāṅgasundaro gauraḥ paṃcavaktrastrilocanaḥ//
caṃdrabhālaḥ prasannātmā śitikaṃṭhaścaturbhuja

triśūlabrahmakavarābhayadhṛgbhasmabhāsvaraḥ //
svardhunyā vilasacchīrṣassakalāṅgamanoharaḥ

mahālāvaṇyadhāmā ca koṭicandrasamānanaḥ //
koṭismarasamākāṃtissarvathā strīpriyākṛtiḥ

pratyakṣato haraṃ vīkṣya satī sedṛvidhaṃ prabhum //
vavande caraṇau tasya sulajjāvanatānanā

atha prāha mahādevassatīṃ sadvratadhāriṇīm //
tāmicchannapi bhāryārthaṃ tapaścaryāphalapradaḥ

mahādeva uvāca //
dakṣanaṃdini prītosmi vratenānena suvrate //
varaṃ varaya saṃdāsye yattavābhimataṃ bhavet

brahmovāca //
jānannapīha tadbhāvaṃ mahādevo jagatpatiḥ//
jagau varaṃ vṛṇīṣveti tadvākyaśravaṇecchayā

sāpi trapāvaśā yuktā vaktuṃ no hṛdi yatsthitam //
śaśāka sā tvabhīṣṭaṃ yattallajjācchāditaṃ punaḥ

premamagnā'bhavatsāti śrutvā śivavacaḥ priyam //
tajjñātvā suprasannobhūcchaṃkaro bhaktavatsalaḥ

varaṃ brūhi varaṃ brūhi prāheti sa punardrutam //
satībhaktivaśaśśaṃbhuraṃtaryāmī satāṃ gatiḥ

atha trapāṃ svāṃ saṃdhāya yadā prāha haraṃ satī //
yatheṣṭaṃ dehi varada varamityanivārakam

tadā vākyasyāvasānamanavekṣya vṛṣadhvajaḥ //
bhava tvaṃ mama bhāryeti prāha tāṃ bhaktavatsalaḥ

etacchrutvā vacastasya sābhīṣṭaphala bhāvanam //
tūṣṇīṃ tasthau pramuditā varaṃ prāpya manogatam

sakāmasya harasyāgre sthitā sā cāruhāsinī //
akaronnijabhāvāṃśca hāvānkāmavivarddhanān

tato bhāvānsamādāya śṛṃgārākhyo rasastadā //
tayościtte viveśāśu kalā hāvā yathoditam

tatpraveśāttu devarṣe lokalīlānusāriṇoḥ //
kāpyabhikhyā tayorāsīccitrā candramasoryathā

reje satī haraṃ prāpya snigdhabhinnāṃjanaprabhā //
candrābhyāśe'bhralekheva sphaṭikojjvalavarṣmaṇaḥ

atha sā tamuvācedaṃ haraṃ dākṣāyaṇī muhuḥ //
suprasannā karau baddhvā natakā bhaktavatsalam

satyuvāca //
devadeva mahādeva vivāha vidhinā prabhau //
piturme gocarīkṛtya māṃ gṛhāṇa jagatpate

// brahmovāca //
evaṃ satīvacaḥ śrutvā maheśo bhaktavatsalaḥ //
tathāstviti vacaḥ prāha nirīkṣya premataśca tām

dākṣāyaṇyapi taṃ natvā śaṃbhuṃ vijñāpya bhaktitaḥ //
prāptājñā māturabhyāśamagānmohamudānvitā

haropi himavatprasthaṃ praviśya ca nijāśramam //
dākṣāyaṇīviyogādvai kṛcchradhyānaparo'bhavat

samādhāya manaḥ śaṃbhurlaukikīṃ gatimāśritaḥ //
ciṃtayāmāsa devarṣe manasā māṃ vṛṣadhvajaḥ

tatassaṃciṃtyamānohaṃ maheśena triśūlrinā //
purastātprāviśaṃ tūrṇaṃ harasiddhipracoditaḥ

yatrāsau himavatprasthe tadviyogī haraḥ sthitaḥ //
sarasvatīyutastāta tatraiva samupasthitaḥ

sarasvatīyutaṃ māṃ ca devarṣe vīkṣya sa prabhuḥ //
utsukaḥ premabaddhaśca satyā śaṃbhuruvāca ha

