Padma Purana · Chapter 4.14

śaunaka uvāca/
kathayasva mahāprājña brāhmaṇasya kṛpārṇava /
māhātmyaṃ sarvavarṇānāṃ śreṣṭhasya kṛpayā ca me

sūta uvāca/
brāhmaṇaḥ sarvavarṇānāṃ gurureva dvijottama /
sarvāmarāśrayo jñeyaḥ sākṣānnārāyaṇaḥ prabhuḥ

kuryātpraṇāmaṃ yo vipraṃ haribuddhyā tu bhūsuram /
bhaktyā tasya dvijaśreṣṭha varddhate saṃpadādikam

na namedbrāhmaṇaṃ dṛṣṭvā helayāpi ca garvitaḥ /
chedanaṃ tu tasya śiraḥ kartumicchetsadā hariḥ

kṛtāparādhaṃ vipraṃ ye dviṣaṃti pāpabuddhayaḥ /
hariṃ dviṣaṃti te jñeyā nirayaṃ yāṃti dāruṇam

yaḥ kartuṃ prārthanāṃ vipraṃ paśyetkrodhena cāgatam /
kṛtāṃtaścakṣuṣostasya taptasūcīṃ dadāti vai

kurute bhūsuraṃ mūḍho bhartsanaṃ yo narādhamaḥ /
yamadūtā mukhe tasya taptalohaṃ dadaṃti ca

yeṣāṃ niketane bhuṃkte kṣmāsuro vai tapodhanaḥ /
suparvāṇaiḥ svayaṃ kṛṣṇo bhuṃkte teṣāṃ niketane

naśyaṃti sarvapāpāni dvijahatyādikāni ca /
kaṇamātraṃ bhajedyastu viprāṃghrisalilaṃ naraḥ

yo naraścaraṇaudhautaṃ kuryāddhastena bhaktitaḥ /
dvijātervacmi satyaṃ te sa muktaḥ sarvapātakaiḥ

putrahīnā ca yā nārī mṛtavatsā ca yāṃganā /
saputrā jīvavatsā sā dvijapadmāṃghrisevanāt

brahmāṃḍe yāni tīrthāni tāni tīrthāni sāgare /
udadhau yāni tīrthāni tiṣṭhaṃti dvijapādayoḥ /
dvijāṃghrisalilairnityaṃ secitaṃ yasya mastakam

sa snātaḥ sarvatīrtheṣu sa muktaḥ sarvapātakaiḥ /
śṛṇu śaunaka vakṣyāmi māhātmyaṃ pāpanāśanam

viprapādodakasyāhamitihāsaṃ tapodhana /
āsītpurā dvijaśreṣṭha vaiśyavṛttiparāyaṇaḥ

śūdro bhīmo dvāpare ca brahmahatyāsahasrakṛt /
niṣṭhuraḥ sarvadā tuṣṭaḥ samahānvaiśyayā punaḥ

śūdrācāraparibhraṣṭo bhīmo'sau gurutalpagaḥ /
pratyekaṃ vacmi kiṃ tasya dasyoḥ saṃkhyā na vidyate

pāpānāṃ muniśārdūla bhīmasya duṣṭacetasaḥ /
ekadā sa gataḥ kaścidbrāhmaṇasya niveśanam

gatvā taṃ tasya gehāttu dravyaṃ netuṃ mano dadhe /
tatrovāsa brāhmaṇasya bahirdvārasamīpataḥ

dainyayuktaṃ vacaḥ prāha kṣmāsuraṃ sa tapodhanam /
bho svāminśṛṇu me vākyaṃ dayāluriva manyate

kṣudhārto'haṃ dehi cānnaṃ prāṇā yāsyaṃti me drutam

brāhmaṇa uvāca-
kṣudhārtta śṛṇu me kaścidvākyaṃ kartuṃ na vidyate /
pākaṃ me taṃḍulāni tvaṃ nītvā bhuṃkṣva yathāsukham

nāsti me janako mātā nāsti sūnuḥ sahodaraḥ /
nāsti jāyā mātṛbaṃdhurmṛtāḥ sarve vihāya mām

tiṣṭhāmyeko gṛhe'karmā bhāgyahīnotithe hariḥ /
eko me vasatau cāsti na jāne tadvinā kila

bhīma uvāca/mama kaściddvijaśreṣṭha nāsti sevāṃ tavāpi ca /
śūdro'haṃ nilaye jātyā kṛtvā sthāsyāmi te sadā

sūta uvāca/iti tasya vacaḥ śrutvā sānaṃdaḥ kṣmāsurastadā /
pākaṃ vidhāya tūrṇaṃ sa dadāvannaṃ tapodhana

so'pi harṣasamāyuktastasthau tatra dvijālaye /
sevāṃ kurvansnehayuktāṃ bhūsurasya manoharām

adya śvo vā haniṣyāmi dravyamasya mamāpi ca /
netuṃ yadā kariṣyāmi neṣyāmi nātra saṃśayaḥ

parāmṛśya ca hṛdyaṃtaḥ kṛtvā tasya kriyāṃ vadet /
pādadhautādikaṃ cāsau śirasā gatapātakaḥ

ācamyāṃghrijalaṃ dadhrecchadmanā pratidinaṃ dvijaḥ /
ekadā hārakaḥ kaściddravyaṃ netuṃ samāgataḥ

utpāṭya rātrāvararaṃ gato'sau tadgṛhāṃtaram /
dṛṣṭvā bhīmaṃ prahārārthaṃ daṃḍahastaḥ samāgataḥ

hārako mastakaṃ tasya chittvā tūrṇaṃ palāyitaḥ /
atha tasya bhaṭā viṣṇoḥ śaṃkhacakragadādharāḥ

samāyātāstathā netuṃ bhīmaṃ taṃ vītakilbiṣam /
syaṃdanaṃ cāgataṃ divyaṃ rājahaṃsayutaṃ dvija

tatrārūḍho yayau viṣṇorbhavanaṃ durlabhaṃ kila /
māhātmyaṃ bhūmidevasya mayā te tatprakīrtitam /
śṛṇuyādyo naro bhaktyā tasya pātakanāśanam

iti śrīpādme mahāpurāṇe brahmakhaṃḍe sūtaśaunakasaṃvāde brāhmaṇamāhātmyaṃnāma caturdaśo'dhyāyaḥ