Mahabharata · Chapter 1.212

mā bhūdrājaṃstava tāpo manasthaḥ pañcānāṃ bhāryā duhitā mameti /
mātureṣā prārthitā syāttadānīṃ pañcānāṃ bhāryā duhitā mameti //

yājopayājau dharmaratau tapobhyāṃ tau cakratuḥ pañcapatitvamasyāḥ /
tatpañcabhiḥ pāṇḍusutairavāptā bhāryā kṛṣṇā modatāṃ vai kulaṃ te //

loke nānyo vidyate tvadviśiṣṭaḥ
sarvārīṇāmapradhṛṣyo'si rājan / bhūyastvidaṃ śṛṇu me tvaṃ viśoko yathā'gataṃ pañcapatnītvamasyāḥ //

eṣā nālāyanī pūrvaṃ maudgalyaṃ sthaviraṃ patim /
ārādhayāmāsa tadā kuṣṭhinaṃ tamaninditā //

tvagasthibhūtaṃ kaṭukaṃ lolamīrṣyuṃ sukopanam /
sugandhetaragandhāḍhyaṃ valīpalitamūrdhajam //

sthaviraṃ vikṛtākāraṃ śīryamāṇanakhatvacam /
ucchiṣṭamupabhuñjānā paryupāste mahāmunim //

tataḥ kadācidaṅguṣṭho bhuñjānasya vyaśīryata /
annāduddhṛtya taccānnamupabhuṅkte'viśaṅkitā //

tena tasyāḥ prasannena kāmavyāhāriṇā tadā /
varaṃ vṛṇīṣvetyasakṛduktā vavre varaṃ tadā //
maudgalya uvāca /

nāhaṃ vṛddho na kaṭuko nervyāvānnaiva kopanaḥ /
na ca durgandhavadano na kṛśo na ca lolupaḥ //

kathaṃ tvāṃ ramayāmīha kathaṃ tvāṃ vāsayāmyaham /
vada kalyāṇi bhadraṃ te yathā tvaṃ manasecchasi //
vyāsa uvāca /

sā tamakliṣṭakarmāṇaṃ varadaṃ sarvakāmadam /
bhartāramanavadyāṅgī prasannaṃ pratyuvāca ha //
nālāyanyuvāca /

pañcadhā pravibhaktātmā bhagavāṃllokaviśrutaḥ /
ramaya tvamacintyātmanpunaścaikatvamāgataḥ //

tāṃ tathetyabravīddhīmānmaharṣirvai mahātapāḥ /
sa pañcadhā tu bhūtvā tāṃ ramayāmāsa sarvataḥ //

nālāyanīṃ sukeśāntāṃ maudgalyaścāruhāsinīm /
āśrameṣvadhikaṃ cāpi pūjyamāno maharṣibhiḥ //

sa cacāra yathākāmaṃ kāmarūpavapuḥ punaḥ /
yadā yayau divaṃ cāpi tatra devarṣibhiḥ saha //

cacāra so'mṛtāhāraḥ suraloke cacāra ha /
pūjyamānastathā śacyā śakrasya bhavaneṣvapi //

mahendrasenayā sārdhaṃ paryadhāvadriraṃsayā /
sūryasya ca rathaṃ divyamāruhya bhagavānprabhuḥ //

paryupetya punarmeru merau vāsamarocayat /
ākāśagaṅgāmāplutya tayā saha tapodhanaḥ //

raśmijāleṣu candrasya uvāca ca yathā'nilaḥ /
girirūpadharo yogī sa maharṣistadā punaḥ //

tatprabhāvena sā tasya madhye jajñe mahānadī /
yadā puṣpākulaḥ sālaḥ sañjajñe bhagavānṛṣiḥ //

latātvamanusampede tamevābhyanuveṣṭatī /
pupoṣa ca vapuryasya tasya tasyānugaṃ punaḥ //

sā pupoṣa samaṃ bhartrā skandhenāpi cacāra ha /
tatastasya ca tasyāśca tulyā prītiravardhata //

tathā sā bhagavāṃstasyāḥ prasādādṛṣisattamaḥ /
virarāma ca sā caiva daivayogena bhāminī //

sa ca tāṃ tapasā devīṃ ramayāmāsa yogataḥ /
ekapatnī tathā bhūtvā sadaivāgre yaśasvinī //

arundhatīva sīteva babhūvātipativratā /
damayantyāśca mātuḥ sa viśeṣamadhikaṃ yayau //

etattathyaṃ mahārāja mā te bhūdbuddhiranyathā /
sā vai nālāyanī jajñe daivayogena kenacit //

rājaṃstavātmajā kṛṣṇā vedyāṃ tejasvinī śubhā /
tasmiṃstasyā manaḥ saktaṃ na cacāla kadācana //

tathā praṇihito hyātmā tasyāstasmindvijottame //