Ramayana · Chapter 4.045

gateṣu vānarendreṣu rāmaḥ sugrīvam abravīt
kathaṃ bhavān vinājīte sarvaṃ vai maṇḍalaṃ bhuvaḥ

sugrīvas tu tato rāmam uvāca praṇatātmavān
śrūyatāṃ sarvam ākhyāsye vistareṇa nararṣabha

yadā tu dundubhiṃ nāma dānavaṃ mahiṣākṛtim
parikālayate vālī malayaṃ prati parvatam

tadā viveśa mahiṣo malayasya guhāṃ prati
viveśa vālī tatrāpi malayaṃ tajjighāṃsayā

tato 'haṃ tatra nikṣipto guhād vārivinītavat
na ca niṣkramate vālī tadā saṃvatsare gate

tataḥ kṣatajavegena āpupūre tadā bilam
tad ahaṃ vismito dṛṣṭvā bhrātṛśokaviṣārditaḥ

athāhaṃ kṛtabuddhis tu suvyaktaṃ nihato guruḥ
śilāparvatasaṃkāśā biladvāri mayā kṛtā
aśaknuvan niṣkramituṃ mahiṣo vinaśed iti

tato 'ham āgāṃ kiṣkindhāṃ nirāśas tasya jīvite
rājyaṃ ca sumahat prāptaṃ tārā ca rumayā saha
mitraiś ca sahitas tatra vasāmi vigatajvaraḥ

ājagāma tato vālī hatvā taṃ dānavarṣabham
tato 'ham adadāṃ rājyaṃ gauravād bhayayantritaḥ

sa māṃ jighāṃsur duṣṭātmā vālī pravyathitendriyaḥ
parilākayate krodhād dhāvantaṃ sacivaiḥ saha

tato 'haṃ vālinā tena sānubandhaḥ pradhāvitaḥ
nadīś ca vividhāḥ paśyan vanāni nagarāṇi ca

ādarśatalasaṃkāśā tato vai pṛthivī mayā
alātacakrapratimā dṛṣṭā goṣpadavat tadā

tataḥ pūrvam ahaṃ gatvā dakṣiṇām aham āśritaḥ
diśaṃ ca paścimāṃ bhūyo gato 'smi bhayaśaṅkitaḥ
uttarāṃ tu diśaṃ yāntaṃ hanumān mām athābravīt

idānīṃ me smṛtaṃ rājan yathā vālī harīśvaraḥ
mataṅgena tadā śapto hy asminn āśramamaṇḍale

praviśed yadi vā vālī mūrdhāsya śatadhā bhavet
tatra vāsaḥ sukho 'smākaṃ nirudvigno bhaviṣyati

tataḥ parvatam āsādya ṛśyamūkaṃ nṛpātmaja
na viveśa tadā vālī mataṅgasya bhayāt tadā

evaṃ mayā tadā rājan pratyakṣam upalakṣitam
pṛthivīmaṇḍalaṃ kṛtsnaṃ guhām asmy āgatas tataḥ