Ramayana · Chapter 5.063

tataḥ prasravaṇaṃ śailaṃ te gatvā citrakānanam
praṇamya śirasā rāmaṃ lakṣmaṇaṃ ca mahābalam

yuvarājaṃ puraskṛtya sugrīvam abhivādya ca
pravṛttam atha sītāyāḥ pravaktum upacakramuḥ

rāvaṇāntaḥpure rodhaṃ rākṣasībhiś ca tarjanam
rāme samanurāgaṃ ca yaś cāpi samayaḥ kṛtaḥ

etad ākhyānti te sarve harayo rāma saṃnidhau
vaidehīm akṣatāṃ śrutvā rāmas tūttaram abravīt

kva sītā vartate devī kathaṃ ca mayi vartate
etan me sarvam ākhyāta vaidehīṃ prati vānarāḥ

rāmasya gaditaṃ śrutva harayo rāmasaṃnidhau
codayanti hanūmantaṃ sītāvṛttāntakovidam

śrutvā tu vacanaṃ teṣāṃ hanūmān mārutātmajaḥ
uvāca vākyaṃ vākyajñaḥ sītāyā darśanaṃ yathā

samudraṃ laṅghayitvāhaṃ śatayojanam āyatam
agacchaṃ jānakīṃ sītāṃ mārgamāṇo didṛkṣayā

tatra laṅketi nagarī rāvaṇasya durātmanaḥ
dakṣiṇasya samudrasya tīre vasati dakṣiṇe

tatra dṛṣṭā mayā sītā rāvaṇāntaḥpure satī
saṃnyasya tvayi jīvantī rāmā rāma manoratham

dṛṣṭā me rākṣasī madhye tarjyamānā muhur muhuḥ
rākṣasībhir virūpābhī rakṣitā pramadāvane

duḥkham āpadyate devī tavāduḥkhocitā satī
rāvaṇāntaḥpure ruddhvā rākṣasībhiḥ surakṣitā

ekaveṇīdharā dīnā tvayi cintāparāyaṇā
adhaḥśayyā vivarṇāṅgī padminīva himāgame

rāvaṇād vinivṛttārthā martavyakṛtaniścayā
devī kathaṃ cit kākutstha tvanmanā mārgitā mayā

ikṣvākuvaṃśavikhyātiṃ śanaiḥ kīrtayatānagha
sa mayā naraśārdūla viśvāsam upapāditā

tataḥ saṃbhāṣitā devī sarvam arthaṃ ca darśitā
rāmasugrīvasakhyaṃ ca śrutvā prītim upāgatā

niyataḥ samudācāro bhaktiś cāsyās tathā tvayi
evaṃ mayā mahābhāgā dṛṣṭā janakanandinī
ugreṇa tapasā yuktā tvadbhaktyā puruṣarṣabha

abhijñānaṃ ca me dattaṃ yathāvṛttaṃ tavāntike
citrakūṭe mahāprājña vāyasaṃ prati rāghava

vijñāpyaś ca nara vyāghro rāmo vāyusuta tvayā
akhileneha yad dṛṣṭam iti mām āha jānakī

idaṃ cāsmai pradātavyaṃ yatnāt suparirakṣitam
bruvatā vacanāny evaṃ sugrīvasyopaśṛṇvataḥ

eṣa cūḍāmaṇiḥ śrīmān mayā te yatnarakṣitaḥ
manaḥśilāyās tikalas taṃ smarasveti cābravīt

eṣa niryātitaḥ śrīmān mayā te vārisaṃbhavaḥ
etaṃ dṛṣṭvā pramodiṣye vyasane tvām ivānagha

jīvitaṃ dhārayiṣyāmi māsaṃ daśarathātmaja
ūrdhvaṃ māsān na jīveyaṃ rakṣasāṃ vaśam āgatā

iti mām abravīt sītā kṛśāṅgī dharma cāriṇī
rāvaṇāntaḥpure ruddhā mṛgīvotphullalocanā

etad eva mayākhyātaṃ sarvaṃ rāghava yad yathā
sarvathā sāgarajale saṃtāraḥ pravidhīyatām

tau jātāśvāsau rājaputrau viditvā tac cābhijñānaṃ rāghavāya pradāya
devyā cākhyātaṃ sarvam evānupūrvyād vācā saṃpūrṇaṃ vāyuputraḥ śaśaṃsa