Matsya Purana · Chapter 103

ataḥ paraṃ pravakṣyāmi prayāgasyopavarṇanam
mārkaṇḍeyena kathitaṃ yatpurā pāṇḍusūnave //

bhārate tu yadā vṛtte prāptarājye pṛthāsute
etasminnantare rājā kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ //

bhrātṛśokena saṃtaptaś cintayansa punaḥ punaḥ
āsītsuyodhano rājā ekādaśacamūpatiḥ //

asmānsaṃtāpya bahuśaḥ sarve te nidhanaṃ gatāḥ
vāsudevaṃ samāśritya pañca śeṣāstu pāṇḍavāḥ //

hatvā bhīṣmaṃ ca droṇaṃ ca karṇaṃ caiva mahābalam
duryodhanaṃ ca rājānaṃ putrabhrātṛsamanvitam //

rājāno nihatāḥ sarve ye cānye śūramāninaḥ
kiṃ no rājyena govinda kiṃ bhogairjīvitena vā //

dhik kaṣṭamiti saṃcitya rājā vaiklavyabhāgataḥ
nirviceṣṭo nirutsāhaḥ kiṃcit tiṣṭhatyadhomukhaḥ //

labdhasaṃjño yadā rājā cintayansa punaḥ punaḥ
kataro viniyogo vā niyamaṃ tīrthameva ca //

yenāhaṃ śīghram āmuñce mahāpātakikilbiṣāt
yatra sthitvā naro yāti viṣṇulokamanuttamam //

kathaṃ pṛcchāmi vai kṛṣṇaṃ yenedaṃ kārito 'smyaham
dhṛtarāṣṭraṃ kathaṃ pṛcche yasya putraśataṃ hatam //

vyāsaṃ kathamahaṃ pṛcche yasya gotrakṣayaḥ kṛtaḥ
evaṃ vaiklavyamāpanno dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ
rudanti pāṇḍavāḥ sarve bhrātṛśokapariplutāḥ //

ye ca tatra mahātmānaḥ sametāḥ pāṇḍavāḥ smṛtāḥ
kuntī ca draupadī caiva ye ca tatra samāgatāḥ
bhūmau nipatitāḥ sarve rudantastu samantataḥ //

vārāṇasyāṃ mārkaṇḍeyas tena jñāto yudhiṣṭhiraḥ
yathā vaiklavyamāpanno rudamānastu duḥkhitaḥ //

acireṇaiva kālena mārkaṇḍeyo mahātapāḥ
samprāpto hāstinapuraṃ rājadvāre hyatiṣṭhata //

dvārapālo 'pi taṃ dṛṣṭvā rājñaḥ kathitavāndrutam
tvāṃ draṣṭukāmo mārkaṇḍeyo dvāri tiṣṭhatyasau muniḥ
tvarito dharmaputrastu dvāramāgādataḥ param //

svāgataṃ te mahābhāga svāgataṃ te mahāmune
adya me saphalaṃ janma adya me tāritaṃ kulam //

adya me pitarastuṣṭās tvayi dṛṣṭe mahāmune
adyāhaṃ pūtadeho 'smi yattvayā saha darśanam //

siṃhāsane samāsthāpya pādaśaucārcanādibhiḥ
yudhiṣṭhiro mahātmā vai pūjayāmāsa taṃ munim //

tataḥ sa tuṣṭo mārkaṇḍaḥ pūjitaścāha taṃ nṛpam
ākhyāhi tvaritaṃ rājan kimarthaṃ ruditaṃ tvayā
kena vā viklavībhūtaḥ kā bādhā te kimapriyam //

asmākaṃ caiva yadvṛttaṃ rājyasyārthe mahāmune
etatsarvaṃ viditvā tu cintāvaśamupāgataḥ //

śṛṇu rājanmahābāho kṣatradharmavyavasthitam
naiva dṛṣṭaṃ raṇe pāpaṃ yudhyamānasya dhīmataḥ //

kiṃ punā rājadharmeṇa kṣatriyasya viśeṣataḥ
tadevaṃ hṛdayaṃ kṛtvā tasmātpāpaṃ na cintayet //

tato yudhiṣṭhiro rājā praṇamya śirasā munim
papraccha vinayopetaḥ sarvapātakanāśanam //

pṛcchāmi tvāṃ mahāprājña nityaṃ trailokyadarśinam
kathaya tvaṃ samāsena yena mucyeta kilbiṣāt //

śṛṇu rājanmahābāho sarvapātakanāśanam
prayāgagamanaṃ śreṣṭhaṃ narāṇāṃ puṇyakarmaṇām //