Saundarya Lahari · Verses 21-40
taḍillekhātanvīṃ tapanaśaśivaiśvānaramayīṃ niṣaṇṇāṃ ṣaṇṇām apy upari kamalānāṃ tava kalām
mahāpadmāṭavyāṃ mṛditamalamāyena manasā mahāntaḥ paśyanto dadhati paramāhlādalaharīm //
bhavāni tvaṃ dāse mayi vitara dṛṣṭiṃ sakaruṇāṃ iti stotuṃ vāñchan kathayati bhavāni tvam iti yaḥ
tadaiva tvaṃ tasmai diśasi nijasāyujyapadavīṃ mukundabrahmendrasphuṭamukuṭanīrājitapadām //
tvayā hṛtvā vāmaṃ vapur aparitṛptena manasā śarīrārdhaṃ śaṃbhor aparam api śaṅke hṛtam abhūt
tathā hi tvadrūpaṃ sakalam aruṇābhaṃ trinayanaṃ kucābhyām ānamraṃ kuṭilaśaśicūḍālamukuṭam //
jagat sūte dhātā harir avati rudraḥ kṣapayate tiras kurvann etat svam api vapur īśas tirayati
sadāpūrvaḥ sarvaṃ tad idam anugṛhṇāti ca śivas tavājñām ālambya kṣanacalitayor bhrūlatikayoḥ //
trayāṇāṃ devānāṃ triguṇajanitānāṃ tava śive bhavet pūjā pūjā tava caraṇayor yā viracitā
tathā hi tvatpādodvahanamaṇipīṭhasya nikaṭe sthitā hy ete śaśvan mukulitakarottaṃsamukuṭāḥ //
virañciḥ pañcatvaṃ vrajati harir āpnoti viratiṃ vināśaṃ kīnāśo bhajati dhanado yāti nidhanam
vitandrī māhendrī vitatir api saṃmīlitadṛśā mahāsaṃhāre +asmin viharati sati tvatpatir asau //
japo jalpaḥ śilpaṃ sakalam api mudrāviracanā gatiḥ prādakṣiṇyakramaṇam aśanādy āhutividhiḥ
praṇāmaḥ saṃveśaḥ sukham akhilam ātmārpaṇadṛśā saparyāparyāyas tava bhavatu yan me vilasitam //
dadāne dīnebhyaḥ śriyam aniśam āśānusadṛśīṃ amandaṃ saundaryaprakaramakarandaṃ vikirati
tavāsmin mandārastabakasubhage yātu caraṇe nimajjan majjīvaḥ karaṇacaraṇaiḥ ṣa.ccaraṇatām //
sudhām apy āsvādya pratibhayajarāmṛtyuhariṇīṃ vipadyante viśve vidhiśatamakhādyā diviṣadaḥ
karālaṃ yat kṣveḍaṃ kavalitavataḥ kālakalanā na śaṃbhos tanmūlaṃ tava janani tāṭaṅkamahimā //
kirīṭaṃ vairiñcaṃ parihara puraḥ kaiṭabhabhidaḥ kaṭhore koṭīre skhalasi jahi jambhārimukuṭam
praṇamreṣv eteṣu prasabham abhiyātasya bhavanaṃ bhavasyābhyutthāne tava parijanoktir vijayate //
catuḥṣaṣṭyā tantraiḥ sakalam abhisaṃdhāya bhuvanaṃ sthitas tattatsiddhiprasavaparatantraiḥ paśupatiḥ
punas tvannirbandhād akhilapuruṣārthaikaghaṭanā svatantraṃ te tantraṃ kṣititalam avātītarad idam //
śivaḥ śaktiḥ kāmaḥ kṣitir atha raviḥ śītakiraṇaḥ smaro haṃsaḥ śakras tad anu ca parāmāraharayaḥ
amī hṛllekhābhis tisṛbhir avasāneṣu ghaṭitā bhajante varṇās te tava janani nāmāvayavatām //
smaraṃ yoniṃ lakṣmīṃ tritayam idam ādau tava manor nidhāyaike nitye niravadhimahābhogarasikāḥ
japanti tvāṃ cintāmaṇigunanibaddhākṣavalayāḥ śivāgnau juhvantaḥ surabhighṛtadhārāhutiśataiḥ //
śarīraṃ tvaṃ śaṃbhoḥ śaśimihiravakṣoruhayugaṃ tavātmānaṃ manye bhagavati bhavātmānam anagham
ataḥ śeṣaḥ śeṣīty ayam ubhayasādhāraṇatayā sthitaḥ saṃbandho vāṃ samarasaparānandaparayoḥ //
manas tvaṃ vyoma tvaṃ marud asi marutsārathir asi tvam āpas tvaṃ bhūmis tvayi pariṇatāyāṃ na hi param
tvam eva svātmānaṃ pariṇamayituṃ viśvavapuṣā cidānandākāraṃ śivayuvati bhāvena bibhṛṣe //
tavājñācakrasthaṃ tapanaśaśikoṭidyutidharam paraṃ śaṃbhuṃ vande parimilitapārśvaṃ paracitā
yam ārādhyan bhaktyā raviśaśiśucīnām aviṣaye nirāloke loko nivasati hi bhālokabhavane //
viśuddhau te śuddhasphaṭikaviśadaṃ vyomajanakaṃ śivaṃ seve devīm api śivasamānavyasaninīm
yayoḥ kāntyā yāntyā śaśikiraṇasārūpyasaraṇiṃ vidhūtāntardhvāntā vilasati cakorīva jagatī //
samunmīlatsaṃvitkamalamakarandaikarasikaṃ bhaje haṃsadvaṃdvaṃ kim api mahatāṃ mānasacaram
yadālāpād aṣṭādaśaguṇitavidyāpariṇatir yad ādatte doṣād guṇam akhilam adbhyaḥ paya iva //
tava svādhiṣṭhāne hutavaham adhiṣṭhāya nirataṃ tam īḍe saṃvartaṃ janani mahatīṃ tāṃ ca samayām
yadāloke lokān dahati mahati krodhakalile dayārdrā dṛṣṭis te śiśiram upacāraṃ racayati //
taḍitvantaṃ śaktyā timiraparipanthisphuraṇayā sphurannānāratnābharaṇapariṇaddhendradhanuṣam
tava śyāmaṃ meghaṃ kam api maṇipūraikaśaraṇaṃ niṣeve varṣantaṃ haramihirataptaṃ tribhuvanam //
Original text: Saundaryalaharī · Edition: W. Norman Brown, Cambridge MA 1958 (Harvard Oriental Series, 43) · Data entry Peter Schreiner · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0