Narasimha Purana · Chapter 67

tīrthāni kathitāny evaṃ bhaumāni dvijasattama
mānasāni hi tīrthāni phaladāni viśeṣataḥ //

manonirmalatā tīrthaṃ rāgādibhir anākulā
satyaṃ tīrthaṃ dayā tīrthaṃ tīrtham indriyanigrahaḥ //

guruśuśrūṣaṇaṃ tīrthaṃ mātṛśuśrūṣaṇaṃ tathā
svadharmācaraṇaṃ tīrthaṃ tīrtham agner upāsanam //

etāni puṇyatīrthāni vratāni śṛṇu me 'dhunā
ekabhuktaṃ tathā naktam upavāsaṃ ca vai mune //

pūrṇamāsyām amāvāsyām ekabhuktaṃ samācaret
tatraikabhuktaṃ kurvāṇaḥ puṇyāṃ gatim avāpnuyāt //

caturthyāṃ tu caturdaśyāṃ saptamyāṃ naktam ācaret
aṣṭamyāṃ tu trayodaśyāṃ sa prāpnoty abhivāñchitam //

upavāso manuśreṣṭha ekādaśyāṃ vidhīyate
narasiṃhaṃ samabhyarcya sarvapāpaiḥ pramucyate //

hastayukte 'rkadivase sauranaktaṃ samācaret
snātvārkamadhye viṣṇuṃ ca dhyātvā rogāt pramucyate //

ātmano dviguṇāṃ chāyāṃ yadā saṃtiṣṭhate raviḥ
sauranaktaṃ vijānīyān na naktaṃ niśi bhojanam //

guruvāre trayodaśyām aparāhṇe jale tataḥ
tarpayitvā pitṛn devān ṛṣīṃś ca tilatandulaiḥ //

narasiṃhaṃ samabhyarcya yaḥ karoty upavāsakam
sarvapāpavinirmukto viṣṇuloke mahīyate //

yadāgastyodaye prāpte tadā saptasu rātriṣu
arghyaṃ dadyāt samabhyarcya agastyāya mahāmune //

śaṅkhe toyaṃ vinikṣipya sitapuṣpākṣatair yutam
mantreṇānena vai dadyāc *chitapuṣpādinārcite //

kāśapuṣpapratīkāśa agnimārutasaṃbhava
mitrāvaruṇayoḥ putra kumbhayone namo 'stu te //

ātāpī bhakṣito yena vātāpī ca mahāsuraḥ
samudraḥ śoṣito yena so 'gastyaḥ prīyatāṃ mama //

evaṃ tu dadyād yo sarvam agastye vai diśaṃ prati
sarvapāpavinirmuktas tamas tarati dustaram //

evaṃ te kathitaṃ sarvaṃ bharadvāja mahāmune
purāṇaṃ nārasiṃhaṃ ca munīnāṃ saṃnidhau mayā //

sargaś ca pratisargaś ca vaṃso manvantarāṇi ca
vaṃśānucaritaṃ caiva sarvam eva prakīrtitam //

brahmaṇaiva purā proktaṃ marīcyādiṣu vai mune
tebhyaś ca bhṛguṇā proktaṃ mārkaṇḍeyāya vai tataḥ //

mārkaṇḍeyena vai proktaṃ rājño nāgakulasya ha
prasādān narasiṃhasya prāptaṃ vyāsena dhīmatā //

tatprasādān mayā prāptaṃ sarvapāpapraṇāśanam
purāṇaṃ narasiṃhasya mayā ca kathitaṃ tava //

munīnāṃ saṃnidhau puṇyaṃ svasti te 'stu vrajāmy aham
yaḥ śṛṇoti śucir bhūtvā purāṇaṃ hy etad uttamam //

māghe māsi prayāge tu sa snānaphalam āpnuyāt
yo bhaktyā śrāvayed bhaktān nityaṃ naraharer idam //

sarvatīrthaphalaṃ prāpya viṣṇuloke mahīyate
śrutvaivaṃ snātakaiḥ sārdhaṃ bharadvājo mahāmatiḥ //

sūtam abhyarcya tatraiva sthitavān munayo gatāḥ
sarvapāpaharaṃ puṇyaṃ purāṇaṃ nṛsiṃhātmakam //

paṭhatāṃ śṛṇvatāṃ nṛṇāṃ narasiṃho prasīdati
prasanne devadeveśe sarvapāpakṣayo bhavet //

prakṣīṇapāpabandhās te muktiṃ yānti narā iti //