ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.027

અશ્વં ન ત્વા વારવન્તં વન્દધ્યા અગ્નિં નમોભિઃ ।
સમ્રાજન્તમ્ અધ્વરાણામ્ ॥

સ ઘા નઃ સૂનુઃ શવસા પૃથુપ્રગામા સુશેવઃ ।
મીઢ્વાઁ અસ્માકમ્ બભૂયાત્ ॥

સ નો દૂરાચ્ ચાસાચ્ ચ નિ મર્ત્યાદ્ અઘાયોઃ ।
પાહિ સદમ્ ઇદ્ વિશ્વાયુઃ ॥

ઇમમ્ ઊ ષુ ત્વમ્ અસ્માકં સનિં ગાયત્રં નવ્યાંસમ્ ।
અગ્ને દેવેષુ પ્ર વોચઃ ॥

આ નો ભજ પરમેષ્વ્ આ વાજેષુ મધ્યમેષુ ।
શિક્ષા વસ્વો અન્તમસ્ય ॥

વિભક્તાસિ ચિત્રભાનો સિન્ધોર્ ઊર્મા ઉપાક આ ।
સદ્યો દાશુષે ક્ષરસિ ॥

યમ્ અગ્ને પૃત્સુ મર્ત્યમ્ અવા વાજેષુ યં જુનાઃ ।
સ યન્તા શશ્વતીર્ ઇષઃ ॥

નકિર્ અસ્ય સહન્ત્ય પર્યેતા કયસ્ય ચિત્ ।
વાજો અસ્તિ શ્રવાય્યઃ ॥

સ વાજં વિશ્વચર્ષણિર્ અર્વદ્ભિર્ અસ્તુ તરુતા ।
વિપ્રેભિર્ અસ્તુ સનિતા ॥

જરાબોધ તદ્ વિવિડ્ઢિ વિશે-વિશે યજ્ઞિયાય ।
સ્તોમં રુદ્રાય દૃશીકમ્ ॥

સ નો મહાઁ અનિમાનો ધૂમકેતુઃ પુરુશ્ચન્દ્રઃ ।
ધિયે વાજાય હિન્વતુ ॥

સ રેવાઁ ઇવ વિશ્પતિર્ દૈવ્યઃ કેતુઃ શૃણોતુ નઃ ।
ઉક્થૈર્ અગ્નિર્ બૃહદ્ભાનુઃ ॥

નમો મહદ્ભ્યો નમો અર્ભકેભ્યો નમો યુવભ્યો નમ આશિનેભ્યઃ ।
યજામ દેવાન્ યદિ શક્નવામ મા જ્યાયસઃ શંસમ્ આ વૃક્ષિ દેવાઃ ॥