Mahabharata · Chapter 16.40

tathā mahātmanastasya tapasyugre ca tasthuṣaḥ /
anāthasyeva nidhanaṃ tiṣṭhatsvasmāsu bandhuṣu //

durvijñeyā gatirbrahmanpuruṣāṇāṃ matirmama /
yatra vaicitravīryosau dagdha evaṃ vanāgninā //

yasya putraśataṃ śrīmadabhavadbāhuśālinaḥ /
nāgāyutabalo rājā sa dagdho hi davāgninā //

yaṃ purā paryavījanta tālavṛntairvarastriyaḥ /
taṃ gṛdhrāḥ paryavījanta dāvāgniparikālitam //

sūtamāgadhasaṅghaiśca śayāno yaḥ prabodhyate /
dharaṇyāṃ sa nṛpaḥ śete vikṛṣṭo gṛdhravāyasaiḥ //

na ca śocāmi gāndhārīṃ hataputrāṃ yaśasvinīm /
patilokamanuprāptāṃ tathā bhartṛvrate sthitām //

pṛthāmeva ca śocāmi yā putraiśvaryamṛddhimat /
utsṛjy sumahaddīptaṃ vanavāsamarocayat //

dhigrājyamidamasmākaṃ dhigbalaṃ dhikparākramam /
kṣatradharmaṃ ca dhigyasmānmṛtā jīvāmahe vayam //

susūkṣmā kila lokasya gatirdvijavarottama /
yatsamutsṛjya rājyaṃ sā vanavāsamarocayat //

yudhiṣṭhirasya jananī bhīmasya vijayasya ca /
anāthavatkathaṃ dagdhā iti muhyāmi cintayan //

vṛthā santarpito vahniḥ khāṇḍave savyasācinā /
upakāramajānansa kṛtaghna iti me matiḥ //

yatrādahatsa bhagavānmātaraṃ savyasācinaḥ /
kṛtvā yo brāhmaṇacchadma bhikṣārthī samupāgataḥ //

dhigagniṃ dhik ca pārthasya viśrutāṃ satyasandhatām /
idaṃ kaṣṭataraṃ cānyadbhagavanpratibhāti me //

vṛthā'gninā samāyogo yadabhūtpṛthivīpateḥ /
tathā tapasvinastasya rājarṣeḥ kauravasya ha //

kathamevaṃvidho mṛtyuḥ praśāsya pṛthivīmimām //

tiṣṭhatsu mantrapūteṣu tasyāgniṣu mahāvane /
vṛthā'gninā samāyukto niṣṭhāṃ prāptaḥ pitā mama //

manye pṛthā vepamānā kṛśā dhamanisantatā /
hā tāta dharmarājeti māmākrandanmahābhaye //

bhīma paryāpnuhi bhayāditi caivābhivāśatī /
samantataḥ parikṣiptā mātā'bhūnme davāgninā //

sahadevaḥ priyastasyāḥ putrebhyodhika eva tu /
na caināṃ mokṣayāmāsa vīro mādravatīsutaḥ //

tacchrutvā ruruduḥ sarve samāliṅgya parasparam /
pāṇḍavāḥka pañca duḥkhārtā bhūtānīva yugakṣaye //

teṣāṃ tu puruṣendrāṇāṃ rudatāṃ ruditasvanaḥ /
prāsādābhogasaṃruddhe anvarautsītsa rodasī //