Shatapatha Brahmana · Chapter 2.1.2
kṛttikāsvagnī ādadhīta / etā vā agninakṣatraṃ yatkṛttikāstadvai saloma yo'gninakṣatre'gnī ādadhātai tasmātkṛttikāsvādadhīta -
ekaṃ dve trīṇi / catvārīti vā anyāni nakṣatrāṇyathaitā eva bhūyiṣṭhā yatkṛttikāstadbhūmānamevaitadupaiti tasmātkṛttikāsvādadhīta -
etā ha vai prācyai diśo na cyavante / sarvāṇi ha vā anyāni nakṣatrāṇi prācyai diśaścyavante tatprācyāmevāsyaitaddiśyāhitau bhavatastasmātkṛttikāsvādadhīta -
atha yasmānna kṛttikāsvādadhīta / ṛkṣāṇāṃ ha vā etā agre patnya āsuḥ saptarṣīnu ha sma vai purarkṣā ityācakṣate tā mithunena vyārdhyantāmī hyuttarā hi saptarṣaya udyanti pura etā aśamiva vai tadyo mithunena vyṛddhaḥ sa nenmithunena vyṛdhyā iti tasmānna kṛttikāsvādadhīta -
tadvaiva dadhīta / agnirvā etāsāṃ mithunamagninaitā mithunena samṛddhāstasmādaiva dadhīta -
rohiṇyāmagnī ādadhīta / rohiṇyāṃ ha vai prajāpatiḥ prajākāmo'gnī ādadhe sa prajā asṛjata tā asya prajāḥ sṛṣṭā ekarūpā upastabdhāstasthū rohiṇya ivaiva tadvai rohiṇyai
rohiṇītvaṃ bahurhaiva prajayā paśubhirbhavati ya evaṃ vidvānrohiṇyāmādhatte -
rohiṇyāmu ha vai paśavaḥ / agnī ādadhire manuṣyāṇāṃ kāmaṃ rohemeti te manuṣyāṇāṃ kāmamarohanyamu haiva tatpaśavo manuṣyeṣu kāmamarohaṃstamu haiva paśuṣu kāmaṃ rohati ya evaṃ vidvānrohiṇyāmādhatte -
mṛgaśīrṣe'gnī ādadhīta / etadvai prajāpateḥ śiro yanmṛgaśīrṣaṃ śrīrvai śiraḥ śrīrhi vai śirastasmādyo'rdhasya śreṣṭho bhavatyasāvamuṣyārdhasya śira ityāhuḥ śriyaṃ ha gacchati ya evaṃ vidvānmṛgaśīrṣa ādhatte -
atha yasmānnā mṛgaśīrṣa ādadhīta / prajāpatervā etaccharīraṃ yatra vā enaṃ tadāvedhyaṃstadiṣuṇā trikāṇḍenetyāhuḥ sa etaccharīramajahādvāstu vai śarīramayajñiyaṃ nirvīryaṃ tasmānna mṛgaśīrṣa ādadhīta -
tadvaiva dadhīta / na vā etasya devasya vāstu nāyajñiyaṃ na śarīramasti yatprajāpatestasmādaiva dadhīta punarvasvoḥ punarādheyamādadhīteti -
phalgunīṣvagnī ādadhīta / etā vā indranakṣatraṃ yatphalgunyo'pyasya pratināmnyo'rjuno ha vai nāmendro yadasya guhyaṃ nāmārjunyo vai nāmaitāstā etatparo'kṣamācakṣate phalgunya iti ko hyetasyārhati guhyaṃ nāma grahītumindro vai yajamānastatsva evaitannakṣatre'gnī ādhatta indro yajñasya devataitenohāsyaitatsendramagnyādheyaṃ bhavati pūrvayorādadhīta purastātkraturhaivāsme bhavatyuttarayorādadhīta śvaḥśreyasaṃ haivāsmā uttarāvadbhavati -
haste'gnī'ādadhīta / ya icchetpra me dīyeteti tadvā anuṣṭhyā yaddhastena pradīyate pra haivāsmai dīyate -
citrāyāmagnī ādadhīta / devāśca vā asurāścobhaye prājāpatyāḥ paspṛdhire ta ubhaya evāmuṃ lokaṃ samārurukṣāṃ cakrurdivameva tato'surā rauhiṇamityagniṃ cikyire'nenāmuṃ lokaṃ samārokṣyāma iti -
indro ha vā īkṣāṃ cakre / imaṃ cedvā ime cinvate tata eva no'bhibhavantīti sa brāhmaṇo bruvāṇa ekeṣṭakāṃ prabadhyeyāya -
sa hovāca / hantāhamimāmapyupadadhā iti tatheti tāmupādhatta teṣāmalpakādevāgnirasaṃcita āsa -
atha hovāca / anvā ahaṃ tāṃ dāsye yā mameheti tāmabhipadyā babarha tasyāmāvṛḍhāyāmagnirvyavaśaśādāgnervyavaśādamanvasurā vyavaśeduḥ sa tā eveṣṭakā vajrān kṛtvā grīvāḥ praciccheda -
te ha devāḥ sametyocuḥ / citraṃ vā abhūma ya iyataḥ sapatnānavadhiṣmeti tadvai citrāyai citrātvaṃ citraṃ ha bhavati hanti sapatnānhanti dviṣantaṃ bhrātṛvyaṃ ya evaṃ vidvāṃścitrāyāmādhatte tasmādetatkṣatriya eva nakṣatramupertsejjighāṃsatīva hyeṣa sapatnānvīva jigīṣate -
nānā ha vā etānyagre kṣatrāṇyāsuḥ / yathaivāsau sūrya evaṃ teṣāmeṣa udyanneva vīryaṃ kṣatramādatta tasmādādityo nāma yadeṣāṃ vīryaṃ kṣatramādatta -
te ha devā ūcuḥ / yāni vai tāni kṣatrāṇyabhūvanna vai tāni kṣatrāṇyabhūvanniti tadvai nakṣatrāṇāṃ nakṣatratvaṃ tasmādu sūryanakṣatra eva syādeṣa hyeṣāṃ vīryaṃ kṣatramādatta yadyu nakṣatrakāmaḥ syādetadvā anaparāddhaṃ nakṣatraṃ yatsūryaḥ sa etenaiva puṇyāhena yadeteṣāṃ nakṣatrāṇāṃ kāmayeta tadupertsettasmādu sūryanakṣatra eva syāt -
Original text: śatapathabrāhmaṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0