Ramayana · Chapter 6.007

ity uktā rākṣasendreṇa rākṣasās te mahābalāḥ
ūcuḥ prāñjalayaḥ sarve rāvaṇaṃ rākṣaseśvaram

rājan parighaśaktyṛṣṭiśūlapaṭṭasasaṃkulam
sumahan no balaṃ kasmād viṣādaṃ bhajate bhavān

kailāsaśikharāvāsī yakṣair bahubhir āvṛtaḥ
sumahat kadanaṃ kṛtvā vaśyas te dhanadaḥ kṛtaḥ

sa maheśvarasakhyena ślāghamānas tvayā vibho
nirjitaḥ samare roṣāl lokapālo mahābalaḥ

vinihatya ca yakṣaughān vikṣobhya ca vigṛhya ca
tvayā kailāsaśikharād vimānam idam āhṛtam

mayena dānavendreṇa tvadbhayāt sakhyam icchatā
duhitā tava bhāryārthe dattā rākṣasapuṃgava

dānavendro madhur nāma vīryotsikto durāsadaḥ
vigṛhya vaśam ānītaḥ kumbhīnasyāḥ sukhāvahaḥ

nirjitās te mahābāho nāgā gatvā rasātalam
vāsukis takṣakaḥ śaṅkho jaṭī ca vaśam āhṛtāḥ

akṣayā balavantaś ca śūrā labdhavarāḥ punaḥ
tvayā saṃvatsaraṃ yuddhvā samare dānavā vibho

svabalaṃ samupāśritya nītā vaśam ariṃdama
māyāś cādhigatās tatra bahavo rākṣasādhipa

śūrāś ca balavantaś ca varuṇasya sutā raṇe
nirjitās te mahābāho caturvidhabalānugāḥ

mṛtyudaṇḍamahāgrāhaṃ śālmalidvīpamaṇḍitam
avagāhya tvayā rājan yamasya balasāgaram

jayaś ca viplulaḥ prāpto mṛtyuś ca pratiṣedhitaḥ
suyuddhena ca te sarve lokās tatra sutoṣitāḥ

kṣatriyair bahubhir vīraiḥ śakratulyaparākramaiḥ
āsīd vasumatī pūrṇā mahadbhir iva pādapaiḥ

teṣāṃ vīryaguṇotsāhair na samo rāghavo raṇe
prasahya te tvayā rājan hatāḥ paramadurjayāḥ

rājan nāpad ayukteyam āgatā prākṛtāj janāt
hṛdi naiva tvayā kāryā tvaṃ vadhiṣyasi rāghavam