Narasimha Purana · Chapter 28

syandanārohaṇe pūrvam aśaktiḥ śāṃtanoḥ katham
paścāc chaktiḥ kathaṃ cāsīt tasya vai tad vadasva naḥ //

bharadvāja śṛṇuṣvaitat purāvṛttaṃ vadāmi te
sarvapāpaharaṃ tad dhi caritaṃ śāṃtanor nṛṇām //

babhūva śāṃtanur bhakto narasiṃhatanau purā
nāradoktavidhānena pūjayām_asa mādhavam //

narasiṃhasya devasya nirmālyaṃ tena laṅghitam
rājñā śāṃtanunā vipra tasmāt syandanam uttamam //

devadattaṃ tad āroḍhum aśaktas tatkṣaṇād abhūt
kim iyaṃ me gatir bhagnā sahasā vai rathāt tataḥ //

duḥkhaṃ cintayatas tasya saṃprāpto nāradaḥ kila
kiṃ viṣaṇṇaḥ sthito rājann iti pṛṣṭaḥ sa śāṃtanuḥ //

nāradaitan na jānāmi gatibhaṅgasya kāraṇam
ityukto nārado dhyātvā jñātvā tatkāraṇaṃ tataḥ //

śāṃtanuṃ prāha rājānaṃ vinayena yataḥ sthitaḥ
yatra kvāpi tvayā rājan narasiṃhasya vai dhruvam //

nirmālyo laṅghitas tasmād rathārohaṇakarmaṇi
gatir bhagnā mahārāja śrūyatām atra kāraṇam //

antarvedyāṃ purā rājann āsīt kaścin mahāmatiḥ
mālākāro ravir nāmnā tena vṛndāvanaṃ kṛtam //

vividhāni ca puṣpārthaṃ vanāni sukṛtāni vai
mallikāmālatījāti bakulādīni sarvaśaḥ //

prākāram ucchritaṃ tasya svabhūmau cāpi vistṛtam
alaṅghyam apraveśyaṃ ca kṛtvā cakre svakaṃ gṛham //

gṛhaṃ praviśya taddvāraṃ bhaven nānyatra sattama
evaṃ kṛtvā nu vasato mālākārasya dhīmataḥ //

puṣpitaṃ tad vanaṃ tv āsīd gandhāmoditadiṅmukham
bhāryayā saha puṣpāṇi samāhṛtya dine dine //

kṛtvā mālāṃ yathānyāyaṃ narasiṃhasya nityaśaḥ
dadau kāścid dvijebhyaś ca kāścid vikrīya poṣaṇam //

cakre samāt prajīvī ca bhāryāder ātmanas tathā
atha svargād upāgamya indraputro rathena vai //

apsarogaṇasaṃyukto niśi puṣpāṇi saṃharet
tadgandhalipsuḥ sarvāṇi vicityāhṛtya gacchati //

dine dine hṛte puṣpe mālākāro 'py acintayat
nānyad dvāraṃ vanasyāsyā laṅghyaprākāram unnatam //

samastapuṣpajātasya haraṇe niśi vai nṛṇām
ahaṃ śaktiṃ na paśyāmi kim idaṃ nu parīkṣaye //

iti saṃcintya medhāvī jāgrad rātrau vane sthitaḥ
tathaivāgatya puṣpāṇi saṃgṛhītva gataḥ pumān //

taṃ dṛṣṭvā duḥkhito 'tīva mālyajīvī vane 'bhavat
tato nidrāṃ gataḥ svapne dṛṣṭavāṃs taṃ nṛkesarim //

tadvākyaṃ śrutavāṃś caivaṃ nirmālyaṃ mama putraka
ānīya kṣipyatāṃ kṣipraṃ puṣpārāmasamīpataḥ //

indraputrasya duṣṭasya nānyad asti nivāraṇam
iti śrutvā harer vākyaṃ narasiṃhasya dhīmataḥ //

buddhvānīya tu nirmālyaṃ tathā cakre yathoditam
so 'py āgatya yathāpūrvaṃ rathenālakṣitena tu //

rathād uttīrya puṣpāṇi vicinvaṃs tadbhuvi sthitam
nirmālyaṃ laṅghayām_asa indrasūnur aniṣṭakṛt //

tatas tasya na śaktiḥ syad rathārohaṇakarmaṇi
uktaḥ sārathinā caiva rathasyārohaṇe tava //

narasiṃhasya nirmālya laṅghane nāsti yogyatā
gacchāmi divam evāhaṃ tvaṃ bhūmyāṃ vasa māruha //

tenaivam ukto matimāṃs tam āha harinandanaḥ
pāpasya nodanaṃ tv atra karmaṇā yena me bhavet //

tad uktvā gaccha nākaṃ tvaṃ karmāsmān sārathe drutam //

rāmasattre kurukṣetre dvādaśābde tu nityaśaḥ //

dvijocchiṣṭāpanayanaṃ kṛtvā tvaṃ śuddhim eṣyasi
ity uktvāsau gataḥ svargaṃ sārathir devasevitam //

indrasūnuḥ kurukṣetraṃ prāptaḥ sārasvataṃ taṭam
rāmasattre tathā kuryād dvijocchiṣṭasya mārjanam //

pūrṇe dvādaśame varṣe tam ūcuḥ śaṅkitā dvijāḥ
kas tvaṃ brūhi mahābhāga nityam ucchiṣṭamārjakaḥ //

na bhuñjase ca naḥ sattre śaṅkā no mahatī bhavet
ityuktaḥ kathayitvā tu yathāvṛttam anukramāt //

jagāma tridivaṃ kṣipraṃ rathena tanayo hareḥ
tasmāt tvam api bhūpāla brāhmaṇocchiṣṭam ādarāt //

mārjanaṃ kuru rāmasya sattre dvādaśavārṣike
brāhmaṇebhyaḥ paraṃ nāsti sarvapāpaharaṃ param //

evaṃ kṛte devadatta syandanārohaṇe gatiḥ
bhaviṣyati mahīpāla prāyaścitte kṛte tava //

ata ūrdhvaṃ ca nirmālyaṃ mā laṅghaya mahāmate
narasiṃhasya devasya tathānyeṣāṃ divaukasām //

ityuktaḥ śāṃtanus tena brāhmaṇocchiṣṭamārjanam
kṛtavān dvādaśābdaṃ tu āruroha rathaṃ ca tam //

evaṃ purvam aśaktiḥ syād rathārohe mahīkṣitaḥ
paścāt tasyaiva viprendra śaktir evam ajāyata //

evaṃ te kathito vipra doṣo nirmālyalaṅghane
puṇyaṃ tathā dvijānāṃ tu proktam ucchiṣṭamārjane //

bhaktyā dvijocchiṣṭam ihāpamārjayec chucir naro yaḥ susamāhitātmā
sa pāpabandhaṃ pravihāya bhuṅkte gavāṃ pradānasya phalaṃ divi sthitaḥ //