Liṅgapurāṇa, 1-108 · Chapter 1.107

puropamanyunā sūta gāṇapatyaṃ maheśvarāt
kṣīrārṇavaḥ kathaṃ labdho vaktumarhasi sāṃpratam //

evaṃ kālīm upālabhya gate deve triyaṃbake
upamanyuḥ samabhyarcya tapasā labdhavānphalam //

upamanyuriti khyāto muniś ca dvijasattamāḥ
kumāra iva tejasvī krīḍamāno yadṛcchayā //

kadācit kṣīram alpaṃ ca pītavān mātulāśrame
īrṣyayā mātulasuto hy apibat kṣīram uttamam //

pītvā sthitaṃ yathākāmaṃ dṛṣṭvā provāca mātaram
mātarmātarmahābhāge mama dehi tapasvini //

gavyaṃ kṣīram atisvādu nālpamuṣṇaṃ namāmyaham
upalālitaivaṃ putreṇa putram āliṅgya sādaram //

duḥkhitā vilalāpārtā smṛtvā nairdhanyamātmanaḥ
smṛtvā smṛtvā punaḥ kṣīram upamanyurapi dvijāḥ
dehi dehīti tāmāha rodamāno mahādyutiḥ //

uñchavṛttyārjitān bījān svayaṃ piṣṭvā ca sā tadā
bījapiṣṭaṃ tadāloḍya toyena kalabhāṣiṇī //

aihyehi mama putreti sāmapūrvaṃ tataḥ sutam
āliṅgyādāya duḥkhārtā pradadau kṛtrimaṃ payaḥ //

pītvā ca kṛtrimaṃ kṣīraṃ mātrā dattaṃ dvijottamāḥ
naitatkṣīramiti prāha mātaraṃ cātivihvalaḥ //

duḥkhitā sā tadā prāha samprekṣyāghrāya mūrdhani
saṃmārjya netre putrasya karābhyāṃ kamalāyate //

taṭinī ratnapūrṇāste svargapātālagocarāḥ
bhāgyahīnā na paśyanti bhaktihīnāś ca ye śive //

rājyaṃ svargaṃ ca mokṣaṃ ca bhojanaṃ kṣīrasaṃbhavam
na labhante priyāṇyeṣāṃ no tuṣyati sadā bhavaḥ //

bhavaprasādajaṃ sarvaṃ nānyadevaprasādajam
anyadeveṣu niratā duḥkhārtā vibhramanti ca //

kṣīraṃ tatra kuto 'smākaṃ mahādevo na pūjitaḥ
pūrvajanmani yaddattaṃ śivamudyamya vai suta //

tadeva labhyaṃ nānyattu viṣṇumudyamya vā prabhum
niśamya vacanaṃ mātur upamanyurmahādyutiḥ //

bālo 'pi mātaraṃ prāha praṇipatya tapasvinīm
tyaja śokaṃ mahābhāge mahādevo 'sti cetkvacit //

cirādvā hyacirādvāpi kṣīrodaṃ sādhayāmyaham
tāṃ praṇamyaivamuktvā sa tapaḥ kartuṃ pracakrame //

tamāha mātā suśubhaṃ kurviti sutarāṃ sutam
anujñātastayā tatra tapastepe sudustaram //

himavatparvataṃ prāpya vāyubhakṣaḥ samāhitaḥ
tapasā tasya viprasya vidhūpitamabhūjjagat //

praṇamyāhustu tatsarve haraye devasattamāḥ
śrutvā teṣāṃ tadā vākyaṃ bhagavānpuruṣottamaḥ //

kimidaṃ tviti saṃcintya jñātvā tatkāraṇaṃ ca saḥ
jagāma mandaraṃ tūrṇaṃ maheśvaradidṛkṣayā //

dṛṣṭvā devaṃ praṇamyaivaṃ provācedaṃ kṛtāñjaliḥ
bhagavan brāhmaṇaḥ kaścid upamanyuritiśrutaḥ //

kṣīrārthamadahatsarvaṃ tapasā taṃ nivāraya
etasminnantare devaḥ pinākī parameśvaraḥ
śakrarūpaṃ samāsthāya gantuṃ cakre matiṃ tadā //

atha jagāma munestu tapovanaṃ gajavareṇa sitena sadāśivaḥ
saha surāsurasiddhamahoragair amararājatanuṃ svayamāsthitaḥ //

vāmena śacyā sahitaṃ surendraṃ kareṇa cānyena sitātapatram //

rarāja bhagavān somaḥ śakrarūpī sadāśivaḥ
sitātapatreṇa yathā candrabiṃbena mandaraḥ //

