Liṅgapurāṇa, 1-108 · Chapter 1.101

kathaṃ himavataḥ putrī babhūvāṃbā satī śubhā
kathaṃ vā devadeveśam avāpa patimīśvaram //

sā menātanum āśritya svecchayaiva varāṅganā
tadā haimavatī jajñe tapasā ca dvijottamāḥ //

jātakarmādikāḥ sarvāś cakāra ca girīśvaraḥ
dvādaśe ca tadā varṣe pūrṇe haimavatī śubhā //

tapastepe tayā sārdham anujā ca śubhānanā
anyā ca devī hyanujā sarvaloke namaskṛtā //

ṛṣayaś ca tadā sarve sarvalokamaheśvarīm
tuṣṭuvus tapasā devīṃ samāvṛtya samantataḥ //

jyeṣṭhā hyaparṇā hyanujā caikaparṇā śubhānanā
tṛtīyā ca varārohā tathā caivaikapāṭalā //

tapasā ca mahādevyāḥ pārvatyāḥ parameśvaraḥ
vaśīkṛto mahādevaḥ sarvabhūtapatirbhavaḥ //

etasminneva kāle tu tārako nāma dānavaḥ
tārātmajo mahātejā babhūva ditinandanaḥ //

tasya putrāstrayaścāpi tārakākṣo mahāsuraḥ
vidyunmālī ca bhagavān kamalākṣaś ca vīryavān //

pitāmahas tathā caiṣāṃ tāro nāma mahābalaḥ
tapasā labdhavīryaś ca prasādādbrahmaṇaḥ prabhoḥ //

so 'pi tāro mahātejās trailokyaṃ sacarācaram
vijitya samare pūrvaṃ viṣṇuṃ ca jitavān asau //

tayoḥ samabhavadyuddhaṃ sughoraṃ romaharṣaṇam
divyaṃ varṣasahasraṃ tu divārātram aviśramam //

sarathaṃ viṣṇumādāya cikṣepa śatayojanam
tāreṇa vijitaḥ saṃkhye dudrāva garuḍadhvajaḥ //

tāro varāñchataguṇaṃ labdhvā śataguṇaṃ balam
pitāmahājjagatsarvam avāpa ditinandanaḥ //

devendrapramukhāñjitvā devāndeveśvareśvaraḥ
vārayāmāsa tair devān sarvalokeṣu māyayā //

devatāś ca sahendreṇa tārakādbhayapīḍitāḥ
na śāntiṃ lebhire śūrāḥ śaraṇaṃ vā bhayārditāḥ //

tadāmarapatiḥ śrīmān saṃnipatyāmaraprabhuḥ
uvācāṅgirasaṃ devo devānāmapi saṃnidhau //

bhagavaṃstārako nāma tārajo dānavottamaḥ
tena saṃnihatā yuddhe vatsā gopatinā yathā //

bhayāttasmānmahābhāga bṛhadyuddhe bṛhaspate
aniketā bhramantyete śakuntā iva pañjare //

asmākaṃ yāny amoghāni āyudhāny aṅgiro vara
tāni moghāni jāyante prabhāvādamaradviṣaḥ //

daśavarṣasahasrāṇi dviguṇāni bṛhaspate
viṣṇunā yodhito yuddhe tenāpi na ca sūditaḥ //

yastenānirjito yuddhe viṣṇunā prabhaviṣṇunā
kathamasmadvidhastasya sthāsyate samare 'grataḥ //

evam uktas tu śakreṇa jīvaḥ sārdhaṃ surādhipaiḥ
sahasrākṣeṇa ca vibhuṃ samprāpyāha kuśadhvajam //

so 'pi tasya mukhācchrutvā praṇayātpraṇatārtihā
devairaśeṣaiḥ sendraistu jīvamāha pitāmahaḥ //

jāne vo 'rtiṃ surendrāṇāṃ tathāpi śṛṇu sāṃpratam
vinindya dakṣaṃ yā devī satī rudrāṅgasaṃbhavā //

umā haimavatī jajñe sarvalokanamaskṛtā
tasyāścaiveha rūpeṇa yūyaṃ devāḥ surottamāḥ //

vibhoryatadhvamākraṣṭuṃ rudrasyāsya mano mahat
tayoryogena sambhūtaḥ skandaḥ śaktidharaḥ prabhuḥ //

ṣaḍāsyo dvādaśabhujaḥ senānīḥ pāvakiḥ prabhuḥ
svāheyaḥ kārtikeyaś ca gāṅgeyaḥ śaradhāmajaḥ //

devaḥ śākho viśākhaś ca naigameśaś ca vīryavān
senāpatiḥ kumārākhyaḥ sarvalokanamaskṛtaḥ //

līlayaiva mahāsenaḥ prabalaṃ tārakāsuram
bālo 'pi vinihatyaiko devān saṃtārayiṣyati //

evam uktas tadā tena brahmaṇā parameṣṭhinā
bṛhaspatis tathā sendrair devair devaṃ praṇamya tam //

meroḥ śikharamāsādya smaraṃ sasmāra suvrataḥ
smaraṇāddevadevasya smaro 'pi saha bhāryayā //

ratyā samaṃ samāgamya namaskṛtya kṛtāñjaliḥ
saśakramāha taṃ jīvaṃ jagajjīvo dvijottamāḥ //

smṛto yadbhavatā jīva samprāpto 'haṃ tavāntikam
brūhi yanme vidhātavyaṃ tamāha surapūjitaḥ //

tam āha bhagavāñchakraḥ saṃbhāvya makaradhvajam
śaṅkareṇāṃbikāmadya saṃyojaya yathāsukham //

tayā sa ramate yena bhagavān vṛṣabhadhvajaḥ
tena mārgeṇa mārgasva patnyā ratyānayā saha //

so 'pi tuṣṭo mahādevaḥ pradāsyati śubhāṃ gatim
viprayuktastayā pūrvaṃ labdhvā tāṃ girijāmumām //

evamukto namaskṛtya devadevaṃ śacīpatim
devadevāśramaṃ gantuṃ matiṃ cakre tayā saha //

gatvā tadāśraye śaṃbhoḥ saha ratyā mahābalaḥ
vasaṃtena sahāyena devaṃ yoktumanā bhavat //

tataḥ samprekṣya madanaṃ hasan devas triyaṃbakaḥ
nayanena tṛtīyena sāvajñaṃ tam avaikṣata //

tato 'sya netrajo vahnir madanaṃ pārśvataḥ sthitam
adahattatkṣaṇādeva lalāpa karuṇaṃ ratiḥ //

ratyāḥ pralāpamākarṇya devadevo vṛṣadhvajaḥ
kṛpayā parayā prāha kāmapatnīṃ nirīkṣya ca //

amūrto 'pi dhruvaṃ bhadre kāryaṃ sarvaṃ patistava
ratikāle dhruve bhadre kariṣyati na saṃśayaḥ //

yadā viṣṇuś ca bhavitā vāsudevo mahāyaśāḥ
śāpādbhṛgormahātejāḥ sarvalokahitāya vai //

tadā tasya suto yaś ca sa patiste bhaviṣyati
sā praṇamya tadā rudraṃ kāmapatnī śucismitā //

jagāma madanaṃ labdhvā vasaṃtena samanvitā //