Liṅgapurāṇa, 1-108 · Chapter 1.26

āvāhayettato devīṃ gāyatrīṃ vedamātaram
āyātu varadā devīty anenaiva maheśvarīm //

pādyamācamanīyaṃ ca tasyāścārghyaṃ pradāpayet
prāṇāyāmatrayaṃ kṛtvā samāsīnaḥ sthito 'pi vā //

sahasraṃ vā tadardhaṃ vā śatamaṣṭottaraṃ tu vā
gāyatrīṃ praṇavenaiva trividheṣvekamācaret //

arghyaṃ dattvā samabhyarcya praṇamya śirasā svayam
uttame śikhare devīty uktvodvāsya ca mātaram //

prācyālokyābhivandyeśāṃ gāyatrīṃ vedamātaram
kṛtāñjalipuṭo bhūtvā prārthayedbhāskaraṃ tathā //

udutyaṃ ca tathā citraṃ jātavedasameva ca
abhivandya punaḥ sūryaṃ brahmāṇaṃ ca vidhānataḥ //

tathā saurāṇi sūktāni ṛgyajuḥsāmajāni ca
japtvā pradakṣiṇaṃ paścāt triḥ kṛtvā ca vibhāvasoḥ //

ātmānaṃ cāntarātmānaṃ paramātmānameva ca
abhivandya punaḥ sūryaṃ brahmāṇaṃ ca vibhāvasum //

munīn pitṝn yathānyāyaṃ svanāmnāvāhayettataḥ
sarvānāvāhayāmīti devānāvāhya sarvataḥ //

tarpayedvidhinā paścāt prāṅmukho vā hyudaṅmukhaḥ
dhyātvā svarūpaṃ tattattvam abhivandya yathākramam //

devānāṃ puṣpatoyena ṛṣīṇāṃ tu kuśāṃbhasā
pitṝṇāṃ tilatoyena gandhayuktena sarvataḥ //

yajñopavītī devānāṃ nivītī ṛṣitarpaṇam
prācīnāvītī viprendra pitṝṇāṃ tarpayet kramāt //

aṅgulyagreṇa vai dhīmāṃs tarpayeddevatarpaṇam
ṛṣīn kaniṣṭhāṅgulinā śrotriyaḥ sarvasiddhaye //

pitṝṃstu tarpayed vidvān dakṣiṇāṅguṣṭhakena tu
tathaivaṃ muniśārdūla brahmayajñaṃ yajed dvijaḥ //

devayajñaṃ ca mānuṣyaṃ bhūtayajñaṃ tathaiva ca
pitṛyajñaṃ ca pūtātmā yajñakarmaparāyaṇaḥ //

svaśākhādhyayanaṃ vipra brahmayajña iti smṛtaḥ
agnau juhoti yaccānnaṃ devayajña iti smṛtaḥ //

sarveṣāmeva bhūtānāṃ balidānaṃ vidhānataḥ
bhūtayajña iti prokto bhūtidaḥ sarvadehinām //

sadārān sarvatattvajñān brāhmaṇān vedapāragān
praṇamya tebhyo yaddattam annaṃ mānuṣa ucyate //

pitṝn uddiśya yaddattaṃ pitṛyajñaḥ sa ucyate
evaṃ pañca mahāyajñān kuryāt sarvārthasiddhaye //

sarveṣāṃ śṛṇu yajñānāṃ brahmayajñaḥ paraḥ smṛtaḥ
brahmayajñarato martyo brahmaloke mahīyate //

brahmayajñena tuṣyanti sarve devāḥ savāsavāḥ
brahmā ca bhagavānviṣṇuḥ śaṅkaro nīlalohitaḥ //

vedāś ca pitaraḥ sarve nātra kāryā vicāraṇā
grāmādbahirgato bhūtvā brāhmaṇo brahmayajñavit //

yāvat tvadṛṣṭam abhavad uṭajānāṃ chadaṃ naraḥ
prācyāmudīcyāṃ ca tathā prāgudīcyāmathāpi vā //

puṇyamācamanaṃ kuryād brahmayajñārthameva tat
prītyarthaṃ ca ṛcāṃ viprāḥ triḥ pītvā plāvya plāvya ca //

yajuṣāṃ parimṛjyaivaṃ dviḥ prakṣālya ca vāriṇā
prītyarthaṃ sāmavedānām upaspṛśya ca mūrdhani //

spṛśedatharvavedānāṃ netre cāṅgirasāṃ tathā
nāsike brāhmaṇo 'ṅgānāṃ kṣālya kṣālya ca vāriṇā //

aṣṭādaśapurāṇānāṃ brahmādyānāṃ tathaiva ca
tathā copapurāṇānāṃ saurādīnāṃ yathākramam //

puṇyānāmitihāsānāṃ śaivādīnāṃ tathaiva ca
śrotre spṛśeddhi tuṣṭyarthaṃ hṛddeśaṃ tu tataḥ spṛśet //

kalpādīnāṃ tu sarveṣāṃ kalpavitkalpavittamāḥ
evamācamya cāstīrya darbhapiñjūlam ātmanaḥ //

kṛtvā pāṇitale dhīmān ātmano dakṣiṇottaram
hemāṅgulīyasaṃyukto brahmabandhayuto 'pi vā //

vidhivadbrahmayajñaṃ ca kuryātsūtrī samāhitaḥ
akṛtvā ca muniḥ pañca mahāyajñāndvijottamaḥ //

bhuktvā ca sūkarāṇāṃ tu yonau vai jāyate naraḥ
tasmātsarvaprayatnena kartavyāḥ śubhamicchatā //

brahmayajñādatha snānaṃ kṛtvādau sarvathātmanaḥ
tīrthaṃ saṃgṛhya vidhivat praviśecchibiraṃ vaśī //

bahireva gṛhātpādau hastau prakṣālya vāriṇā
bhasmasnānaṃ tataḥ kuryād vidhivad dehaśuddhaye //

śodhya bhasma yathānyāyaṃ praṇavenāgnihotrajam
jyotiḥ sūrya iti prātar juhuyādudite yataḥ //

jyotiragnis tathā sāyaṃ samyak cānudite mṛṣā
tasmāduditahomasthaṃ bhasitaṃ pāvanaṃ śubham //

nāsti satyasamaṃ yasmād asatyaṃ pātakaṃ ca yat
īśānena śirodeśaṃ mukhaṃ tatpuruṣeṇa ca //

urodeśamaghoreṇa guhyaṃ vāmena suvratāḥ
sadyena pādau sarvāṅgaṃ praṇavenābhiṣecayet //

tataḥ prakṣālayetpādaṃ hastaṃ brahmavidāṃ varaḥ
vyapohya bhasma cādāya devadevamanusmaran //

mantrasnānaṃ tataḥ kuryād āpohiṣṭhādibhiḥ kramāt
puṇyaiścaiva tathā mantrair ṛgyajuḥsāmasaṃbhavaiḥ //

dvijānāṃ tu hitāyaivaṃ kathitaṃ snānamadya te
saṃkṣipya yaḥ sakṛtkuryāt sa yāti paramaṃ padam //