āsthāyaivaṃ hi śakrasya svarūpaṃ parameśvaraḥ
jagāmānugrahaṃ kartum upamanyos tadāśramam //

taṃ dṛṣṭvā parameśānaṃ śakrarūpadharaṃ śivam
praṇamya śirasā prāha munirmunivarāḥ svayam //

pāvitaścāśramaścāyaṃ mama deveśvaraḥ svayam
prāptaḥ śakro jagannātho bhagavānbhānunā prabhuḥ //

evamuktvā sthitaṃ vīkṣya kṛtāñjalipuṭaṃ dvijam
prāha gaṃbhīrayā vācā śakrarūpadharo haraḥ //

tuṣṭo 'smi te varaṃ brūhi tapasānena suvrata
dadāmi cepsitān sarvān dhaumyāgraja mahāmate //

evamuktastadā tena śakreṇa munisattamaḥ
varayāmi śive bhaktim ityuvāca kṛtāñjaliḥ //

tato niśamya vacanaṃ muneḥ kupitavatprabhuḥ
prāha savyagramīśānaḥ śakrarūpadharaḥ svayam //

māṃ na jānāsi devarṣe devarājānamīśvaram
trailokyādhipatiṃ śakraṃ sarvadevanamaskṛtam //

madbhakto bhava viprarṣe māmevārcaya sarvadā
dadāmi sarvaṃ bhadraṃ te tyaja rudraṃ ca nirguṇam //

tataḥ śakrasya vacanaṃ śrutvā śrotravidāraṇam
upamanyuridaṃ prāha japan pañcākṣaraṃ śubham //

manye śakrasya rūpeṇa nūnam atrāgataḥ svayam
kartuṃ daityādhamaḥ kaścid dharmavighnaṃ ca nānyathā //

tvayaiva kathitaṃ sarvaṃ bhavanindāratena vai
prasaṃgāddevadevasya nirguṇatvaṃ mahātmanaḥ //

bahunātra kimuktena mayādyānumitaṃ mahat
bhavāntarakṛtaṃ pāpaṃ śrutā nindā bhavasya tu //

śrutvā nindāṃ bhavasyātha tatkṣaṇādeva saṃtyajet
svadehaṃ taṃ nihatyāśu śivalokaṃ sa gacchati //

yo vācotpāṭayejjihvāṃ śivanindāratasya tu
triḥ saptakulamuddhṛtya śivalokaṃ sa gacchati //

āstāṃ tāvanmamecchāyāḥ kṣīraṃ prati surādhamam
nihatya tvāṃ śivāstreṇa tyajāmyetatkalevaram //

purā mātrā tu kathitaṃ tathyameva na saṃśayaḥ
pūrvajanmani cāsmābhir apūjita iti prabhuḥ //

evamuktvā tu taṃ devam upamanyurabhītavat
śakraṃ cakre matiṃ hantum atharvāstreṇa mantravit //

bhasmādhārānmahātejā bhasmamuṣṭiṃ pragṛhya ca
atharvāstraṃ tatastasmai sasarja ca nanāda ca //

dagdhuṃ svadeham āgneyīṃ dhyātvā vai dhāraṇāṃ tadā
atiṣṭhacca mahātejāḥ śuṣkendhanamivāvyayaḥ //

evaṃ vyavasite vipre bhagavānbhaganetrahā
vārayāmāsa saumyena dhāraṇāṃ tasya yoginaḥ //

atharvāstraṃ tadā tasya saṃhṛtaṃ candrakeṇa tu
kālāgnisadṛśaṃ cedaṃ niyogānnandinas tathā //

svarūpameva bhagavān āsthāya parameśvaraḥ
darśayāmāsa viprāya bālendukṛtaśekharam //

kṣīradhārāsahasraṃ ca kṣīrodārṇavameva ca
dadhyāderarṇavaṃ caiva ghṛtodārṇavameva ca //

phalārṇavaṃ ca bālasya bhakṣyabhojyārṇavaṃ tathā
apūpagirayaścaiva tathātiṣṭhan samantataḥ //

upamanyumuvāca sasmito bhagavānbandhujanaiḥ samāvṛtam
girijām avalokya sasmitāṃ saghṛṇaṃ prekṣyatu taṃ tadā ghṛṇī //

bhuṅkṣva bhogānyathākāmaṃ bāndhavaiḥ paśya vatsa me /*
upamanyo mahābhāga tavāṃbaiṣā hi pārvatī //

mayā putrīkṛto 'syadya dattaḥ kṣīrodadhis tathā
madhunaścārṇavaścaiva dadhnaścārṇava eva ca //

ājyodanārṇavaścaiva phalalehyārṇavas tathā
apūpagirayaścaiva bhakṣyabhojyārṇavaḥ punaḥ //

pitā tava mahādevaḥ pitā vai jagatāṃ mune
mātā tava mahābhāgā jaganmātā na saṃśayaḥ //

amaratvaṃ mayā dattaṃ gāṇapatyaṃ ca śāśvatam
varānvaraya dāsyāmi nātra kāryā vicāraṇā //

evamuktvā mahādevaḥ karābhyāmupagṛhya tam
āghrāya mūrdhani vibhur dadau devyāstadā bhavaḥ //

devī tanayamālokya dadau tasmai girīndrajā
yogaiśvaryaṃ tadā tuṣṭā brahmavidyāṃ dvijottamāḥ //

so 'pi labdhvā varaṃ tasyāḥ kumāratvaṃ ca sarvadā
tuṣṭāva ca mahādevaṃ harṣagadgadayā girā //

varayāmāsa ca tadā vareṇyaṃ virajekṣaṇam
kṛtāñjalipuṭo bhūtvā praṇipatya punaḥ punaḥ //

prasīda devadeveśa tvayi cāvyabhicāriṇī
śraddhā caiva mahādeva sānnidhyaṃ caiva sarvadā //

evamuktastadā tena prahasanniva śaṅkaraḥ
dattvepsitaṃ hi viprāya tatraivāntaradhīyata //