Ramayana · Chapter 1.046

saptadhā tu kṛte garbhe ditiḥ paramaduḥkhitā
sahasrākṣaṃ durādharṣaṃ vākyaṃ sānunayābravīt

mamāparādhād garbho 'yaṃ saptadhā viphalīkṛtaḥ
nāparādho 'sti deveśa tavātra balasūdana

priyaṃ tu kṛtam icchāmi mama garbhaviparyaye
marutāṃ saptaṃ saptānāṃ sthānapālā bhavantv ime

vātaskandhā ime sapta carantu divi putrakāḥ
mārutā iti vikhyātā divyarūpā mamātmajāḥ

brahmalokaṃ caratv eka indralokaṃ tathāparaḥ
divi vāyur iti khyātas tṛtīyo 'pi mahāyaśāḥ

catvāras tu suraśreṣṭha diśo vai tava śāsanāt
saṃcariṣyanti bhadraṃ te devabhūtā mamātmajāḥ
tvatkṛtenaiva nāmnā ca mārutā iti viśrutāḥ

tasyās tad vacanaṃ śrutvā sahasrākṣaḥ puraṃdaraḥ
uvāca prāñjalir vākyaṃ ditiṃ balaniṣūdanaḥ

sarvam etad yathoktaṃ te bhaviṣyati na saṃśayaḥ
vicariṣyanti bhadraṃ te devabhūtās tavātmajāḥ

evaṃ tau niścayaṃ kṛtvā mātāputrau tapovane
jagmatus tridivaṃ rāma kṛtārthāv iti naḥ śrutam

eṣa deśaḥ sa kākutstha mahendrādhyuṣitaḥ purā
ditiṃ yatra tapaḥ siddhām evaṃ paricacāra saḥ

ikṣvākos tu naravyāghra putraḥ paramadhārmikaḥ
alambuṣāyām utpanno viśāla iti viśrutaḥ

tena cāsīd iha sthāne viśāleti purī kṛtā

viśālasya suto rāma hemacandro mahābalaḥ
sucandra iti vikhyāto hemacandrād anantaraḥ

sucandratanayo rāma dhūmrāśva iti viśrutaḥ
dhūmrāśvatanayaś cāpi sṛñjayaḥ samapadyata

sṛñjayasya sutaḥ śrīmān sahadevaḥ pratāpavān
kuśāśvaḥ sahadevasya putraḥ paramadhārmikaḥ

kuśāśvasya mahātejāḥ somadattaḥ pratāpavān
somadattasya putras tu kākutstha iti viśrutaḥ

tasya putro mahātejāḥ saṃpraty eṣa purīm imām
āvasaty amaraprakhyaḥ sumatir nāma durjayaḥ

ikṣvākos tu prasādena sarve vaiśālikā nṛpāḥ
dīrghāyuṣo mahātmāno vīryavantaḥ sudhārmikāḥ

ihādya rajanīṃ rāma sukhaṃ vatsyāmahe vayam
śvaḥ prabhāte naraśreṣṭha janakaṃ draṣṭum arhasi

sumatis tu mahātejā viśvāmitram upāgatam
śrutvā naravaraśreṣṭhaḥ pratyudgacchan mahāyaśāḥ

pūjāṃ ca paramāṃ kṛtvā sopādhyāyaḥ sabāndhavaḥ
prāñjaliḥ kuśalaṃ pṛṣṭvā viśvāmitram athābravīt

dhanyo 'smy anugṛhīto 'smi yasya me viṣayaṃ mune
saṃprāpto darśanaṃ caiva nāsti dhanyataro mama