Rig Veda · Chapter 5.007

sakhāyaḥ saṁ vaḥ samyañcam iṣaṁ stomaṁ cāgnaye |
varṣiṣṭhāya kṣitīnām ūrjo naptre sahasvate ||

kutrā cid yasya samṛtau raṇvā naro nṛṣadane |
arhantaś cid yam indhate saṁjanayanti jantavaḥ ||

saṁ yad iṣo vanāmahe saṁ havyā mānuṣāṇām |
uta dyumnasya śavasa ṛtasya raśmim ā dade ||

sa smā kṛṇoti ketum ā naktaṁ cid dūra ā sate |
pāvako yad vanaspatīn pra smā mināty ajaraḥ ||

ava sma yasya veṣaṇe svedam pathiṣu juhvati |
abhīm aha svajenyam bhūmā pṛṣṭheva ruruhuḥ ||

yam martyaḥ puruspṛhaṁ vidad viśvasya dhāyase |
pra svādanam pitūnām astatātiṁ cid āyave ||

sa hi ṣmā dhanvākṣitaṁ dātā na dāty ā paśuḥ |
hiriśmaśruḥ śucidann ṛbhur anibhṛṣṭataviṣiḥ ||

śuciḥ ṣma yasmā atrivat pra svadhitīva rīyate |
suṣūr asūta mātā krāṇā yad ānaśe bhagam ||

ā yas te sarpirāsute 'gne śam asti dhāyase |
aiṣu dyumnam uta śrava ā cittam martyeṣu dhāḥ ||

iti cin manyum adhrijas tvādātam ā paśuṁ dade |
ād agne apṛṇato 'triḥ sāsahyād dasyūn iṣaḥ sāsahyān nṝn ||