Kṛṣṇāmṛtamahārṇava · Verses 181-200

dvādaśī na pramoktavyā yāvad āyuḥ pravartate
arcanīyo hṛṣīkeśo viśuddhenāntarātmanā.

bhaktyā grāhyo hṛṣīkeśo na dhanair dharaṇīsurāḥ
bhaktyā sampūjito viṣṇuḥ phalaṃ datte samīhitam.

jalenāpi jagannāthaḥ pūjitaḥ kleśanāśanaḥ
paritoṣaṃ prayāty āśu tṛṣārtās tu yathā jalaiḥ.

āsīnasya śayānasya tiṣṭhato vrajato 'pi vā
ramasva puṇḍarīkākṣa hṛdaye mama sarvadā.

sarvagaś caiva sarvātmā sarvāvasthāsu cācyuta
ramasva puṇḍarīkākṣa nṛsiṃha hṛdaye mama.

karāvalambanaṃ dehi śrī kṛṣṇa kamalekṣaṇa
bhavapaṅkārṇave ghore majjato mama sarvadā.

trāhi trāhi jagannātha vāsudevācyutāvyaya
māṃ samuddhara govinda duḥkhasaṃsārasāgarāt.

etat puṇyaṃ paraṃ guhyaṃ pavitraṃ pāpanāśanam
āyuṣyaṃ ca yaśasyaṃ ca kaliduḥsvapnanāśanam.

kalau pāpaṃ kiyanmātraṃ hatyāsteyādisambhavam
smṛte manasi govinde dahyate tūlarāśivat.

kalau keśavabhaktānāṃ na bhayaṃ vidyate kvacit
smṛte saṃkīrtite dhyāte saṃkṣayaṃ yāti pātakam.

adhyetavyam idaṃ śāstraṃ śrotavyam anasūyayā
bhaktebhyaś ca pradātavyaṃ dhārmikebhyaḥ punaḥ punaḥ.

adhīyāna idaṃ śāstram viṣṇor māhātmyam uttamam
sarvapāpavinirmuktaḥ prāpnoti paramaṃ padam.

śrutvā dharmaṃ vijānāti śrutvā tyajati durmatim
śrutvā jñānam avāpnoti śrutvā mokṣaṃ ca gacchati.

tasmād idaṃ samāśrāvyaṃ śrotavyaṃ ca sadaiva hi
kutarkadāvadagdhebhyo na dātavyaṃ kathañcana.

saṃsāraviṣapānena ye mṛtāḥ prāṇino bhuvi
amṛtāya smṛtas teṣāṃ kṛṣṇāmṛtamaharṇavaḥ.

klinnaṃ pādodakenaiva yasya nityaṃ kaḷebaram
tīrthakoṭisahasrais tu snāto bhavati pratyaham.

tīrthakoṭisahasrais tu sevitaiḥ kiṃ prayojanam
toyaṃ yadi piben nityaṃ sāḷagrāmaśilācyutam.

sāḷagrāmaśilāsparśaṃ ye kurvanti dine dine
vāñchanti karasaṃsparśaṃ teṣāṃ devāḥ savāsavāḥ.

duḥsaho nārako vahnir duḥsahā yamakiṅkarāḥ
viṣamaśvāntakapathaḥ pretatvaṃ cātidāruṇam.

vicintya manasā 'py evaṃ pātakād vinivarttayet
smaraṇaṃ kīrtanaṃ viṣṇoḥ sadaiva na parityajet.