Rasādhyaya, 1-302+com with Ṭīkā · Verses 1-19cd

siddhiḥ śrīnāmato yeṣāṃ bhavetsarvepsitaṃ śriyām
natvā tānarhataḥ kurve kaṅkālādhyāyavārttikam //

gurubhyaḥ kiṃcidākarṇya tajjñaiḥ saṃsṛjya kiṃcana
kiṃcidapyanubhūyāsau grantho vivrīyate mayā //

prokto'pi guruṇā sākṣād dhātuvādo na sidhyati
yāvan na dṛśyate dvistrir gurupārśve kriyāvidhiḥ //

yasmāttasmādapi śrutvā yatra kutrāpi vīkṣya ca
dravyavyayaṃ prakurvanto mudhā tāmyanti bāliśāḥ //

prasannībhūya cetsarvaṃ darśayetkarma sadguruḥ
līlayāpi tadā sarve yogāḥ sidhyantyasaṃśayam //

tato'tra vyaktam ukte'pi granthārthe mukhyaniścayāt
gurūnupekṣya no kāryo dhātuvāde pariśramaḥ //

vakti yo na sa jānāti yo jānāti na vakti saḥ
tato yatrāpi tatrāpi prasāryaṃ na mukhaṃ budhaiḥ //

rasaguṭyañjanābhijñaḥ śrīkaṅkālayayogyabhūt
tena svaśiṣyaśikṣārthaṃ rasatattvaṃ niveditam //

śrīkaṅkālayaśiṣyo'pi svānyopakṛtaye kṛtī
ekaviṃśatyadhīkāraṃ rasādhyāyaṃ nibaddhavān //

śrībhairavaṃ praṇamyādau sarvajñaṃ trijagatprabhum
śrībhāratīṃ ca vighneśaṃ vande pratyūhaśāntaye //

brahmacaryaṃ tapaḥ kāryaṃ haviṣyānnasya bhojanam
kriyābhraṣṭe na sidhyanti taponaṣṭe phalanti na //

athādhyāyaṃ samāyātaṃ śrīkaṅkālayayoginaḥ
vadāmi vyañjito yatra yuktibhiḥ śṛṅkhalārasaḥ //

sūtadoṣāṃs tataḥ śuddhiṃ saṃskārāt prāk vadāmyaham
rasānāṃ phalamutpattiṃ dehaloharasāyanam //

* tato dehasādhakam |
* lohasādhakaṃ ca rasāyanaṃ vadāmīti śrīkaṅkālayaśiṣyavacaḥ ||

mṛnmayaḥ kañcukaścaiko dvikaḥ pāṣāṇakañcukaḥ
tṛtīyo jalajātaśca dvau dvau ca nāgavaṅgajau //

kapāli kālikā vaṅge nāge śyāmakapālike
yādṛśā ca tarā dugdhe tadrūpe dve kapālike //

pañcavarṇā bhavet śyāmā kālikā kṛṣṇavarṇikā
sadā sūtasya jāyante sahajāḥ sapta kañcukāḥ //

maladoṣo bhavedeko dvitīyo vahnisambhavaḥ
viṣadoṣastṛtīyastu caturtho darpasaṃjñakaḥ //

unmattaḥ pañcamo doṣo doṣāḥ pañca sadā rase

mṛṇmayāt kañcukāt kuṣṭhaṃ jāyate ca śarīriṇām //