Rig Veda · Chapter 1.141

baḻ itthā tad vapuṣe dhāyi darśataṁ devasya bhargaḥ sahaso yato jani |
yad īm upa hvarate sādhate matir ṛtasya dhenā anayanta sasrutaḥ ||

pṛkṣo vapuḥ pitumān nitya ā śaye dvitīyam ā saptaśivāsu mātṛṣu |
tṛtīyam asya vṛṣabhasya dohase daśapramatiṁ janayanta yoṣaṇaḥ ||

nir yad īm budhnān mahiṣasya varpasa īśānāsaḥ śavasā kranta sūrayaḥ |
yad īm anu pradivo madhva ādhave guhā santam mātariśvā mathāyati ||

pra yat pituḥ paramān nīyate pary ā pṛkṣudho vīrudho daṁsu rohati |
ubhā yad asya januṣaṁ yad invata ād id yaviṣṭho abhavad ghṛṇā śuciḥ ||

ād in mātṝr āviśad yāsv ā śucir ahiṁsyamāna urviyā vi vāvṛdhe |
anu yat pūrvā aruhat sanājuvo ni navyasīṣv avarāsu dhāvate ||

ād id dhotāraṁ vṛṇate diviṣṭiṣu bhagam iva papṛcānāsa ṛñjate |
devān yat kratvā majmanā puruṣṭuto martaṁ śaṁsaṁ viśvadhā veti dhāyase ||

vi yad asthād yajato vātacodito hvāro na vakvā jaraṇā anākṛtaḥ |
tasya patman dakṣuṣaḥ kṛṣṇajaṁhasaḥ śucijanmano raja ā vyadhvanaḥ ||

ratho na yātaḥ śikvabhiḥ kṛto dyām aṅgebhir aruṣebhir īyate |
ād asya te kṛṣṇāso dakṣi sūrayaḥ śūrasyeva tveṣathād īṣate vayaḥ ||

tvayā hy agne varuṇo dhṛtavrato mitraḥ śāśadre aryamā sudānavaḥ |
yat sīm anu kratunā viśvathā vibhur arān na nemiḥ paribhūr ajāyathāḥ ||

tvam agne śaśamānāya sunvate ratnaṁ yaviṣṭha devatātim invasi |
taṁ tvā nu navyaṁ sahaso yuvan vayam bhagaṁ na kāre mahiratna dhīmahi ||

asme rayiṁ na svarthaṁ damūnasam bhagaṁ dakṣaṁ na papṛcāsi dharṇasim |
raśmīm̐r iva yo yamati janmanī ubhe devānāṁ śaṁsam ṛta ā ca sukratuḥ ||

uta naḥ sudyotmā jīrāśvo hotā mandraḥ śṛṇavac candrarathaḥ |
sa no neṣan neṣatamair amūro 'gnir vāmaṁ suvitaṁ vasyo accha ||

astāvy agniḥ śimīvadbhir arkaiḥ sāmrājyāya prataraṁ dadhānaḥ |
amī ca ye maghavāno vayaṁ ca mihaṁ na sūro ati niṣ ṭatanyuḥ ||