Ramayana · Chapter 6.073
atha tasyām avasthāyāṃ lakṣmaṇaṃ rāvaṇānujaḥ
pareṣām ahitaṃ vākyam arthasādhakam abravīt
asyānīkasya mahato bhedane yatalakṣmaṇa
rākṣasendrasuto 'py atra bhinne dṛśyo bhaviṣyati
sa tvam indrāśaniprakhyaiḥ śarair avakiran parān
abhidravāśu yāvad vai naitat karma samāpyate
jahi vīradurātmānaṃ māyāparam adhārmikam
rāvaṇiṃ krūrakarmāṇaṃ sarvalokabhayāvaham
vibhīṣaṇavacaḥ śrutvā lakṣmaṇaḥ śubhalakṣaṇaḥ
vavarṣa śaravarṣāṇi rākṣasendrasutaṃ prati
ṛkṣāḥ śākhāmṛgāś caiva drumādrivarayodhinaḥ
abhyadhāvanta sahitās tad anīkam avasthitam
rākṣasāś ca śitair bāṇair asibhiḥ śaktitomaraiḥ
udyataiḥ samavartanta kapisainyajighāṃsavaḥ
sa saṃprahāras tumulaḥ saṃjajñe kapirakṣasām
śabdena mahatā laṅkāṃ nādayan vai samantataḥ
śastrair bahuvidhākāraiḥ śitair bāṇaiś ca pādapaiḥ
udyatair giriśṛṅgaiś ca ghorair ākāśam āvṛtam
te rākṣasā vānareṣu vikṛtānanabāhavaḥ
niveśayantaḥ śastrāṇi cakrus te sumahad bhayam
tathaiva sakalair vṛkṣair giriśṛṅgaiś ca vānarāḥ
abhijaghnur nijaghnuś ca samare rākṣasarṣabhān
ṛkṣavānaramukhyaiś ca mahākāyair mahābalaiḥ
rakṣasāṃ vadhyamānānāṃ mahad bhayam ajāyata
svam anīkaṃ viṣaṇṇaṃ tu śrutvā śatrubhir arditam
udatiṣṭhata durdharṣas tat karmaṇy ananuṣṭhite
vṛkṣāndhakārān niṣkramya jātakrodhaḥ sa rāvaṇiḥ
āruroha rathaṃ sajjaṃ pūrvayuktaṃ sa rākṣasaḥ
sa bhīmakārmukaśaraḥ kṛṣṇāñjanacayopamaḥ
raktāsyanayanaḥ krūro babhau mṛtyur ivāntakaḥ
dṛṣṭvaiva tu rathasthaṃ taṃ paryavartata tad balam
rakṣasāṃ bhīmavegānāṃ lakṣmaṇena yuyutsatām
tasmin kāle tu hanumān udyamya sudurāsadam
dharaṇīdharasaṃkāśī mahāvṛkṣam ariṃdamaḥ
sa rākṣasānāṃ tat sainyaṃ kālāgnir iva nirdahan
cakāra bahubhir vṛkṣair niḥsaṃjñaṃ yudhi vānaraḥ
vidhvaṃsayantaṃ tarasā dṛṣṭvaiva pavanātmajam
rākṣasānāṃ sahasrāṇi hanūmantam avākiran
śitaśūladharāḥ śūlair asibhiś cāsipāṇayaḥ
śaktibhiḥ śaktihastāś ca paṭṭasaiḥ paṭṭasāyudhāḥ
parighaiś ca gadābhiś ca kuntaiś ca śubhadarśanaiḥ
śataśaś ca śataghnībhir āyasair api mudgaraiḥ
ghoraiḥ paraśubhiś caiva bhiṇḍipālaiś ca rākṣasāḥ
muṣṭibhir vajravegaiś ca talair aśanisaṃnibhaiḥ
abhijaghnuḥ samāsādya samantāt parvatopamam
teṣām api ca saṃkruddhaś cakāra kadanaṃ mahat
sa dadarśa kapiśreṣṭham acalopamam indrajit
sūdayānam amitraghnam amitrān pavanātmajam
sa sārathim uvācedaṃ yāhi yatraiṣa vānaraḥ
kṣayam eva hi naḥ kuryād rākṣasānām upekṣitaḥ
ity uktaḥ sārathis tena yayau yatra sa mārutiḥ
vahan paramadurdharṣaṃ sthitam indrajitaṃ rathe
so 'bhyupetya śarān khaḍgān paṭṭasāsiparaśvadhān
abhyavarṣata durdharṣaḥ kapimūrdhni sa rākṣasaḥ
tāni śastrāṇi ghorāṇi pratigṛhya sa mārutiḥ
roṣeṇa mahatāviṣo vākyaṃ cedam uvāca ha
yudhyasva yadi śūro 'si rāvaṇātmaja durmate
vāyuputraṃ samāsādya na jīvan pratiyāsyasi
bāhubhyāṃ saṃprayudhyasva yadi me dvandvam āhave
vegaṃ sahasva durbuddhe tatas tvaṃ rakṣasāṃ varaḥ
hanūmantaṃ jighāṃsantaṃ samudyataśarāsanam
rāvaṇātmajam ācaṣṭe lakṣmaṇāya vibhīṣaṇaḥ
yas tu vāsavanirjetā rāvaṇasyātmasaṃbhavaḥ
sa eṣa ratham āsthāya hanūmantaṃ jighāṃsati
tam apratimasaṃsthānaiḥ śaraiḥ śatruvidāraṇaiḥ
jīvitāntakarair ghoraiḥ saumitre rāvaṇiṃ jahi
ity evam uktas tu tadā mahātmā vibhīṣaṇenārivibhīṣaṇena
dadarśa taṃ parvatasaṃnikāśaṃ rathasthitaṃ bhīmabalaṃ durāsadam
Original text: Rāmāyaṇa · Edition: John Smith's Rāmāyaṇa-Page (last comparison: 2020-04-16) · Data entry Muneo Tokunaga · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0