Padma Purana · Chapter 4.3

tṛtīyo'dhyāyaḥ
śaunakauvāca-
kārttikasya ca māhātmyaṃ brūhi sūta mamāgrataḥ
tadvratasya phalaṃ kiṃ vā doṣaṃ kiṃ tadakurvataḥ

sūta uvāca-
puraikadā muniśreṣṭha vyāsaṃ satyavatīsutam
jaiminiḥ pṛṣṭavānetadārebhe kathitaṃ muniḥ

vyāsa uvāca-
tilatailaṃ maithunaṃ yaḥ śubhade kārttike tyajet
bahujanmakṛtaiḥpāpairmukto yāti harergṛham

matsyaṃ ca maithunaṃ yo vai kārttike na parityajet
pratijanmani saṃmūḍhaḥ śūkaraśca bhaveddhruvam

kārttike tulasīpatraiḥ pūjayedvai janārdanam
patrepatre'śvamedhasya phalaṃ prāpnoti mānavaḥ

kārttike munipuṣpairyaḥ pūjayenmadhusūdanam
devānāṃ durlabhaṃ mokṣaṃ prāpnoti kṛpayā hareḥ

kārttike muniśākaṃ vai yo'śnāti ca narottamaḥ
saṃvatsarakṛtaṃ pāpaṃ śākenaikena naśyati

phalaṃ tasya naro'śnāti corje yo vai haripriye
pradattvā tu harerbrahmanvṛjinaṃ koṭijanmajam

surasaṃ sarpiṣāyuktaṃ dadyādyo harayepi ca
sarvapāpairvinirmuktaḥ sa gaccheddharimaṃdiram

kārtike yo naro dadyādekapadmaṃ harāvapi
aṃte viṣṇupadaṃ gacchetsarvapāpavivarjitaḥ

prātaḥsnānaṃ naro yo vai kārtike śrīharipriye
karotisarvatīrtheṣuyatsnātvātatphalaṃlabhet

kārtike yo naro dadyātpradīpaṃ nabhasi dvijaḥ
viprahatyādibhiḥ pāpairmukto gaccheddharergṛham

muhūrtamapi yo dadyātkārttike prītaye hareḥ
dīpaṃ nabhasi viprendra tasmiṃstuṣṭaḥ sadā hariḥ

yo dadyācca gṛhe dīpaṃ kṛṣṇasya saghṛtaṃ dvijaḥ
kārtike cāśvamedhasya phalaṃ syādvai dinedine

pradīpasya ca māhātmyaṃ viśeṣamucyate mayā
niśāmaya dvijaśreṣṭha setihāsaṃ samāhitaḥ

pūrvaṃ tretāyuge vipro vaikuṃṭho nāmataḥ śuciḥ
yasya saṃgaprabhāveṇa mukto bhavati pātakī

ekadā kārtike so'pi pradīpaṃ purato hareḥ
datvā gṛhaṃ gato vipro ghṛtapūrṇaṃ dvijarṣabhaḥ

sarpistatsvādituṃ cākhurāgato'pi pradīpataḥ
yāvatkhāditumārebhe bodhito'sau pradīpakaḥ

mūṣako'gnibhayāttatra vegenāpi palāyitaḥ
ākhośca sakalaṃ pāpaṃ vinaṣṭaṃ kṛpayā hareḥ

sarpeṇa daṃśitaścākhuḥ prāṇatyāgaṃ cakāra ha
tato yamājñayā dūtāḥ pāśamudgarapāṇayaḥ

āgatāstaṃ samānetuṃ babaṃdhuścarmarajjubhiḥ
yāvannetuṃ manaścakruḥ śaṃkhacakragadādharāḥ

āgatā garuḍārūḍhā viṣṇudūtāścaturbhujāḥ
vimānaṃ gagane caiva rājahaṃsayutaṃ śubham

nirmitaṃ kanakaiḥ śuddhaiḥ kāmagaṃ kṛpayā hareḥ
pāśaṃ chitvā tato dūtāḥ procuste yamakiṃkarān

viṣṇubhakto'pyasau mūḍhā vyarthaṃ tu baṃdhanaṃ kṛtam
gacchadhvaṃ śamanapreṣyā yadi vāṃchāsti jīvitum

śrutvā prakaṃpitāste vai pṛcchaṃti vinayānvitāḥ
kena puṇyaprabhāveṇa yuṣmābhirnīyate puram

asau viṣṇormahāpāpī yūyaṃ tadvaktumarhatha
viṣṇudūtā ūcuḥ-
purato vāsudevasya pradīpabodhanaṃ kṛtam

tenaiva karmaṇā dūtā nayāmo viṣṇumaṃdiram
anicchayāpi yaḥ kuryādviṣṇordīpasya bodhanam

koṭijanmārjitaṃ pāpaṃ tyaktvā yāti harergṛham
bhaktyā pradīpaṃ yo dadyātkārtike tu harerdinaiḥ

tasya puṇyaṃ samākhyātuṃ na śakto hariṇā vinā
ghṛtapūrṇapradīpaṃ yo bhaktyā dadyāddharergṛhe

aśvamedhasahasreṇa tasya kiṃ vā prayojanam
aśvamedhaprakartā yaḥ svargaṃ yāti harerdine

kārtike dīpadātā ca sa gaccheddharimaṃdiram
vyāsa uvāca-
iti śrutvā tato dūtā gatāste vai yathāgatāḥ

viṣṇudūtā rathe kṛtvā gatāstaṃ viṣṇumaṃdiram
viṣṇusānnidhya evāsya manvaṃtaraśataṃ gatam

tato martye rājakanyā babhūva kṛpayā hareḥ
putrapautrasamāyuktā ciraṃ bhogaṃ cakāra sā

itaḥ punargatā sā tu golokaṃ harisevayā
sūta uvāca-
bhaktyā śṛṇoti yo martyo dīpamāhātmyamuttamam

sarvapāpavinirmuktaḥ sa yāti viṣṇumaṃdiram

iti śrīpādme mahāpurāṇe brahmakhaṃḍe dīpadānamāhātmyaṃ
nāma tṛtīyo'dhyāyaḥ