Ramayana · Chapter 5.027

tathāgatāṃ tāṃ vyathitām aninditāṃ vyapetaharṣāṃ paridīnamānasām
śubhāṃ nimittāni śubhāni bhejire naraṃ śriyā juṣṭam ivopajīvinaḥ

tasyāḥ śubhaṃ vāmam arālapakṣma rājīvṛtaṃ kṛṣṇaviśālaśuklam
prāspandataikaṃ nayanaṃ sukeśyā mīnāhataṃ padmam ivābhitāmram

bhujaś ca cārvañcitapīnavṛttaḥ parārdhya kālāgurucandanārhaḥ
anuttamenādhyuṣitaḥ priyeṇa cireṇa vāmaḥ samavepatāśu

gajendrahastapratimaś ca pīnas tayor dvayoḥ saṃhatayoḥ sujātaḥ
praspandamānaḥ punar ūrur asyā rāmaṃ purastāt sthitam ācacakṣe

śubhaṃ punar hemasamānavarṇam īṣadrajodhvastam ivāmalākṣyāḥ
vāsaḥ sthitāyāḥ śikharāgradantyāḥ kiṃ cit parisraṃsata cārugātryāḥ

etair nimittair aparaiś ca subhrūḥ saṃbodhitā prāg api sādhusiddhaiḥ
vātātapaklāntam iva pranaṣṭaṃ varṣeṇa bījaṃ pratisaṃjaharṣa

tasyāḥ punar bimbaphalopamauṣṭhaṃ svakṣibhrukeśāntam arālapakṣma
vaktraṃ babhāse sitaśukladaṃṣṭraṃ rāhor mukhāc candra iva pramuktaḥ

sā vītaśokā vyapanītatandrī śāntajvarā harṣavibuddhasattvā
aśobhatāryā vadanena śukle śītānśunā rātrir ivoditena