śaṃbhuruvāca //
ahaṃ brahmansvārthaparaḥ parigrahakṛtau ca yat //
tadā svatvamivasvārthe pratibhāti mamādhunā

ahamārādhitassatyāddākṣāyaṇyātha bhaktitaḥ //
tasyai varo mayā datto naṃdāvrataprabhāvataḥ

bhartā bhaveti ca tayā matto brahman varo vṛtaḥ //
mama bhāryā bhavetyuktaṃ mayā tuṣṭena sarvathā

athāvadattadā māṃ sā satī dākṣāyaṇī tviti //
piturme gocarīkṛtya māṃ gṛhāṇa jagatpate

tadapyaṃgīkṛtaṃ brahmanmayā tadbhakti tuṣṭitaḥ //
sā gatā bhavanaṃ māturahamatrāgato vidhe

tasmāttvaṃ gaccha bhavanaṃ dakṣasya mama śāsanāt //
tāṃ dakṣopi yathā kanyāṃ dadyānme'raṃ tathā vada

satīviyogabhaṃgassyādyathā me tvaṃ tathā kuru //
samāśvāsaya taṃ dakṣaṃ sarvavidyāviśāradaḥ

// brahmovāca //
ityudīrya mahādevassakāśe me prajāpateḥ //
sarasvatīṃ vilokyāśu viyogavaśagobhavat

tenāhamapi cājñaptaḥ kṛtakṛtyo mudānvitaḥ //
prāvocaṃ ceti jagatāṃ nāthaṃ taṃ bhaktavatsalam

// brahmovāca //
yadāttha bhagavañśambho tadvicārya suniścitam //
devānāṃ mukhyassvārtho hi mamāpi vṛṣabhadhvaja

dakṣastubhyaṃ sutāṃ svāṃ ca svayameva pradāsyati //
ahaṃ cāpi vadiṣyāmi tvadvākyaṃ tatsamakṣataḥ

brahmovāca //
ityudīryya mahādevamahaṃ sarveśvaraṃ prabhum //
agamaṃ dakṣanilayaṃ syaṃdanenātiveginā

// nārada uvāca //
vidhe prājña mahābhāga vada no vadatāṃ vara //
satyai gṛhāgatāyai sa dakṣaḥ kimakarottataḥ

brahmovāca //
tapastaptvā varaṃ prāpya manobhilaṣitaṃ satī //
gṛhaṃ gatvā piturmātuḥ praṇāmamakarottadā

mātre pitre'tha tatsarvaṃ samācakhyau maheśvarāt //
varaprāptiḥ svasakhyā vai satyāstuṣṭastu bhaktitaḥ

mātā pitā ca vṛttāṃtaṃ sarvaṃ śrutvā sakhīmukhāt //
ānandaṃ paramaṃ lebhe cakre ca paramotsavam

dravyaṃ dadau dvijātibhyo yathābhīṣṭamudāradhīḥ//
anyebhyaścāṃdhadīnebhyo vīriṇī ca mahāmanāḥ

vīriṇī tāṃ samāliṃgya svasutāṃ prītivarddhinīm //
mūrdhnyupāghrāya muditā praśaśaṃsa muhurmuhuḥ

atha dakṣaḥ kiyatkāle vyatīte dharmavittamaḥ //
ciṃtayāmāsa deyeyaṃ svasutā śambhave katham

