Mahabharata · Chapter 12.38

tatastatra tu rājānaṃ tiṣṭhante bhrātṛbhiḥ saha /
uvāca devakīputraḥ sarvadarśī janārdanaḥ //
vāsudeva uvāca /

brāhmaṇāstāta loke'sminnarcanīyāḥ sadā mama /
ete bhūmicarā devā vāgviṣāḥ suprasādakāḥ //

purā kṛtayuge rājaṃścārvāko nāma rākṣasaḥ /
tapastepe mahābāho badaryāṃ bahuvārṣikam //

vareṇa cchandyamānaśca brahmaṇā ca punaḥ punaḥ /
abhayaṃ sarvabhūtebhyo varayāmāsa bhārata //

dvijāvamānādanyatra prādādvaramanuttamam /
abhayaṃ sarvabhūtebhyo dadau tasmai jagatpatiḥ //

sa tu labdhavaraḥ pāpo devānamitavikramaḥ /
rākṣasastāpayāmāsa tīvrakarmā mahābalaḥ //

tato devāḥ sametāśca brahmāṇamidamabruvan /
vadhāya rakṣasastasya balaviprakṛtāstadā //

tānuvāca tato devo vihitaṃ tatra vai mayā /
yathā'sya bhavitā mṛtyuraciraṇeti bhārata //

rājā duryodhano nāma sakhā'sya bhavitā nṛṣu /
tasya snehāvabaddho'sau brāhmaṇānavamaṃsyate //

tatrainaṃ ruṣitā viprā viprakārapradharṣitāḥ /
dhakṣyanti vāgbalāḥ pāpaṃ tato nāśaṃ gamiṣyati //

sa eṣa nihataḥ śete brahmadaṇḍena rākṣasaḥ /
cārvāko nṛpatiśreṣṭha mā śuco bharatarṣabha //

hatāste kṣatradharmeṇa jñātayastava pārthiva /
svargatāśca mahātmāno vīrāḥ kṣatriyapuṅgavāḥ //

sa tvamātiṣṭha kāryāṇi mā te bhūdvuddhiranyathā /
śatrūñjahi prajā rakṣa dvijāṃśca paripūjaya //