Ramayana · Chapter 7.067
tasya tad vacanaṃ śrutvā rāmasyākliṣṭakarmaṇaḥ
avākśirās tathābhūto vākyam etad uvāca ha
śūdrayonyāṃ prasūto 'smi tapa ugraṃ samāsthitaḥ
devatvaṃ prārthaye rāma saśarīro mahāyaśaḥ
na mithyāhaṃ vade rājan devalokajigīṣayā
śūdraṃ māṃ viddhi kākutstha śambūkaṃ nāma nāmataḥ
bhāṣatas tasya śūdrasya khaḍgaṃ suruciraprabham
niṣkṛṣya kośād vimalaṃ śiraś ciccheda rāghavaḥ
tasmin muhūrte bālo 'sau jīvena samayujyata
tato 'gastyāśramapadaṃ rāmaḥ kamalalocanaḥ
sa gatvā vinayenaiva taṃ natvā mumude sukhī
so 'bhivādya mahātmānaṃ jvalantam iva tejasā
ātithyaṃ paramaṃ prāpya niṣasāda narādhipaḥ
tam uvāca mahātejāḥ kumbhayonir mahātapāḥ
svāgataṃ te naraśreṣṭha diṣṭyā prāpto 'si rāghava
tvaṃ me bahumato rāma guṇair bahubhir uttamaiḥ
atithiḥ pūjanīyaś ca māma rājan hṛdi sthitaḥ
surā hi kathayanti tvām āgataṃ śūdraghātinam
brāhmaṇasya tu dharmeṇa tvayā jīvāpitaḥ sutaḥ
uṣyatāṃ ceha rajanīṃ sakāśe mama rāghava
prabhāte puṣpakeṇa tvaṃ gantā svapuram eva hi
idaṃ cābharaṇaṃ saumya nirmitaṃ viśvakarmaṇā
divyaṃ divyena vapuṣā dīpyamānaṃ svatejasā
pratigṛhṇīṣva kākutstha matpriyaṃ kuru rāghava
dattasya hi punar dānaṃ sumahat phalam ucyate
tasmāt pradāsye vidhivat tat pratīccha nararṣabha
tad rāmaḥ pratijagrāha munes tasya mahātmanaḥ
divyam ābharaṇaṃ citraṃ pradīptam iva bhāskaram
pratigṛhya tato rāmas tad ābharaṇam uttamam
āgamaṃ tasya divyasya praṣṭum evopacakrame
atyadbhutam idaṃ brahman vapuṣā yuktam uttamam
kathaṃ bhagavatā prāptaṃ kuto vā kena vāhṛtam
kutūhalatayā brahman pṛcchāmi tvāṃ mahāyaśaḥ
āścaryāṇāṃ bahūnāṃ hi nidhiḥ paramako bhavān
evaṃ bruvati kākutsthe munir vākyam athābravīt
śṛṇu rāma yathāvṛttaṃ purā tretāyuge gate
Original text: Rāmāyaṇa · Edition: John Smith's Rāmāyaṇa-Page (last comparison: 2020-04-16) · Data entry Muneo Tokunaga · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0