Rig Veda · Chapter 2.032

asya me dyāvāpṛthivī ṛtāyato bhūtam avitrī vacasaḥ siṣāsataḥ |
yayor āyuḥ prataraṁ te idam pura upastute vasūyur vām maho dadhe ||

mā no guhyā ripa āyor ahan dabhan mā na ābhyo rīradho ducchunābhyaḥ |
mā no vi yauḥ sakhyā viddhi tasya naḥ sumnāyatā manasā tat tvemahe ||

aheḻatā manasā śruṣṭim ā vaha duhānāṁ dhenum pipyuṣīm asaścatam |
padyābhir āśuṁ vacasā ca vājinaṁ tvāṁ hinomi puruhūta viśvahā ||

rākām ahaṁ suhavāṁ suṣṭutī huve śṛṇotu naḥ subhagā bodhatu tmanā |
sīvyatv apaḥ sūcyācchidyamānayā dadātu vīraṁ śatadāyam ukthyam ||

yās te rāke sumatayaḥ supeśaso yābhir dadāsi dāśuṣe vasūni |
tābhir no adya sumanā upāgahi sahasrapoṣaṁ subhage rarāṇā ||

sinīvāli pṛthuṣṭuke yā devānām asi svasā |
juṣasva havyam āhutam prajāṁ devi didiḍḍhi naḥ ||

yā subāhuḥ svaṅguriḥ suṣūmā bahusūvarī |
tasyai viśpatnyai haviḥ sinīvālyai juhotana ||

yā guṅgūr yā sinīvālī yā rākā yā sarasvatī |
indrāṇīm ahva ūtaye varuṇānīṁ svastaye ||