Padma Purana · Chapter 2.16

sumanovāca-
aṃgārasaṃcaye mārge ghṛṣyamāṇo hi nīyate /
dahyamānaḥ sa duṣṭātmā ceṣṭamānaḥ punaḥ punaḥ

yatrātapo mahātīvro dvādaśādityatāpitaḥ /
nīyate tena mārgeṇa saṃtaptaḥ sūryaraśmibhiḥ

parvateṣveva durgeṣu chāyāhīneṣu durmatiḥ /
nīyate tena mārgeṇa kṣudhātṛṣṇāprapīḍitaḥ

sa dūtairhanyamānastu gadākhaḍgaiḥ paraśvadhaiḥ /
kaśābhistāḍyamānastu niṃdyamānastu dūtakaiḥ

tataḥ śītamaye mārge vāyunā sevyate punaḥ /
tena śītena duḥkhī sa bhūtvā yāti na saṃśayaḥ

ākṛṣyamāṇo dūtaistu nānādurgeṣu nīyate /
evaṃ pāpī sa duṣṭātmā devabrāhmaṇaniṃdakaḥ

sarvapāpasamācāro nīyate yamakiṃkaraiḥ /
yamaṃ paśyati duṣṭātmā kṛṣṇāṃjanacayopamam

tamugraṃ dāruṇaṃ bhīmaṃ bhīmadūtaiḥ samāvṛtam /
sarvavyādhisamākīrṇaṃ citraguptasamanvitam

ārūḍhaṃ mahiṣaṃ devaṃ dharmarājaṃ dvijottama /
daṃṣṭrākarālamatyugraṃ tasyāsyaṃ kālasaṃnibham

pītavāsaṃ gadāhastaṃ raktagaṃdhānulepanam /
raktamālyakṛtābhūṣaṃ gadāhastaṃ bhayaṃkaram

evaṃvidhaṃ mahākāyaṃ yamaṃ paśyati durmatiḥ /
taṃ dṛṣṭvā samanuprāptaṃ sarvadharmabahiṣkṛtam

yamaḥ paśyati taṃ duṣṭaṃ pāpiṣṭhaṃ dharmakaṃṭakam /
śāsayettu mahāduḥkhaiḥ pīḍābhirdārumudgalaiḥ

yāvadyugasahasrāṃtaṃ tāvatkālaṃ prapacyate /
nānāvidhe ca narake pacyate ca punaḥ punaḥ

nārakīṃ yāti vai yoniṃ kṛmikoṭiṣu pāpakṛt /
amedhye pacyate nityaṃ hāhābhūto vicetanaḥ

maraṇaṃ ca sa pāpātmā evaṃ yāti suniścitam /
evaṃ pāpasya saṃyogaṃ bhuṃkte caiva su durmatiḥ

punarjanma pravakṣyāmi yāsu yoniṣu yāti ca /
śunāṃ yoniśataṃ prāpya bhuṃkte vai pātakaṃ punaḥ

vyāghro bhavati duṣṭātmā rāsabhīṃ yāti vai punaḥ /
mārjāra śūkarīṃ yoniṃ sarpayoniṃ tathaiva ca

nānābhedāsu sarvāsu tiryakṣu ca punaḥ punaḥ /
pāpapakṣiṣu saṃyāti anyāsu mahatīṣu ca

cāṃḍāla bhillayoniṃ ca puliṃdīṃ yāti pāpakṛt /
etatte sarvamākhyātaṃ pāpināṃ janma caiva hi

maraṇe śṛṇu kāṃta tvaṃ ceṣṭāṃ teṣāṃ sudāruṇām /
pāpapuṇyasamācārastavāgre kathito mayā

anyadevaṃ pravakṣyāmi yadi pṛcchasi mānada

iti śrīpadmapurāṇe paṃcapaṃcāśatsahasrasaṃhitāyāmaiṃdre sumanopākhyāne pāpapuṇyavivakṣānāma ṣoḍaśo'dhyāyaḥ