Mahabharata · Chapter 5.97

jāmadagnyavacaḥ śrutvā kaṇve'pi bhagavānṛṣiḥ /
duryodhanamidaṃ vākyamabravītkurusaṃsadi //
kaṇva uvāca /

akṣayaścāvyayaścaiva brahmā lokapitāmahaḥ /
tathaiva bhagavantau tau naranārāyaṇāvṛṣī //

ādityānāṃ hi sarveṣāṃ viṣṇurekaḥ sanātanaḥ /
ajathyaścāvyayaścaiva śāśvataḥ prabhurīśvaraḥ //

nimittamaraṇāścānye candrasūryau mahī jalam /
vāyuragnistathā'kāśaṃ grahāstārāgaṇāstathā //

te ca kṣayānte jagato hitvā lokatrayaṃ sadā /
kṣayaṃ gacchanti vai sarve sṛjyante ca punaḥ punaḥ //

muhūrtamaraṇāstvanye mānuṣā mūgapakṣiṇaḥ /
tairyagyonyāśca ye cānye jīvalokacarāstathā //

bhūyiṣṭhena tu rājānaḥ śriyaṃ bhuktvā'yuṣaḥ kṣaye /
taruṇāḥ pratipadyante bhoktuṃ sukṛtaduṣkṛte //

sa bhavāndharmaputreṇa śamaṃ kartumihārhasi /
pāṇḍavāḥ kuravaścaiva pālayantu vasundharān //

balavānahamityeva na mantavyaṃ suyodhana /
balavanto balibhyo hi dṛśyante pūruṣarṣabha //

na balaṃ balināṃ madhye balaṃ bhavati kaurava . balavanto hi te sarve pāṇḍavā devavikramāḥ /

atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam /
mātalerdātukāmasya kanyāṃ mṛgayato varam //

matastrilokarājasya mātalirnāma sārathiḥ /
tasyaikaiva kule manyā rūpato lokaviśrutā //

guṇakeśīti vikhyātā nāmnā sā devarūpiṇī /
śriyā ca vapuṣā caiva striyo'nyāḥsā'tiricyate //

tasyāḥ pradānasamayaṃ mātaliḥ saha bhāryayā /
jñātvā vimamṛśe rājaṃstatparaḥ paricintayan //

dhikkhalvalaghuśīlānāmucchritānāṃ yaśasvinām /
narāṇāṃ mṛdusatvānāṃ kule kanyāprarohaṇam //

mātuḥ kulaṃ pitṛkulaṃ yatra caiva pradīyate /
kulatrayaṃ saṃśayitaṃ kurute kanyakā satām //

devamānuṣalokau dvau mānuṣeṇaiva cakṣuṣā /
apagāhyaiva vicitau na ca me rocate varaḥ //
kaṇva uvāca /

na devānnaiva ditijānna gandharvānna mānuṣān /
arocayadvarakṛte tathaiva bahulānṛṣīn //

bhāryayā tu sa sammantrya saha rātrau sudharmayā /
mātalirnāgalokāya cakāra gamane matim //

na me devamanuṣyeṣu guṇakeśyāḥ samo varaḥ /
rūpato dṛśyate kaścinnāgeṣu bhavitā dhruvam //

ityāmantrya sudharmāṃ sa kṛtvā cābhipradakṣiṇam /
kanyāṃ śirasyupāghrāya praviveśa mahītalam //