Rig Veda · Chapter 1.027

aśvaṁ na tvā vāravantaṁ vandadhyā agniṁ namobhiḥ |
samrājantam adhvarāṇām ||

sa ghā naḥ sūnuḥ śavasā pṛthupragāmā suśevaḥ |
mīḍhvām̐ asmākam babhūyāt ||

sa no dūrāc cāsāc ca ni martyād aghāyoḥ |
pāhi sadam id viśvāyuḥ ||

imam ū ṣu tvam asmākaṁ saniṁ gāyatraṁ navyāṁsam |
agne deveṣu pra vocaḥ ||

ā no bhaja parameṣv ā vājeṣu madhyameṣu |
śikṣā vasvo antamasya ||

vibhaktāsi citrabhāno sindhor ūrmā upāka ā |
sadyo dāśuṣe kṣarasi ||

yam agne pṛtsu martyam avā vājeṣu yaṁ junāḥ |
sa yantā śaśvatīr iṣaḥ ||

nakir asya sahantya paryetā kayasya cit |
vājo asti śravāyyaḥ ||

sa vājaṁ viśvacarṣaṇir arvadbhir astu tarutā |
viprebhir astu sanitā ||

jarābodha tad viviḍḍhi viśe-viśe yajñiyāya |
stomaṁ rudrāya dṛśīkam ||

sa no mahām̐ animāno dhūmaketuḥ puruścandraḥ |
dhiye vājāya hinvatu ||

sa revām̐ iva viśpatir daivyaḥ ketuḥ śṛṇotu naḥ |
ukthair agnir bṛhadbhānuḥ ||

namo mahadbhyo namo arbhakebhyo namo yuvabhyo nama āśinebhyaḥ |
yajāma devān yadi śaknavāma mā jyāyasaḥ śaṁsam ā vṛkṣi devāḥ ||