Mahabharata · Chapter 3.199

bhūya eva mahābhāgyaṃ kathyatāmityabravītpāṇḍavaḥ //

athācaṣṭa mārkaṇḍeyo mahārāja vṛṣadarbhasedukanāmānau rājānau natimārgaratāvastropāstrakṛtinau //

seduko vṛṣadarbhas bālasyaiva upāṃśuvratamabhyajānāt kupyamadeyaṃ brāhmaṇasya //

atha taṃ sedukaṃ brāhmaṇaḥ kaścidvedādhyayanasampanna āśiṣaṃ dattvā gurvarthī bhikṣitavān //

aśvasahasraṃ me bhavāndadātviti // taṃ seduko brāhmaṇamabravīt //

nāsti sambhavo gurvarthaṃ dātumiti //

sa tvaṃ gaccha vṛṣadarbhasakāśam // rājā paramadharmajño brāhmaṇa taṃ bhikṣasva // sa te dāsyati tasyaitadupāṃśuvratamiti //

atha brāhmaṇo vṛṣadarbhasakāśaṃ gatvā aśvasahasramayācata // sa rājā taṃ kaśenātāḍayat //

taṃ brāhmaṇo'bravīt // kiṃ hiṃsyanāgasaṃ māmiti //

evamuktyā taṃ śapantaṃ rājā'ha // vipra kiṃ yo na dadāti tubhyamutāhosvidbrāhmaṇyametat //
kabrāhmaṇa uvāca /

rājādhirāja tava samīpaṃ sedukena preṣito bhikṣitumāgataḥ tenānuśiṣṭena mayā tvaṃ bhikṣitosi //

pūrvāhṇe te dāsyāmi yo me'dya balirāgamiṣyati // yo hanyate kaśayā kathaṃ moghaṃ kṣepaṇaṃ tasya syāt //

ityuktvā brāhmaṇāya daivasikāmutpattiṃ pradāt // adhikasyāśvasahasrasya mūlyamevādāditi //