āgatopi mahādevaḥ prasannassa jagāma ha //
punareva kathaṃ sopi sutārthe'trāgamiṣyati

prāsthāpyotha mayā kaścicchaṃbhornikaṭamaṃjasā //
naitadyogyaṃ nigṛhṇīyādyadyevaṃ viphalārdanā

athavā pūjayiṣyāmi tameva vṛṣabhadhvajam//
madīyatanayā bhaktyā svayameva yathā bhavet

tathaiva pūjitassopi vāṃchatyāryaprayatnataḥ//
śaṃbhurbhavatu madbharttetyevaṃ dattavareṇatat

iti ciṃtayatastasya dakṣasya purato'nvaham//
upasthitohaṃ sahasā sarasvatyanvitastadā/५३//
māṃ dṛṣṭvā pitaraṃ dakṣaḥ praṇamyāvanataḥ sthitaḥ //
āsanaṃ ca dadau mahyaṃ svabhavāya yathocitam

tato māṃ sarvalokeśaṃ tatrāgamana kāraṇam //
dakṣaḥ papraccha sa kṣipraṃ ciṃtāviṣṭopi harṣitaḥ

dakṣa uvāca //
tavātrāgamane hetuḥ kaḥ praveśe sa sṛṣṭikṛt //
mamopari suprasādaṃ kṛtvācakṣva jagadguro

putrasnehātkāryavaśādatha vā lokakāraka//
mamāśramaṃ samāyāto hṛṣṭasya tava darśanāt

brahmovāca //
iti pṛṣṭassvaputreṇa dakṣeṇa munisattama //
vihasannabruvaṃ vākyaṃ modayaṃstaṃ prajāpatim

brahmovāca //
śṛṇu dakṣa yadarthaṃ tvatsamīpamahamāgataḥ //
tvattokasya hitaṃ mepi bhavatopi tadīpsitam

tava putrī samārādhya mahādevaṃ jagatpatim //
yo varaḥ prārthitastasya samayoyamupāgataḥ

śaṃbhunā tava putryarthaṃ tvatsakāśamahaṃ dhuvam //
prasthāpitosmi yatkṛtyaṃ śreya stadavadhāraya

varaṃ dattvā gato rudrastāvatprabhṛti śaṃkaraḥ //
tvatsutāyā viyogena na śarma labhateṃjasā

alabdhacchidramadano jigāya giriśaṃ na yam //
sarvaiḥ puṣpamayairbāṇairyatnaṃ kṛtvāpi bhūriśaḥ

sa kāmabāṇaviddhopi parityajyātma ciṃtanam //
satīṃ viciṃtayannāste vyākulaḥ prākṛto yathā

vismṛtya praśrutāṃ vāṇīṃ gaṇāgre viprayogataḥ //
kva satītyevamabhito bhāṣate nikṛtāvapi

mayā yadvāṃchitaṃ pūrvaṃ tvayā ca madanena ca //
marīcyādyaimunivaraistatsiddhamadhunā suta

tvatputryārādhitaśśaṃbhussopi tasyā viciṃtanāt //
anuśodhayituṃ prepsurvarttate himavadgirau

yathā nānāvidhairbhāvaissattvāttena vratena ca //
śaṃbhurārādhitastena tathaivārādhyate satī

tasmāttu dakṣatanayāṃ śaṃbhvarthaṃ parikalpitām //
tasmai dehyavilaṃbena kṛtā te kṛtakṛtyatā

ahaṃ tamānayiṣyāmi nāradena tvadālayam //
tasmai tvamenāṃ saṃyaccha tadarthe parikalpitām

brahmovāca //
śrutvā mama vacaśceti sa me putrotiharṣitaḥ //
evamevetimāṃ dakṣa uvāca pariharṣitaḥ

tatassohaṃ mune tatrāgamamatyaṃtaharṣitaḥ //
utsuko lokanirato giriśo yatra saṃsthitaḥ

gate nārada dakṣopi sadāra tanayo hyapi //
abhavatpūrṇakāmastu pīyūṣairiva pūritaḥ

//
iti śrīśaive mahāpurāṇe dvitīyāyāṃ rudrasaṃhitāyāṃ dvitīye satīkhaṃḍe satīvaralābho nāma saptadaśo'dhyāyaḥ