Padma Purana · Chapter 6.107

dharmadatta uvāca/
vilayaṃ yāṃti pāpāni tīrthadānavratādibhiḥ /
pretadehasthitāyāste teṣu naivādhikāritā

tvadglānidarśanādasmātkhinnaṃ ca mama mānasam /
naiva nirvṛtimāyāti tvāmanuddhṛtya duḥkhitām

pātakaṃ ca tavātyugraṃ yonitrayavipākadam /
naivānyaiḥ kṣīyate puṇyaiḥ pretatvaṃ cātigarhitam

tasmādājanmajanitaṃ yanmayā kārtikavratam /
tatpuṇyasyārddhabhāgena sadgatiṃ tvamavāpnuhi

kārtikavratapuṇyena na sāmyaṃ yāṃti sarvathā /
yajñadānāni tīrthāni vratānyapi yato dhruvam

nārada uvāca/
ityuktvā dharmadatto'sau yāvattāmabhyaṣecayat /
tulasīmiśratoyena śrāvayandvādaśākṣaram

tāvatpretatvanirmuktā jvaladagniśikhopamā /
divyavapurdharā jātā lāvaṇyādbhāsitā diśaḥ

tataḥ sā daṃḍavadbhūmau praṇanāmātha taṃ dvijam /
uvāca ca tadā vākyaṃ harṣagadgadabhāṣiṇī

kalahovāca/
tvatprasādāddivajaśreṣṭha vimuktā nirayādaham /
pāpābdhau mañjamānāyāstvaṃ no bhūto'si me dhruvam

nārada uvāca/
itthaṃ sā vadatī vipraṃ dadarśāyātamaṃbarāt /
vimānaṃ bhāsvaraṃ yuktaṃ viṣṇurūpadharairgaṇaiḥ

atha sā tadvimānāgryadvāsthābhyāmadhirohitā /
puṇyaśīlasuśīlābhyāmapsarogaṇasevitam

tadvimānaṃ tadāpaśyaddharmadattaḥ savismayaḥ /
papāta daṃḍavadbhūmau dṛṣṭvā tau puṇyarūpiṇau

puṇyaśīlasuśīlau tamutthāpya praṇataṃ dvijam /
abhyanaṃdayatāṃ vākyamūcaturddharmaśālinau

gaṇā ūcatuḥ /
sādhusādhu dvijaśreṣṭha yastvaṃ viṣṇurataḥ sadā /
dīnānukaṃpī dharmajño viṣṇuvrataparāyaṇaḥ

ājanmasacchubhaṃ hyetadyattvayā kārttikavratam /
kṛtaṃ tasyārddhadānena yadasyāḥ pūrvasaṃcitam

janmāṃtaraśatodbhūtaṃ pāpaṃ tadvilayaṃ gatam /
harijāgaraṇādyaiśca vimānamidamāgamat

vaikuṇṭhabhavanaṃ viṣṇoḥ sānnidhyaṃ ca svarūpatā /
te dhanyāḥ kṛtakṛtyāste teṣāṃ ca saphalo bhavaḥ

yairbhaktyārādhito viṣṇurdharmadattatvayā yathā /
samyagārādhito viṣṇuḥ kiṃ na yacchati dehinām

auttānacaraṇiryena dhruvatve sthāpitaḥ purā /
yannāmasmaraṇādeva dehino yāṃti sadgatim

grāhagṛhīto nāgeṃdro yannāmasmaraṇātpurā /
vimuktaḥ sannidhiṃ prāpto jāto yo jayasaṃjñakaḥ

atastvayārcito viṣṇuḥ svasānnidhyaṃ pradāsyati /
bahūnyabdasahasrāṇi bhāryādvayayutasya te

tataḥ puṇyakṣaye jāte yadā yāsyasi bhūtale /
sūryavaṃśodbhavo rājā vikhyātastvaṃ bhaviṣyasi

nāmnā daśarathastatra bhāryādvayayutaḥ punaḥ /
tṛtīyaṃ yānayā cāpi yāte puṇyārddhabhāginī

tatrāpi tava sānnidhyaṃ viṣṇuryāsyati bhūtale /
ātmānaṃ tava putratve prakalpyāmarakāryakṛt

tavājanmavratādasmādviṣṇusaṃtuṣṭikārakāt /
na yajñā na ca dānāni na tīrthānyadhikāni te

dhanyo'si vipraprayatastvayaitadvrataṃ kṛtaṃ tuṣṭikaraṃ jagadguroḥ /
yadardhabhāgācca phalānmurāreḥ praṇīyatesmābhiriyaṃ salokatām

iti śrīpādme mahāpurāṇe paṃcapaṃcāśatsāhasryāṃ saṃhitāyāmuttarakhaṃḍe kārtikamāhātmye śrīkṛṣṇasatyabhāmāsaṃvāde kalahopākhyānonāma saptādhikaśatatamo'dhyāyaḥ