Mahabharata · Chapter 2.6

sampūjyāthābhyanujñāto maharṣervacanātparam /
pratyuvācānupūrvyeṇa dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ //

bhagavatyāyyamāhaitaṃ yathāvaddharmaniścayam /
yathāśakti yathānyāyaṃ kriyate'yaṃ vidhirmayā //

rājabhiryadyathā kāryaṃ, purā vai tanna saṃśayaḥ /
yathānyāyopanītārthaṃ kṛtaṃ hetumadarthavat //

vayaṃ tu satpathaṃ teṣāṃ yātumicchāmahe prabho /
na tu śakyaṃ tathā gantuṃ yathā tairniyatātmabhiḥ //
vaiśampāyana uvāca /

ekamuktvā sa dharmātmā vākyaṃ tadabhipūjya ca /
taṃ tu viśrāntamāsīnaṃ devarṣimamitadyutim //
muhūrtātprāptakālaṃ ca dṛṣṭvā lokacaraṃ munim //

nādaradaṃ susthamāsīnamupāsīno yudhiṣṭhiraḥ /
apṛcchatpāṇḍavastatra rājamadhye māhadyutiḥ //

bhavātsañcarate lokānsadā nānāvidhānbahūn / brahmaṇā nirmitānpūrvaṃ prekṣamāṇo manojavaḥ /

īdṛśī bhavitā kāciddṛṣṭapūrvā sabhā kvacit /
ito vā śreyasī brahmaṃstanmamācakṣva pṛcchataḥ //
vaiśampāyana uvāca /

tacchrutvā nāradastasya dharmarājasya bhāṣitam /
pāṇḍavaṃ pratyuvācedaṃ smayanmadhurayā girā //
nārada uvāca /

mānuṣeṣu na me tāta dṛṣṭapūrvā na ca śrutā /
sabhā maṇimayī rājanyatheyaṃ tava bhārata //

sabhāṃ tu pitṛrājasya varuṇasya ca dhīmataḥ /
kathayiṣye tathendrasya kailāsanilayasya ca //

brahmaṇaśca sabhāṃ divyāṃ kathayiṣye gataklamām /
divyādivyairabhiprāyairupetāṃ viśvarūpiṇīm //

devaiḥ pitṛgaṇaiḥ sādhyairyajvabhirniyatātmabhiḥ /
juṣṭāṃ munigaṇaiḥ śāntairvedayajñaiḥ sadakṣiṇaiḥ //
yadi te śravaṇe buddhirvartate bharatarṣabha //

nāradenaivamuktastu dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ /
prāñjalirbhrātṛbhiḥ sārdhaṃ taiśca sarvairdvijottamaiḥ //

nāradaṃ pratyavācedaṃ dharmarājo mahāmanāḥ /
sabhāḥ kathaya tāḥ sarvāḥ śrotumicchāmahe vayam //

kindravyāstāḥ sabhā brahmankiṃvistārāḥ kimāyatāḥ /
pitāmahaṃ ca ke tasyāṃ sabhāyāṃ paryupāsate //

vāsavaṃ devarājaṃ ca yamaṃ vaivasvataṃ ca ke /
varuṇaṃ ca kuberaṃ ca sabhāyāṃ paryupāsate //

etatsarvaṃ yathānyāyaṃ brahmarṣe vadatastava /
śrotumicchāma sahitāḥ paraṃ kautūhalaṃ hi naḥ //

evamuktaḥ pāṇḍavena nāradaḥ pratyabhāṣata /
krameṇa rājandivyāstāḥ śrūyantāmiha naḥ sabhāḥ //