Ramayana · Chapter 7.062

hate tu lavaṇe devāḥ sendrāḥ sāgnipurogamāḥ
ūcuḥ sumadhurāṃ vāṇīṃ śatrughnāṃ śatrutāpanam

diṣṭyā te vijayo vatsa diṣṭya lavaṇarākṣasaḥ
hataḥ puruṣaśārdūlavaraṃ varaya rāghava

varadāḥ sma mahābāho sarva eva samāgatāḥ
vijayākāṅkṣiṇas tubhyam amoghaṃ darśanaṃ hi naḥ

devānāṃ bhāṣitaṃ śrutvā śūro mūrdhni kṛtāñjaliḥ
pratyuvāca mahābāhuḥ śatrughnaḥ prayatātmavān

imāṃ madhupurīṃ ramyāṃ madhurāṃ deva nirmitām
niveśaṃ prapnuyāṃ śīghram eṣa me 'stu varo mataḥ

taṃ devāḥ prītamanaso bāḍham ity eva rāghavam
bhaviṣyati purī ramyā śūrasenā na saṃśayaḥ

te tathoktvā mahātmāno divam āruruhus tadā
śatrughno 'pi mahātejās tāṃ senāṃ samupānayat

sā sena śīghram āgacchac chrutvā śatrughnaśāsanam
niveśanaṃ ca śatrughnaḥ śāsanena samārabhat

sā purī divyasaṃkāśā varṣe dvādaśame śubhā
niviṣṭā śūrasenānāṃ viṣayaś cākutobhayaḥ

kṣetrāṇi sasya yuktāni kāle varṣati vāsavaḥ
arogā vīrapuruṣā śatrughnabhujapālitā

ardhacandrapratīkāśā yamunātīraśobhitā
śobhitā gṛhamukhyaiś ca śobhitā catvarāpaṇaiḥ

yac ca tena mahac chūnyaṃ lavaṇena kṛtaṃ purā
śobhayām āsa tad vīro nānāpaṇyasamṛddhibhiḥ

tāṃ samṛddhāṃ samṛddhārthaḥ śatrughno bharatānujaḥ
nirīkṣya paramaprītaḥ paraṃ harṣam upāgamat

tasya buddhiḥ samutpannā niveśya madhurāṃ purīm
rāmapādau nirīkṣeyaṃ varṣe dvādaśame śubhe