Mokṣopāya · Chapter 5.37

iti sañcintayann eva prahlādaḥ paravīrahā /
nirvikalpaṃ parānandasamādhiṃ samupāyayau //

nirvikalpasamādhisthaś citrārpita ivācalaḥ /
śailād iva samutkīrṇo babhau svapadam āsthitaḥ //

tathātha tiṣṭhatas tasya kālo bahutaro yayau /
sve gṛhe bhuvanasthasya meror iva suradviṣaḥ //

bodhito 'py asurādhīśair nābudhyata mahāmatiḥ /
akāle bahuseko 'pi bījakośād ivāṅkuraḥ //

pañcavarṣasahasrāṇi pīnāṃso 'tiṣṭhad ekadṛk /
śānta evāsurapure mattārṇava ivopalaḥ //

parānandadaśaikāntapariṇāmitayā tayā /
nirānandam anābhāsam ivābhāsapadaṃ gataḥ //

etāvatātha kālena tadrasātalamaṇḍalam /
babhūvārājakaṃ tīkṣṇamātsyanyāyakadarthitam //

hiraṇyakaśipau kṣīṇe samādhau tatsute sthite /
na babhūvāparaḥ kaścid rājā danusutālaye //

asureśārthināṃ teṣāṃ dānavānāṃ samādhitaḥ /
pareṇāpi prayatnena prahlādo na vyabudhyata //

na prāpur vikasadrūpaṃ patiṃ tatrāmarārayaḥ /
lasatpattraprabhājālaṃ niśi padmam ivālayaḥ //

saṃvidvāto na tasyāntar abudhyata vicetasaḥ /
bhuvaś ceṣṭākrama iva pauruṣo gatabhāsvataḥ //

athodvigneṣu daityeṣu gateṣv abhimatā diśaḥ /
vicaratsu yathākāmam arājani pure pure //

pātālamaṇḍalam abhūd abhūpālatayā tayā /
mātsyanyāyaviparyastam astaṅgataguṇakramam //

balibhuktābalapuraṃ maryādākramavarjitam /
sarvagāśeṣavanitaṃ parasparahatāsuram //

pralāpākrandaparuṣaṃ visaṃsthānapurāntaram /
luṭhadudyānanagaraṃ vyarthānarthakadarthitam //

cintāparāsuragaṇaṃ nirannaphalabāndhavam /
akāṇḍotpātavivaśaṃ dhvastāśāmukhamaṇḍalam //

surārbhakaparābhūtaṃ bhūtair ākrāntam anyajaiḥ /
bhūtariktam alakṣmīkam utsannaprāyakoṭaram //

aniyatavanitārthamattayuddhaṃ hṛtadhanadāravirāvitaṃ samantāt /
kaliyugasamayodbhaṭodarābhaṃ tad asuramaṇḍalam ākulaṃ babhūva //