Rig Veda · Chapter 10.027

asat su me jaritaḥ sābhivego yat sunvate yajamānāya śikṣam |
anāśīrdām aham asmi prahantā satyadhvṛtaṁ vṛjināyantam ābhum ||

yadīd ahaṁ yudhaye saṁnayāny adevayūn tanvā3 śūśujānān |
amā te tumraṁ vṛṣabham pacāni tīvraṁ sutam pañcadaśaṁ ni ṣiñcam ||

nāhaṁ taṁ veda ya iti bravīty adevayūn samaraṇe jaghanvān |
yadāvākhyat samaraṇam ṛghāvad ād id dha me vṛṣabhā pra bruvanti ||

yad ajñāteṣu vṛjaneṣv āsaṁ viśve sato maghavāno ma āsan |
jināmi vet kṣema ā santam ābhum pra taṁ kṣiṇām parvate pādagṛhya ||

na vā u māṁ vṛjane vārayante na parvatāso yad aham manasye |
mama svanāt kṛdhukarṇo bhayāta eved anu dyūn kiraṇaḥ sam ejāt ||

darśan nv atra śṛtapām̐ anindrān bāhukṣadaḥ śarave patyamānān |
ghṛṣuṁ vā ye niniduḥ sakhāyam adhy ū nv eṣu pavayo vavṛtyuḥ ||

abhūr v aukṣīr vy u1 āyur ānaḍ darṣan nu pūrvo aparo nu darṣat |
dve pavaste pari taṁ na bhūto yo asya pāre rajaso viveṣa ||

gāvo yavam prayutā aryo akṣan tā apaśyaṁ sahagopāś carantīḥ |
havā id aryo abhitaḥ sam āyan kiyad āsu svapatiś chandayāte ||

saṁ yad vayaṁ yavasādo janānām ahaṁ yavāda urvajre antaḥ |
atrā yukto 'vasātāram icchād atho ayuktaṁ yunajad vavanvān ||

atred u me maṁsase satyam uktaṁ dvipāc ca yac catuṣpāt saṁsṛjāni |
strībhir yo atra vṛṣaṇam pṛtanyād ayuddho asya vi bhajāni vedaḥ ||

yasyānakṣā duhitā jātv āsa kas tāṁ vidvām̐ abhi manyāte andhām |
kataro menim prati tam mucāte ya īṁ vahāte ya īṁ vā vareyāt ||

kiyatī yoṣā maryato vadhūyoḥ pariprītā panyasā vāryeṇa |
bhadrā vadhūr bhavati yat supeśāḥ svayaṁ sā mitraṁ vanute jane cit ||

patto jagāra pratyañcam atti śīrṣṇā śiraḥ prati dadhau varūtham |
āsīna ūrdhvām upasi kṣiṇāti nyaṅṅ uttānām anv eti bhūmim ||

bṛhann acchāyo apalāśo arvā tasthau mātā viṣito atti garbhaḥ |
anyasyā vatsaṁ rihatī mimāya kayā bhuvā ni dadhe dhenur ūdhaḥ ||

sapta vīrāso adharād ud āyann aṣṭottarāttāt sam ajagmiran te |
nava paścātāt sthivimanta āyan daśa prāk sānu vi tiranty aśnaḥ ||

daśānām ekaṁ kapilaṁ samānaṁ taṁ hinvanti kratave pāryāya |
garbham mātā sudhitaṁ vakṣaṇāsv avenantaṁ tuṣayantī bibharti ||

pīvānam meṣam apacanta vīrā nyuptā akṣā anu dīva āsan |
dvā dhanum bṛhatīm apsv a1ntaḥ pavitravantā carataḥ punantā ||

vi krośanāso viṣvañca āyan pacāti nemo nahi pakṣad ardhaḥ |
ayam me devaḥ savitā tad āha drvanna id vanavat sarpirannaḥ ||

apaśyaṁ grāmaṁ vahamānam ārād acakrayā svadhayā vartamānam |
siṣakty aryaḥ pra yugā janānāṁ sadyaḥ śiśnā pramināno navīyān ||

etau me gāvau pramarasya yuktau mo ṣu pra sedhīr muhur in mamandhi |
āpaś cid asya vi naśanty arthaṁ sūraś ca marka uparo babhūvān ||

ayaṁ yo vajraḥ purudhā vivṛtto 'vaḥ sūryasya bṛhataḥ purīṣāt |
śrava id enā paro anyad asti tad avyathī jarimāṇas taranti ||

vṛkṣe-vṛkṣe niyatā mīmayad gaus tato vayaḥ pra patān pūruṣādaḥ |
athedaṁ viśvam bhuvanam bhayāta indrāya sunvad ṛṣaye ca śikṣat ||

devānām māne prathamā atiṣṭhan kṛntatrād eṣām uparā ud āyan |
trayas tapanti pṛthivīm anūpā dvā bṛbūkaṁ vahataḥ purīṣam ||

sā te jīvātur uta tasya viddhi mā smaitādṛg apa gūhaḥ samarye |
āviḥ svaḥ kṛṇute gūhate busaṁ sa pādur asya nirṇijo na mucyate ||