મહાભારત · અધ્યાય 5.97

જામદગ્ન્યવચઃ શ્રુત્વા કણ્વેઽપિ ભગવાનૃષિઃ ।
દુર્યોધનમિદં વાક્યમબ્રવીત્કુરુસંસદિ ॥
કણ્વ ઉવાચ ।

અક્ષયશ્ચાવ્યયશ્ચૈવ બ્રહ્મા લોકપિતામહઃ ।
તથૈવ ભગવન્તૌ તૌ નરનારાયણાવૃષી ॥

આદિત્યાનાં હિ સર્વેષાં વિષ્ણુરેકઃ સનાતનઃ ।
અજથ્યશ્ચાવ્યયશ્ચૈવ શાશ્વતઃ પ્રભુરીશ્વરઃ ॥

નિમિત્તમરણાશ્ચાન્યે ચન્દ્રસૂર્યૌ મહી જલમ્ ।
વાયુરગ્નિસ્તથાઽકાશં ગ્રહાસ્તારાગણાસ્તથા ॥

તે ચ ક્ષયાન્તે જગતો હિત્વા લોકત્રયં સદા ।
ક્ષયં ગચ્છન્તિ વૈ સર્વે સૃજ્યન્તે ચ પુનઃ પુનઃ ॥

મુહૂર્તમરણાસ્ત્વન્યે માનુષા મૂગપક્ષિણઃ ।
તૈર્યગ્યોન્યાશ્ચ યે ચાન્યે જીવલોકચરાસ્તથા ॥

ભૂયિષ્ઠેન તુ રાજાનઃ શ્રિયં ભુક્ત્વાઽયુષઃ ક્ષયે ।
તરુણાઃ પ્રતિપદ્યન્તે ભોક્તું સુકૃતદુષ્કૃતે ॥

સ ભવાન્ધર્મપુત્રેણ શમં કર્તુમિહાર્હસિ ।
પાણ્ડવાઃ કુરવશ્ચૈવ પાલયન્તુ વસુન્ધરાન્ ॥

બલવાનહમિત્યેવ ન મન્તવ્યં સુયોધન ।
બલવન્તો બલિભ્યો હિ દૃશ્યન્તે પૂરુષર્ષભ ॥

ન બલં બલિનાં મધ્યે બલં ભવતિ કૌરવ . બલવન્તો હિ તે સર્વે પાણ્ડવા દેવવિક્રમાઃ ।

અત્રાપ્યુદાહરન્તીમમિતિહાસં પુરાતનમ્ ।
માતલેર્દાતુકામસ્ય કન્યાં મૃગયતો વરમ્ ॥

મતસ્ત્રિલોકરાજસ્ય માતલિર્નામ સારથિઃ ।
તસ્યૈકૈવ કુલે મન્યા રૂપતો લોકવિશ્રુતા ॥

ગુણકેશીતિ વિખ્યાતા નામ્ના સા દેવરૂપિણી ।
શ્રિયા ચ વપુષા ચૈવ સ્ત્રિયોઽન્યાઃસાઽતિરિચ્યતે ॥

તસ્યાઃ પ્રદાનસમયં માતલિઃ સહ ભાર્યયા ।
જ્ઞાત્વા વિમમૃશે રાજંસ્તત્પરઃ પરિચિન્તયન્ ॥

ધિક્ખલ્વલઘુશીલાનામુચ્છ્રિતાનાં યશસ્વિનામ્ ।
નરાણાં મૃદુસત્વાનાં કુલે કન્યાપ્રરોહણમ્ ॥

માતુઃ કુલં પિતૃકુલં યત્ર ચૈવ પ્રદીયતે ।
કુલત્રયં સંશયિતં કુરુતે કન્યકા સતામ્ ॥

દેવમાનુષલોકૌ દ્વૌ માનુષેણૈવ ચક્ષુષા ।
અપગાહ્યૈવ વિચિતૌ ન ચ મે રોચતે વરઃ ॥
કણ્વ ઉવાચ ।

ન દેવાન્નૈવ દિતિજાન્ન ગન્ધર્વાન્ન માનુષાન્ ।
અરોચયદ્વરકૃતે તથૈવ બહુલાનૃષીન્ ॥

ભાર્યયા તુ સ સમ્મન્ત્ર્ય સહ રાત્રૌ સુધર્મયા ।
માતલિર્નાગલોકાય ચકાર ગમને મતિમ્ ॥

ન મે દેવમનુષ્યેષુ ગુણકેશ્યાઃ સમો વરઃ ।
રૂપતો દૃશ્યતે કશ્ચિન્નાગેષુ ભવિતા ધ્રુવમ્ ॥

ઇત્યામન્ત્ર્ય સુધર્માં સ કૃત્વા ચાભિપ્રદક્ષિણમ્ ।
કન્યાં શિરસ્યુપાઘ્રાય પ્રવિવેશ મહીતલમ્ ॥