Padma Purana · Chapter 2.116

kuṃjala uvāca-
aśokasuṃdarī puṇyā raṃbhayā saha harṣitā /
nahuṣaṃ prāpya vikrāṃtaṃ tamuvāca tapasvinī

ahaṃ te dharmataḥ patnī devairdiṣṭā tapasvinī /
udvāhayasva māṃ vīra yadi dharmamihecchasi

sadaiva ciṃtyamānā ca tvāmahaṃ tapasi sthitā /
bhavāndharmaprasādena mayā prāpto nṛpottama

nahuṣa uvāca-
madarthe niyatā bhadre yadi tvaṃ tapasi sthitā /
gurorvākyānmuhūrtena tava bhartā bhavāmyaham

anayā raṃbhayā sārddhamāvāṃ gacchāva bhāmini /
samāropya rathe tāṃ tu tāṃ raṃbhāṃ tu manoramām

tenaiva rathavaryeṇa vaśiṣṭhasyāśramaṃ prati /
jagāma laghuvegena tābhyāṃ saha mahāyaśāḥ

tamāśramagataṃ vipraṃ samālokya praṇamya ca /
tayā sārddhaṃ mahātejā harṣeṇa mahatānvitaḥ

yathā yuddhaṃ raṇe jātaṃ nihato dānavādhamaḥ /
nivedayāmāsa sarvaṃ vaśiṣṭhāya mahātmane

vaśiṣṭho'pi samākarṇya nahuṣasya viceṣṭitam /
harṣeṇa mahatāviṣṭa āśīrbhirabhinaṃdya tam

tithau lagne śubhe prāpte tayostu munipuṃgavaḥ /
vivāhaṃ kārayāmāsa agnibrāhmaṇasannidhau

āśīrbhirabhinaṃdyaiva mithunaṃ preṣitaṃ punaḥ /
mātaraṃ pitaraṃ paśya drutaṃ gatvā mahāmate

tvāṃ ca dṛṣṭvā hi te mātā pitāsau tava suvrata /
harṣeṇa vṛddhimāpnotu parvaṇīva tu sāgaraḥ

evaṃ saṃpreṣito vīro muninā brahmasūnunā /
tenaiva rathavaryeṇa jagāma laghuvikramaḥ

namaskṛtya dvijeṃdraṃ taṃ gato mātalinā tadā /
svapuraṃ pitaraṃ draṣṭuṃ tathaiva ca svamātaram

sūta uvāca-
apsarā menikā nāma preṣitā daivataistataḥ /
āyorbhāryā suduḥkhena patitā śokasāgare

tāmuvāca mahābhāgāṃ devīmiṃdumatīṃ prati /
muṃca śokaṃ mahābhāge tanayaṃ paśya sasnuṣam

nihatya dānavaṃ pāpaṃ tava putrāpahārakam /
samāyāṃtaṃ sabhāyāṃ ca vīraśriyāsamanvitam

suvṛttaṃ saṃgare tasya nahuṣeṇa yathā kṛtam /
tasyai nivedayāmāsa iṃdumatyai ca menikā

menikāyā vacaḥ śrutvā harṣeṇa mahatānvitā /
sakhi satyaṃ bravīṣi tvamityuvāca sagadgadam

sāmṛtaṃ supriyaṃ proktaṃ manaḥprotsāhakārakam /
jīvādikaṃ mayā deyaṃ tvayi sarvasvameva hi

evamābhāṣya tāṃ devī rājānamidamabravīt /
tava putro mahābāhuḥ samāyāto hi sāṃpratam

ākhyāti ca mahārāja eṣā me vai varāpsarāḥ /
bhartāramevamābhāṣya virarāma suharṣitā

samākarṇya nṛpeṃdrastu tāmuvāca priyāṃ prati /
purā proktaṃ mahābhāge muninā nāradena hi

putraṃ prati na kartavyaṃ duḥkhaṃ rājaṃstvayā kadā /
taṃ nihatya suvīryeṇa dānavaṃ caiṣyate sutaḥ

saṃjātaṃ satyamevaṃ vai muninā bhāṣitaṃ purā /
anyathā vacanaṃ tasya kathaṃ devi bhaviṣyati

dattātreyo muniśreṣṭhaḥ sākṣāddevo bhaviṣyati /
śuśrūṣitastvayā devi mayā ca tapasā purā

putraratnaṃ tena dattaṃ vaiṣṇavāṃśapradhārakam /
sadā haniṣyati paraṃ dānavaṃ pāpacetanam

sarvadaityaprahartā ca prajāpālo mahābalaḥ /
dattātreyeṇa me datto vaiṣṇavāṃśaḥ sutottamaḥ

evaṃ saṃbhāṣya tāṃ devīṃ rājā ceṃdumatīṃ tadā /
mahotsavaṃ tataścakre putrasyāgamanaṃ prati

harṣeṇa mahatāviṣṭo viṣṇuṃ sasmāra vai punaḥ

sarvopapannaṃ suravargayuktamānaṃdarūpaṃ paramārthamekam /
kleśāpahaṃ saukhyapradaṃ narāṇāṃ sadvaiṣṇavānāmiha mokṣadaṃ param

iti śrīpadmapurāṇe bhūmikhaṃḍe venopākhyāne gurutīrthamāhātmye cyavanacaritre nahuṣākhyāne ṣoḍaśādhikaśatatamo'dhyāyaḥ